Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

 

Τρομερή και ασύλληπτη η επίδραση και οι δυνατότητες του διαδικτύου

                    Δρ. Ευτύχιος Σ. Καλογεράκης

Είναι καταπληκτικό να παρατηρεί κάποιος, τί απήχηση έχει ένα ιστολόγιό του ή ένα άρθρο του από τη μία άκρη του κόσμου στην άλλη μέσα από το διαδίκτυο και να εξάγει συμπεράσματα για τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων σε απίθανες περιοχές. Είναι από τα εντυπωσιακά πλεονεκτήματα  του διαδικτύου

Χώρες με αριθμό επισκεψιμότητας στην Ιστοσελίδα «Κριτική Θεολογία»

 

 

 

Ελλάδα

124.853

Ηνωμένες Πολιτείες

36.949

Σιγκαπούρη

15.506

Χονγκ Κονγκ

9.649

Γερμανία

7.298

Ρωσία

6.151

Κύπρος

4.468

Βραζιλία

4.195

Σουηδία

3.252

Ουκρανία

3.173

Γαλλία

3.048

Ηνωμένο Βασίλειο

2.821

Βιετνάμ

2.396

Μεξικό

2.084

Καναδάς

1.590

Κάτω Χώρες

1.364

Ινδία

1.280

Αργεντινή

1.163

Ινδονησία

1.108

Άλλο

22.172

 

Τα πέντε πρώτα άρθρα με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στην ιστοσελίδα «Κριτική Θεολογία»

1ο .Ισλάμ Χριστιανισμός:Ομοιότητες διαφορές      12.700

2ο Χριστιανισμός Ιουδαϊσμός: Ομοιότητες διαφορές   10.200

3ο Χριστιανισμός Ινδουϊσμός: Ομοιότητες διαφορές    3.290

4ο Χριστιανισμός Βουδισμός Ομοιότητες διαφορές    2.960

5ο Χριστιανική Θεώρηση της ομοφυλοφιλίας    1.030

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

 

Ο Άγιος Μηνάς στα έργα του Ν. Καζαντζάκη

 

                 Δρ. Ευτύχιος Σ. Καλογεράκης


  

       

 

Αναφέρει ο Ν. Καζαντζακης στον Καπετάν Μιχάλη: «Το Μεγάλο Κάστρο (Ηράκλειο) είχε καπετάνιο ένα άγιο, τον Άι- Μηνά, τον προστάτη του. Όλη τη μέρα στέκουνταν ακίνητος στο κόνισμά του, μέσα στη μικρή εκκλησία του, καβάλα σε ψαρί άλογο, και κρατούσε όρθιο ένα κόκκινο κοντάρι. Κοντοσγουρογένης, ηλιοκαμένος, αγριομάτης…….φορτωμένος με τ΄ασημένια ταξίματα….Έμενε ακίνητος όλη τη μέρα και καμώνονταν πως ήταν τάχατε μονάχα ζωγραφιά-μπογιά και σανίδι· μα ευτής ως έπεφτε η νύκτα και μαζεύονταν οι Χριστιανοί στα σπίτια τους, κι ένα ένα έσβηναν τα φώτα, έδινε μια, αναμέριζε τ΄ ασημένια ταξίματα και τις μπογιές, σπιρούνιζε το άλογο του κι έφερνε βόλτα τους ρωμέϊκους μαχαλάδες. Έβγαινε περιπολία.

Στο έργο του, “Αναφορά στον Γκρέκο”, ο Καζαντζάκης, ενθυμούμενος τα παιδικά του χρόνια στο Μεγάλο Κάστρο, μας τα περιγράφει ως “ηρωϊκά χρόνια”.

 

«Δεν ήταν μονάχα άγιος ο Αι-Μηνάς για τους Καστρινούς, ήταν ο καπετάνιος τους· καπετάν Μηνά τον έλεγαν και του πήγαιναν κρυφά τ’ άρματα τους να τα βλογήσει· κι ο πατέρας μου του άναβε κερί, κι ο Θεός ξέρει τι θα του ’λεγε και τι παράπονα θα του ’χε που αργούσε να λευτερώσει την Κρήτη.

Αυτός ήταν ο καπετάνιος των χριστιανών· κι ο Χασάνμπεης, ο αιμοβόρος χριστιανομάχος, ήταν γείτονας του, κολλητά στην εκκλησιά ήταν το κονάκι του, και μια νύχτα άκουσε χτύπους στον τοίχο, απάνω από το κρεβάτι του· κατάλαβε, ήταν ο Αι-Μηνάς που τον φοβέριζε, γιατί ίσια ίσια τη μέρα εκείνη είχε κατασκοτώσει στο ξύλο ένα χριστιανό. Είχε θυμώσει λοιπόν ο καπετάν Μηνάς και του χτυπούσε τώρα τον τοίχο. Σήκωσε κι ο Χασάνμπεης τη γροθιά του κι άρχισε να χτυπάει κι αυτός τον τοίχο. «Ε, ε γείτονα, του φώναξε, έχεις δίκιο· ναι, μα την πίστη μου, δίκιο· μα μη μου καταχτυπάς τον τοίχο, κι εγώ θα σου φέρνω κάθε χρόνο δυο ασκιά λάδι για το καντήλι σου κι είκοσι οκάδες κερί, να μερώσεις. Γειτόνοι είμαστε, μη μαλώνουμε!» Κι από τη μέρα εκείνη ο σκύλος ο Χασάνμπεης πέμπει στη γιορτή του Αι-Μηνά, στις 11 του Νοέμπρη, το δούλο του και ξεφορτώνει στην αυλή της εκκλησίας δυο ασκιά λάδι κι είκοσι οκάδες κερί· κι ο Αι-Μηνάς δεν του ξαναχτύπησε τον τοίχο».

(Αναφορά στον Γκρέκο)

«…ο λεβεντόγερος προστάτης του Μεγάλου Κάστρου, Αϊ-Μηνάς. Έκανε κι απόψε τη βόλτα του… Κι άμα τελέψει τη βόλτα του, χαράματα πια, γυρίζει πάλι στο κόνισμά του, και κανένας δε θα καταλάβαινε τι μυστήρια γίνουνται την πάσα νύχτα, αν δεν έβρισκε ο καντηλανάφτης, ο Μούρτζουφλος, το πρωί, το άλογο του Αϊ-Μηνά ιδρωμένο.»

(Ο Καπετάν Μιχάλης)

 

Ο Καζαντζάκης στα έργα του, ταυτίζει την αγιοσύνη με το ηρωϊκό στοιχείο των Κρητικών. “ Ήρωας κι άγιος, να ο τέλειος άνθρωπος” .

Έτσι θεωρεί, στα νεανικά του χρόνια, τον Άϊ-Μηνά.

Η λευτεριά και η αγιοσύνη υπάρχουν διαρκώς στον Καζαντζάκη. Οι δύο ιδέες ταυτίζονται και συνυπάρχουν και στη ζωή και στο έργο του. Είναι στοιχεία που τον απασχολούν από μικρό παιδί και τ΄ απέκτησε μεγαλώνοντας στο Μεγάλο Κάστρο, κοντά στο καπετάνιο και άγιο, τον Άγιο Μηνά.

Οι παιδικές αναμνήσεις του μεγάλου συγγραφέα τον ακολουθούν σ ΄όλο το συγγραφικό του έργο και τις μετουσιώνει σε αγίους, όπως ο Άγιος Μηνάς και σε ήρωες, όπως ο Καπετάν Μιχάλης και ο Αλέξης Ζορμπάς. Από μια οι άγιοι και από την άλλη οι γήϊνοι ήρωες, προσδίδοντας κυρίως στους αγίους ηρωϊκά στοιχεία

 

Η μακαριστή Γερόντισσα Γαλακτία Κανακάκη από την Πόμπια Ηρακλείου Κρήτης (η οποία εκοιμήθη το 2021) μιλούσε συχνά με ιδιαίτερη απλότητα και ενόραση για τους αγίους που έβλεπε.

Σύμφωνα με τις διηγήσεις της, οι 4 καβαλάρηδες άγιοι —ο Άγιος Μηνάς, ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Δημήτριος και ο Άγιος Νικήτας— ήταν η σχεδόν μόνιμη συντροφιά της.

Για τον Άγιο Μηνά, η Γερόντισσα Γαλακτία έλεγε χαρακτηριστικά:

Είναι ηγετική μορφή και ο αρχηγός της παρέας.

Είναι «θηρίο στο μπόι, άνδρας θεμελιακός, γεμάτος, πλαταράς και σκούρος λίγο στην δερμάτινη εμφάνιση».

Είναι πιο μεγάλος ηλικιακά από τους άλλους, με λευκό περίπου το τρίχωμα της κεφαλής.

 

Άγιος Γεώργιος & Άγιος Δημήτριος: Πανέμορφα παλικάρια, μεσαίοι στο ανάστημα και γύρω στα είκοσι πέντε τους χρόνια.

 

Άγιος Νικήτας: Προς το ψηλό στο ανάστημα και ολόξανθος.

 


Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

 

Εγωισμός-Υπερηφάνεια στη διδασκαλία των σύγχρονων αγίων




 

          «Έχε, παιδί μου, υπομονήν εις όλα σου τα παθήματα. Η ασθένεια, όταν την υπομένωμεν, έχει πάρα πολύ το κέρδος εις την ψυχήν, αρκεί να κατηγορείς τον εαυτόν σου, διότι κυρίως διά τας αμαρτίας μας υποφέρομεν και κατά το πλείστον διά την υπερηφάνειαν της καρδίας μας».

~Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης~




 

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας: Ο εγωιστής ρεζιλεύεται.

Τον εγωιστή άνθρωπο ο εγωισμός τον ρεζιλεύει και τον θεατρίζει. Αυτόν τον εγωισμό καλούμεθα από το Θεό να αγωνιστούμε, να τον καταπολεμήσουμε, για να απαλλαγούμε απ’ αυτόν.

Όλα τα πάθη, όλα τα αμαρτήματα, όλες οι πτώσεις, έχουν την αρχή τους, την αφετηρία τους στον εγωισμό. Μεγάλο κακό. Δεν αφήνει τον άνθρωπο ήσυχο· τον τυραννά νύχτα – μέρα. Όλοι γενικά οι άνθρωποι πάσχουν από αυτό το κακό, και περισσότερο από όλους εγώ ο αμαρτωλός…

Στον πρώτο καιρό που ήμουνα κοντά στον άγιο Γέροντά μου, όταν πρωτοπήγα κοντά του εκεί σ’ εκείνον τον απαράκλητο τόπο της ερήμου, εκεί κοντά σ’ αυτόν τον άνθρωπο, γνώρισα και είδα στην πράξη τον εγωισμό μου.

Εγώ με την ευχή του Γέροντά μου αντιδρούσα, αντέλεγα, άνοιγα μαζί του πόλεμο. Και πολλές φορές, μετά από έναν κραταιό αγώνα, πήγαινα μέσα στο κελάκι μου και έπαιρνα τον Εσταυρωμένο και έκλαιγα επάνω του και του έλεγα:

«Ιησού μου γλυκύτατε! Εσύ που ήσουν ο αναμάρτητος Θεός, υπέμεινες τόσα και τόσα κακά, τόση αντιλογία, τόσες ύβρεις και χλευασμούς από ένα τόσο μεγάλο πλήθος ανθρώπων που σε μισούσαν και είχαν μεγάλη κακία απέναντι σου.

Πολλά παραδείγματα αγίων ανθρώπων μας δίνουν πολύ κουράγιο για να σηκώσουμε και εμείς αυτόν το σταυρό, αυτή τη δυσκολία στην αντιμετώπιση του τρομερού εγωισμού.

Κακό πάθος, δύσκολο. Την καρδιά την έχει περιπλέξει πολύ δύσκολα. Γι’ αυτό ο μεγάλος Πατέρας της ερήμου, ο Ποιμήν, λέει, ότι, εκείνος που θέλει να ξεριζώνει τα πάθη του, πονάει και αιμορραγεί. Και πράγματι έτσι έχει η αλήθεια.

Μια παρθένος πήγε στον Αββά Παμβώ και του λέγει: «Αββά, εγώ νηστεύω πολύ και τρώω ανά επτά ημέρες. Κάνω και διάφορες άλλες ασκήσεις. Έχω αποστηθίσει τη Πάλαια και Καινή Διαθήκη. Τί μου υπολείπεται ακόμη να πράξω, ώστε να φθάσω στην τελειότητα;»

Ο σοφός γέροντας της λέει:

-Παιδί μου, όταν κανείς σε βρίσει, σε χλευάσει, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε επαινεί;

-Όχι.

-Όταν σε επαινεί κάποιος, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε βρίζει;

-Όχι Αββά.

-Άντε παιδάκι μου πήγαινε, λέει, και τίποτα δεν έχεις κάνει μέχρι τώρα.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ.

 

 



Ο μεγάλος μας εχθρός βρίσκεται μέσα μας και λέγεται εγωισμός... | (άγιος) † Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

«Αυτός δίδει εις πάντας ζωήν

και πνοήν και τα πάντα….

εν Αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν»

(Πράξεις Αποστόλων ιζ΄ 25, 28)

Αφού χαρούμε,

απολαύσουμε και ξοδέψουμε

τα μοναδικά δώρα της αγάπης Του,

μετά Τον προσπερνάμε,

Τον αγνοούμε,

Του γυρίζουμε την πλάτη

και στήνουμε θεωρίες του εγωισμού μας...

Την ίδια ώρα που πίνουμε το δροσερό νεράκι Του

και εισπνέουμε τον αέρα που μας χαρίζει,

εμείς ταΐζουμε τον εγωισμό μας:

«Εγώ… εμένα…

και μένα… σε μένα…

από μένα… δικό μου,

εγώ….»

Είμαστε πιο ανόητοι και φτωχοί

κι από τα ίδια μας τα πιτσιρίκια στο σπίτι…

Αυτά που λέει και κάνει ο εγωιστής άνθρωπος

είναι προκλητικά μα και παράλογα,

και το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς

με υπομονή και έλεος

είναι να τον δει να επιστρέφει στα λογικά του.

Να παραδέχεται, να ταπεινώνεται.

Να μετανοεί.

Nα καταργεί το εγώ του...

|(άγιος) Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

 

Η ταραχή και οι λογισμοί φανερώνουν, ότι το απαίσιο θηρίο του εγωισμού κατοικεί μέσα μας.

Ανάλογα με το βαθμό ταραχής που νιώθει ένας άνθρωπος από μια παρατήρηση που του κάνουν, είναι και το μέγεθος του εγωισμού του.

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας.

 


Γέροντα, τώρα τελευταία όλο νευριάζω και θυμώνω με το παραμικρό.

- Θυμός, οργή, κραυγή έκ τού στόματος υμών μή έξελθέτω! Αυτό το παθαίνεις από τον υπέρμετρο εγωισμό σου.« Οργή ανδρός, δικαιοσύνη Θεού ού κατεργάζεται» . Θα πρέπει ν” αντιδράς και να προσπαθείς να συγκρατείς τον εαυτό σου, και να προσεύχεσαι να σού δοθεί ταπείνωσης.

Να παρακαλείς και την Παναγία: «Υπεραγία Θεοτόκε, διά πρεσβειών τού φύλακος αγγέλου μου, τών Αγίων Θεοδώρων και πάντων τών Αγίων, χάρισε μου την ειρήνη τού Υιού σου».

Να παρακαλάς: «Κύριε δώσε μου διπλή την χάριν της επιγνώσεως της ελεεινότητας μου κι αναξιότητας μου, όπως έδωσες διπλή την χάριν τού Προφήτου ’Ηλίου στον Προφήτη Ελισαίο».

Αυτά θα σου συμβαίνουν. Τά επιτρέπει κι ό Θεός, για να δεις τον εγωισμό σου, να ταπεινωθείς. Να δεις την αδυναμία σου.

Από το βιβλίο «Γέροντας Τιμόθεος Τζαννής ο πνευματικός»

 

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

 

Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥΣ ΣΥΓXΡΟΝΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ

Για να σταματήση ο άνθρωπος να κάνη μια αμαρτία, πρέπει να προσπαθήση να αποφύγη κάθε ερέθισμα που προκαλεί αυτήν την αμαρτία. Ο μέθυσος λ.χ., αν θέλη να βοηθηθή και να μην ξαναπιή, δεν πρέπει ούτε έξω από ταβέρνα να περάση.Μικρή προσπάθεια χρειάζεται και καλή διάθεση, και ο Καλός Θεός θα μας βοηθήση να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Έχει, ας πούμε, κάποιος ένα πάθος.

Το αναγνωρίζει,αγωνίζεται να το κόψη, μετανοεί, ταπεινώνεται. Η διάθεση που έχει να κόψη το πάθος του πληροφορεί τον Θεό και τον βοηθάει. Αλλά, αν δεν καταβάλλη προσπάθεια, για να αλλάξη, και συνεχίζη να αμαρτάνη, πώς ο Θεός να δώση την Χάρη Του;

Η Χάρις του Θεού δεν έρχεται σε λανθασμένη κατάσταση, γιατί αυτό δεν βοηθάει τον άνθρωπο. Αν ήταν έτσι, θα έστελνε ο Θεός την Χάρη Του και στον διάβολο.Ο άνθρωπος που δεν παραμένει στην πτώση του, στις αμαρτωλές σκέψεις του,αλλά μετανοεί για τα σφάλματά του και αγωνίζεται να μην αμαρτάνη, δέχεται την Χάρη του Θεού και βοηθιέται. Όταν όμως δεν υπάρχη μετάνοια και η αμαρτία θεωρήται μόδα, αυτό είναι δαιμονική κατάσταση.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου                                                                                                 

 


«Έχε, παιδί μου, υπομονήν εις όλα σου τα παθήματα. Η ασθένεια, όταν την υπομένωμεν, έχει πάρα πολύ το κέρδος εις την ψυχήν, αρκεί να κατηγορείς τον εαυτόν σου, διότι κυρίως διά τας αμαρτίας μας υποφέρομεν και κατά το πλείστον διά την υπερηφάνειαν της καρδίας μας».

~Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης~


Δεν θέλεις να αμαρτήσεις , κι όμως αμαρτάνεις βαριά . Τι μπορείς να κάνεις ; Είμαστε άνθρωποι , φορείς σαρκός , και πειραζόμαστε από δαίμονες . Μην τρέμεις και μην απελπίζεσαι έτσι , ακόμα κι όταν μια αρετή κλονίζεται . Σήκω , συνετοίμασε τον εαυτό σου και προχώρα ξανά μπροστά .»

- Άγιος Ιωάννης του Βαλαάμ , Ο Χριστός είναι ανάμεσά μας :

 Πολλοί, μὴ γνωρίζοντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀνθρωπολογία, φαντάζονται τοὺς χριστιανοὺς σὰν νὰ μὴν εἶναι ἄνθρωποι, γι' αὐτὸ καὶ τοὺς θέλουν χωρὶς ἁμαρτίες, χωρὶς ἀδυναμίες, χωρὶς πτώσεις· τοὺς θέλουν ἄτρωτους. Ὁ κοσμικὸς μπορεῖ νὰ κάνη ἀναρίθμητες ἁμαρτίες, δὲν δίνουν καμία σημασία. Ὁ καλόγερος, ἢ ὁ παπᾶς, ὅταν κάνη μία ἁμαρτία, αὐτὸ θὰ λάβη ἀμέσως δημοσιότητα. Εἶναι, βέβαια, ἡ κακότητα ποὺ ἔχουν μέσα τους, καθὼς καὶ ἡ διάστροφος διάθεσίς τους ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὅμως καὶ ἡ ἄγνοιά τους, διότι οὐδέποτε ἀγωνίσθηκαν, οὐδέποτε πάλεψαν πνευματικά, οὐδέποτε γνώρισαν τί σημαίνει ἔλεος τοῦ Θεοῦ, οὐδέποτε ἀντιμετώπισαν τὰ πάθη τους καὶ τὴν ἁμαρτία τους· ζοῦν σὲ ἕναν φανταστικό κόσμο καὶ νομίζουν ὅτι οἱ χριστιανοὶ δὲν εἶναι ἄνθρωποι, ὅπως καὶ αὐτοί.

Αρχιμ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


 

Η αμαρτία είναι φωτιά.

Και οι κρουνοί που σβήνουν αυτή την φωτιά, είναι οι κρουνοί της μετανοίας.

Αν πιάσει φωτιά το διπλανό σπίτι, δεν θα τρέξεις και εσύ για να σβήσει η φωτιά;

Αν αδιαφορήσεις, η φωτιά θα επεκταθεί και στο δικό σου σπίτι.

Έτσι δεν μπορείς ν' αδιαφορήσεις όταν ο άλλος καίγεται από τη φωτιά της αμαρτίας.

Ρίξε τα δάκρυά σου για να σβηστεί η φωτιά.

Αν αδιαφορήσεις, θά χεις και συ κρίμα, αμαρτία.

Κι αν όχι μόνο αδιαφορήσεις, αλλά γελάς κι όλας και σχολιάζεις την αμαρτία του άλλου και την διαπομπεύεις, τότε πια θα επιτρέψει ο Θεός να πέσεις και εσύ, και η φωτιά της δικής σου αμαρτίας, μπορεί να είναι ο προθάλαμος της κολάσεως, κατά τον ιερό Χρυσόστομο.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης.

 







 





Μία μητέρα, τής οποίας τό είκοσι δύο ετών παλικάρι σκοτώθηκε σέ δυστύχημα, πήγε στή Σουρωτή καί είπε τόν πόνο της στόν Άγιο Παΐσιο, ό οποίος τής απάντησε:

“Αν ζούσε τό παιδί σου μία ώρα παραπάνω, θά έχανε τήν ψυχή του. Γι’ αυτό τό πήρε ό Θεός”.

Θυμάμαι μέ δέος τήν περίπτωση μίας μάνας πού είχε χάσει τό δεκαεξάχρονο παιδί της καί ήρθε απαρηγόρητη στόν Άγιο Παΐσιο, λίγο πρίν τήν κοίμησή του.

Γόγγυζε καί κατηγορούσε τό Θεό γιά τό κακό πού τήν βρήκε…

Είδα τό Γέροντα ακίνητο! Βουβό! Αμίλητο, για λίγα λεπτά! Από τή μία, ή απέραντη συμπόνια γιά τόν πόνο της μάνας καί από τήν άλλη, ή οργή γιά τό γογγυσμό της εναντίον Τού Θεού.

Ωστόσο, δέν άντεξε νά υβρίζεται τό όνομα Τού Θεού, καί μάλιστα μπροστά σέ τόσο κόσμο.

Προκειμένου, λοιπόν, νά βάλει τά πράγματα στή θέση τους καί νά συνετιστούν καί άλλοι, τή ρώτησε μπροστά σέ όλους:

“Πόσες εκτρώσεις έχεις κάνει;

“Δεκατρείς!” απάντησε εκείνη.

“Έτσι σπάραζες καί τότε, όταν τά σκότωνες μόνη σου;” τή ρώτησε.

Ή γυναίκα τά ‘χασε. Ό θρήνος κόπηκε αμέσως.

* Άγιος Παίσιος ό Αγιορείτης*

 Η αμαρτία αρχίζει πάντοτε με έναν λογισμό. Ο λογισμός είναι τόσο ευέλικτος και λεπτός, ώστε περνάει και από εκεί που δεν υπάρχει τρύπα. Από την στιγμή που εισέλθει στον άνθρωπο, φαίνεται αμέσως πού θα κλίνει η λεπτή χορδή της πλάστιγγας της βουλήσεώς του.

Μετανοώ σημαίνει ότι ο νους μου προοδεύει, προχωρεί μέσα στον χώρο της βασιλείας των ουρανών. Η μετάνοια είναι γνώση του Θεού, κατανόηση των μυστηρίων του, αποκάλυψη ενώπιον των οφθαλμών μας της αγαθότητας, της αγάπης, της ταπεινώσεως, της ειρηνικότητας του Θεού. Είναι γεύση της γλυκύτητας της θεότητας, της θείας ζωής και ενέργειας.
Όταν λοιπόν αρχίζει κανείς να γίνεται εσωτερικά μέτοχος της ζωής του Θεού, τότε δεν είναι δυνατόν τα βέλη του πονηρού, αλλά και κάθε άλλο βέλος, να εισέλθουν διά των λογισμών, διότι ο εσωτερικός χώρος του ανθρώπου είναι διαποτισμένος παντελώς από την θεότητα, από το Πνεύμα του Θεού, από τις θείες ενέργειες. Δεν είναι δυνατόν να εισχωρήσει στον παράδεισο η αμαρτία. Αν μπορεί να εισχωρήσει λογισμός, σημαίνει πως εισχωρεί η αμαρτία.
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


 

Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;

- Θα σου εξηγήσω: Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι.

Ας πούμε, όταν πετάη κανείς ένα βαρύαντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξη, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέση κάτω και θα συντριβή.

Αυτός είναι φυσικός νόμος.

Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και ανάλογα με το ύψος της υπερηφανείας του θα συντριβή.

Γιατί ο υπερήφανος ανεβαίνει, φθάνει σε ένα σημείο και μετά πέφτει και σπάζει τα μούτρα του – «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται». Αυτός είναι πνευματικός νόμος.

Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στους φυσικούς και στους πνευματικούς νόμους:

Ενώ οι φυσικοί νόμοι δεν έχουν σπλάχνα και ο άνθρωπος δεν μπορεί να τους αλλάξη, οι

πνευματικοί νόμοι έχουν σπλάχνα και ο άνθρωπος μπορεί να τους αλλάξη, γιατί έχει να κάνη με τον Δημιουργό και Πλάστη του, τον Πολυεύσπλαχνο Θεό.

Αν δηλαδή καταλάβη αμέσως το ανέβασμα της υπερηφανείας του και πη: «Θεέ μου, εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου και υπερηφανεύομαι· συγχώρεσέ με!», αμέσως τα σπλαχνικά χέρια του Θεού τον αρπάζουν και τον κατεβάζουν απαλά κάτω, χωρίς να γίνη αντιληπτή η πτώση του.

Έτσι δεν συντρίβεται, αφού προηγήθηκε η καρδιακή συντριβή με την μετάνοια που έδειξε.

Το ίδιο ισχύει και για το «μάχαιραν έδωκας, μάχαιραν θα λάβης», που λέει το

Ευαγγέλιο. Αν δηλαδή «έδωσα μάχαιρα», κανονικά πρέπει να ξοφλήσω με μάχαιρα. Όταν όμως συναισθάνωμαι το σφάλμα μου, με μαχαιρώνη η συνείδησή μου και ζητάω συγχώρηση από τον Θεό, τότε πλέον παύουν να λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι και δέχομαι από τον Θεό την αγάπη Του σαν βάλσαμο.

Μέσα δηλαδή στα κρίματα του Θεού, που είναι άβυσσος, βλέπουμε να αλλάζη ο Θεός,

όταν αλλάζουν οι άνθρωποι. Όταν το άτακτο παιδί συνέρχεται, μετανοή και δέρνεται από την συνείδησή του, τότε ο Πατέρας του το χαϊδεύει με αγάπη και το παρηγορεί. Δεν είναι μικρό πράγμα να μπορή ο άνθρωπος να αλλάξη την απόφαση του Θεού! Κάνεις κακό; Ο Θεός σου δίνει σκαμπιλάκι. Λές «ήμαρτον»; Σου δίνει ευλογίες.

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου – Λόγοι Δ΄ – Οικογενειακή Ζωή

 


Κλαίω γιατί είμαι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός απ’ όλο τον κόσμο, και πενθώ για το αβέβαιο της σωτηρίας μου... Μόνο η ελεημοσύνη του Θεού μου με σώζει από τα κακά μου... Πλούτισα στην επίγνωσι του απείρου μηδενικού μου. Όλος ο εαυτός μου είναι δωρεά του Θεού. Σε τι να καυχηθώ πώς έχω; Εάν μου δώση κάποιο χάρισμα ο Θεός θα έχω, διαφορετικά θα μείνω με τα ράκη της αυταπάτης.