Ευτύχιου Σ. Καλογεράκη
Συμβούλου Β/θμιας Εκ/σης Περιφ/ας Πελ/σου
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΧ. ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ
Εν όψει της διεξαγωγής
του Εθνικού Διαλόγου για την εκπαίδευση, προτείναμε τις παρακάτω αλλαγές για
τους σχ. Συμβούλους:
1.Να επανέλθει ο γραπτός διαγωνισμός ΑΣΕΠ για την
επιλογή όλων των στελεχών εκ/σης, για όσους δεν έχουν συμμετάσχει σ’ αυτόν ή επιθυμούν να βελτιώσουν την τότε
βαθμολογία τους. Αποτελεί το πλέον
αξιοκρατικό κριτήριο και βελτιώνει την τόσο απαραίτητη παιδαγωγική και
διδακτική κατάρτιση των υποψηφίων Συμβούλων και στελεχών.
2. Να
υπάρξει διαφορετική μοριοδότηση στα μονοετή, διετή και τριετή μεταπτυχιακά.
3. Η αναγνώριση των πενταετών σχολών ως μεταπτυχιακού
είναι λάθος, άδικο και υπερβολή. Αν οι πενταετείς σχολές αναγνωρίζονται ως
μεταπτυχιακά οι εξαετείς τι θα είναι; Θα
μπορούσε να έχει μισή μονάδα παραπάνω το πτυχίο της πενταετούς σχολής και μία της εξαετούς.
4. Να μοριοδοτείται το δεύτερο πτυχίο, μόνο όταν
είναι σε διαφορετική επιστήμη από το πρώτο. Δεν είναι
δίκαιο, πτυχιούχος της πανεπιστημιακής νοσηλευτικής, να λαμβάνει μόρια δεύτερου
πτυχίου από το πτυχίο νοσηλευτικής ΤΕΙ που είχε πριν, ή πτυχιούχος Θεολογίας να
λαμβάνει μόρια δεύτερου πτυχίου, επειδή είχε τελειώσει και ανώτερη
εκκλησιαστική σχολή, ή και άλλο τμήμα της Θεολογίας ή ο Φιλόλογος επειδή είχε
τελειώσει και άλλο τμήμα της φιλοσοφικής(συνάφεια).Ή όταν είναι της ίδιας
σχολής να λαμβάνει τα μισά μόρια.
5.
H
Aνέλιξη
σε μισθολογικά κλιμάκια να είναι ουσιαστική και να μην δίνουν μόνο το
μεταπτυχιακό και το διδακτορικό, αλλά αναλογικά και το
δεύτερο πτυχίο, η ξένη γλώσσα, η επάρκεια στην πληροφορική, ώστε να υπάρχει
επιπλέον κίνητρο στους καθηγητές για τη βελτίωσή τους και την απόκτηση
προσόντων και δεξιοτήτων. Ποιό δίκαιο και ποιός ηθικός κανόνας δέχεται
αυτό που ισχύει σήμερα, καθηγητής με τις βασικές μόνο σπουδές μιας σχολής, να
έχει τον ίδιο μισθό με συνάδελφό του, ο οποίος έχει δέκα χρόνια παραπάνω πανεπιστημιακών
σπουδών; Χρειάζεται άραγε η τρόϊκα να μας το επιβάλλει, για να το
νομοθετήσουμε;
6.Το δεύτερο πτυχίο, το μεταπτυχιακό και το
διδακτορικό, όταν είναι στις επιστήμες της αγωγής,(Παιδαγωγικό, Ψυχολογία, ΦΠΨ
Φιλοσοφικής, Προσχολικής και ειδικής Αγωγής κλπ.) να λαμβάνουν αυξημένα μόρια, γιατί η παιδαγωγική
κατάρτιση, είναι το πλέον χρήσιμο για τον Σύμβουλο.
7. Στο συγγραφικό, να μοριοδοτούνται όχι μόνο τα επιστημονικά βιβλία παιδαγωγικού
περιεχομένου, αλλά και αυτά της ειδικότητας, όταν έχουν επιστημονική πληρότητα,
όπως γινόταν παλαιότερα.Tα μοριοδοτούμενα
κριτήρια πρέπει να αυξηθούν και να περιλαμβάνουν πολύ περισσότερα στοιχεία. Κανένα κριτήριο δεν πρέπει να
απολυτοποιείται, αλλά και κανένα να μην υποτιμάται, όπως έγινε με το
συγγραφικό έργο που αφαιρέθηκε από μοριοδοτούμενο στους Δ/ντές σχολείων, Δ/ντές
εκ/σης και Περ/κούς Δ/ντές.Είναι δυνατόν να γίνεται στέλεχος εκ/σης,
εκπαιδευτικός που δεν μπορεί να συγγράψει ένα βιβλίο, ένα άρθρο, μια πρόταση; Τι θέλουμε
στελέχη αγράμματα, με «στυλ» «καραβανά» παλιάς κοπής, που εκθέτουν την παιδεία;
Τι όραμα και τι έμπνευση μπορούν να δώσουν τέτοια στελέχη, όταν τα ίδια δεν
γνωρίζουν από τον κόπο της γνώσης;
8. Να καταργηθεί η συνέντευξη, να μη μοριοδοτείται, η ελάχιστα μόνο, γιατί
είναι αιτία αναξιοκρατίας και πολιτικών παρεμβάσεων. Είναι απαράδεκτο μια
συνέντευξη 30 λεπτών και σε μέλη επιτροπής μειωμένων προσόντων μερικές φορές,
να δίνει όσα μόρια δίνουν 15 έτη Πανεπιστημιακών σπουδών. Μπορεί να
υποκατασταθεί από συνέντευξη σε ψυχολόγους η άλλους ειδικούς για το αν μόνο
είναι κατάλληλος η όχι. Αλήθεια τι
μήνυμα περνάμε στους μαθητές για την αξία των γνώσεων και των σπουδών, όταν
υπομοριοδοτούνται μ’ ένα τέτοιο βάναυσο τρόπο;
9. Αν
το υπουργείο επιμένει στη συνέντευξη, αυτή είναι αναγκαίο να γίνεται πριν την κατάθεση-καταχώρηση των
αντικειμενικών μορίων, να μην τα γνωρίζει η επιτροπή, να εξασφαλίζεται η
αντικειμενικότητα και να μην δίνεται η δυνατότητα «μαγειρέματος» των αποτελεσμάτων
από τη συνέντευξη. Επιτέλους πρέπει να
αφήσουμε το παλιό και να προχωρήσουμε στο νέο αλλάζοντας σελίδα. Αρκετά έχει
υποφέρει αυτός ο λαός απ’ όλα αυτά τα
τερτίπια. Δεν επιτρέπεται να συνεχίζονται.
10.
Οι εν ενεργεία Σύμβουλοι να
αξιολογούνται με βαθμό από τους προϊσταμένους τους και από τους Καθηγητές της
ειδικότητάς τους της περιοχής ευθύνης τους και όχι να ψηφίζονται. Οι
καθηγητές που θα είναι υποψήφιοι σχ. Σύμβουλοι να αξιολογούνται από τους
μαθητές τους και από τους προϊσταμένους τους, με βαθμό. Ο βαθμός αυτός να είναι το 25% της συνολικής βαθμολογίας, να
προστίθεται στο γενικό σύνολο της βαθμολογίας τους και να μπορούν στη συνέχεια να δηλώνουν
οποιεσδήποτε περιφέρειες. Όποιος είναι
ικανός και σωστός σε ένα σχολείο ή σε ένα νομό ή σε μια περιφέρεια θα είναι και
σε οποιαδήποτε άλλη. Δεν μπορεί με το ισχύον σύστημα, κάποιο στέλεχος να
βάζει υποψηφιότητα για Δ/ντής σχολείου, Δ/ντής εκ/σης ή Σύμβουλος, σε περιοχές
που δεν τον γνωρίζουν ενώ μπορεί να είναι ικανός. Επίσης με το ισχύον σύστημα
δύο υποψήφιοι μπορεί να είναι εξ ίσου ικανοί αλλά πρέπει να επιλέξουν τον ένα,
γι’ αυτό βλέπουμε ότι με αυτό το σύστημα,υπερισχύουν
μερικές φορές, όχι οι ικανοί αλλά οι γνωστοί και παλιοί. H αποτυχία του συστήματος ψηφοφορίας και όχι
αξιολόγησης με βαθμό από τους καθηγητές ή Δ/ντές, φαίνεται από το κατάντημα να γίνονται
ανώτερα στελέχη εκπαίδευσης, εκπαιδευτικοί που πήραν ένα πτυχίο πριν 35 χρόνια
και δεν έκαναν απολύτως τίποτε άλλο στη συνέχεια. Κάτι ήξερε ο Πλάτωνας
όταν τόνιζε: «Ή οι σοφοί πρέπει να
διοικούν ή οι διοικούντες πρέπει να γίνουν σοφοί για να υπάρξει τέλος των
κακών». Η ημιμάθεια είναι κακός σύμβουλος σ’ όλες τις θέσεις της
εκπαίδευσης, με τη συνακόλουθη μειονεξία, που πολλές φορές δημιουργεί. Ενώ η
γνώση, οι σπουδές, το επίπεδο, τα τυπικά προσόντα, βοηθούν στην αποδοχή και το
κύρος του στελέχους. Είναι ένα μειονέκτημα που πρέπει να διορθωθεί. Η
αξιοκρατία ήταν και είναι ακόμα, εν μέρει, ζητούμενο στην εκπαίδευση. Για όλους τα αντικειμενικά μόρια πρέπει να είναι το ½ των συνολικών, το ¼ να
είναι από την αξιολόγηση των υφισταμένων και το ¼ από την αξιολόγηση των
προϊσταμένων και κατάργηση της συνέντευξης.
11.
Επιμόρφωση Καθηγητών: Να ανατεθεί από τις Περιφερειακές Δ/νσεις Εκ/σης,
στους Συμβούλους, που έχουν δεύτερο Πτυχίο ή Μεταπτυχιακό ή Διδακτορικό στις
Επιστήμες της Αγωγής, η ανάληψη της επιμόρφωσης των Καθηγητών όλων των
ειδικοτήτων, κατά σχολική μονάδα, σε γενικά θέματα, Διδακτικής, Παιδαγωγικών,
εφηβικής Ψυχολογίας, μαθησιακών δυσκολιών, διαχείρισης τάξης κ.λ.π. Οι
Σύμβουλοι αυτών των εξειδικεύσεων πρέπει να έχουν πιστοποίηση επιμορφωτή σε
θέματα διδακτικής-παιδαγωγικών για να βοηθήσουν να γίνουν πολύ καλύτεροι
και αποδοτικότεροι οι καθηγητές. Είναι τομείς στους οποίους υπάρχει
ανεπάρκεια στους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και είναι
η αιτία πολλών προβλημάτων και της μειωμένης απόδοσης. Είναι πολύ καλοί
Θεολόγοι, Μαθηματικοί, Ιστορικοί κλπ., αλλά όχι εξ ίσου καλοί δάσκαλοι της
Φυσικής, της Θεολογίας, της Ιστορίας, της γλώσσας κλπ. Αγνοούν βασικά
αξιώματα της Διδακτικής και των επιστημών της αγωγής. Πρέπει από ερασιτέχνες
στη διδασκαλία να γίνουν επαγγελματίες. Έχουν τη διάθεση να ακούσουν, να
μάθουν νέα πράγματα, να βελτιωθούν. Πρέπει να υιοθετηθεί και αυτός ο
τρόπος διαρκούς επιμόρφωσης από τους Συμβούλους και θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα
αποδοτικός, για τα επαρχιακά σχολεία, που απέχουν αρκετά χιλιόμετρα από την
πρωτεύουσα. Στα επαρχιακά σχολεία πνέει ένας άλλος άνεμος, υπάρχει ένα άλλο
ήθος, δημιουργείται μια άλλη σχέση διδασκόντων-διδασκομένων, λειτουργούν άλλα
κοινωνικά δεδομένα. Αξίζουν να τα προσεγγίσουμε και να τα βοηθήσουμε. Το έχουν
περισσότερο ανάγκη. Είναι ευκολότερο ο Σύμβουλος να μετακινηθεί προς τους 20 η
30 καθηγητές του σχολείου, από το να μετακινηθούν εκείνοι προς τον
Σύμβουλο.
Επιμόρφωση-επιμόρφωση-επιμόρφωση
είναι το πιο επείγον σήμερα στη Δευτ/θμια εκπαίδευση. Υπάρχουν
στελέχη δυστυχώς, που θεωρούν πάρεργο την επιμόρφωση, Δ/ντές που ούτε καν
ενημερώνουν τους καθηγητές όταν υπάρχει επιμόρφωση. Είναι κατάντημα, ότι
μόνο οι Σύμβουλοι, με ελάχιστα μέσα, ασχολούνται με την επιμόρφωση των
εκπαιδευτικών σήμερα.
12. Να θεσμοθετηθεί ελάχιστος υποχρεωτικός αριθμός δειγματικών διδασκαλιών
από τους Συμβούλους, κατά μήνα π.χ 4, σε διαφορετικές περιοχές,
πόλεις και σχολεία, όπως και ελάχιστος
αριθμός επιμορφώσεων ειδικότητας ανά περιοχή και ενδοσχολικών επιμορφώσεων στους συλλόγους των σχολείων παιδαγωγικής
ευθύνης σε γενικά θέματα διδακτικής και παιδαγωγικών, ιδιαίτερα στα σχολεία της Β/θμιας, που υπάρχει πρόβλημα
στον τομέα αυτό, αλλά και παρακολουθήσεων
διδασκαλιών των καθηγητών, με προγενέστερη ενημέρωση, όπως προβλέπεται από
τη νομοθεσία, για να μπορούν πρακτικά να βοηθήσουν στη διόρθωση λαθών. Επιμόρφωση και αξιολόγηση των εκπαιδευτικών στον επιστημονικό-διδακτικό
τομέα, με στόχο τη βελτίωση τους οφείλει να είναι, το κύριο έργο των Συμβούλων.
13. Ο χρόνος προϋπηρεσίας σε διοικητικές θέσεις ευθύνης στο δημόσιο,
ευρύτερο δημόσιο τομέα και ως έφεδροι αξιωματικοί, να μοριοδοτείται ως
χρόνος διοικητικής εμπειρίας, όπως γίνεται σε αρκετές άλλες θέσεις, ειδικά μετά
και τη δικαστική δικαίωση του Δ/ντή εκ/σης Ρεθύμνου, για το θέμα αυτό.(Nόμ. 3848/19-5-2010,άρθρο14, ββ.) Η εκπαίδευση και
εμπειρία στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού στις θέσεις αυτές δεν μπορεί να
αγνοείται.
14. Να
μην επιτρέπεται να είσαι Σύμβουλος περισσότερο από μία τετραετία, στην ίδια
περιοχή, για να υπάρχει ανανέωση, κινητικότητα, διαφορετικότητα στη
προσέγγιση των ίδιων προβλημάτων, μεγαλύτερη προσφορά στα ειδικά θέματα που ο
καθένας είναι εξειδικευμένος.
15. Να δοθεί η δυνατότητα οι υποψήφιοι Σύμβουλοι να δηλώνουν μέχρι
τέσσερεις περιφέρειες, για να μπορούν να πηγαίνουν και στην επαρχία
Σύμβουλοι αυξημένων προσόντων.
16. Συμφωνούμε και επαυξάνουμε την απόφαση
του Υπουργείου Παιδείας να μη μεταπίπτει
κανένα στέλεχος σε Σύμβουλο χωρίς την αντίστοιχη κρίση και αξιολόγησή του, όπως
γινόταν με τους Περ/κούς Δ/ντές και Συμβούλους Υπουργών, γιατί συνήθως δεν
έχουν τα απαιτούμενα προσόντα, ήταν και είναι κομματικές επιλογές και
έπρεπε να έχει άμεση εφαρμογή.
17.Να επανακαθορισθεί η περιοχή ευθύνης κάθε Συμβούλου, γιατί
συμβαίνει Σύμβουλοι της ίδιας ειδικότητας να έχουν διπλάσια σχολεία ο ένας σε
σχέση με τον άλλο.
18. Οι Σύμβουλοι
Φιλολόγων (ΠΕ1) και Φυσικών (ΠΕ4), πρέπει να αλλάξουν τελείως δομή και να έχουμε Σύμβουλο Λατινικών, Ιστορίας, Ν.
Ελληνικών, Αρχαίων, Φυσικής, Χημείας, Βιολογίας κλπ. Δεν είναι δυνατόν ένας
Σύμβουλος να είναι επαρκής σε πέντε επιστήμες όταν δεν τις έχει και σπουδάσει. Υπάρχουν Σύμβουλοι που δεν μπορούν να
κάνουν επιμόρφωση ή δειγματική διδασκαλία αξιοπρεπή στην κατεύθυνση, στα
Λατινικά στη Βιολογία, στη Χημεία, γιατί δεν είναι αυτής της ειδικότητας.
Μπορεί ο Σύμβουλος της Βιολογίας, των Λατινικών κλπ. να έχει δύο ή τρεις νομούς
και να μην υπάρχει αύξηση του αριθμού των Συμβούλων.
19. Να
καθιερωθεί, μία ημέρα την εβδομάδα κάθε ειδικότητα να τελειώνει τη διδακτική
πράξη, στις 12:00, για να μπορούν μετά ελεύθερα οι Καθηγητές να
συνεργάζονται με τους Συμβούλους και να συμμετέχουν στις επιμορφώσεις, τις
δειγματικές κλπ. Η συμμετοχή σ’ αυτές
πρέπει να είναι υποχρεωτικές για τους καθηγητές, όταν γίνονται εντός του
εργασιακού ωραρίου και στα σχολεία του Δήμου όπου γίνονται. Δεν είναι
δυνατόν να διαμαρτυρόμαστε ότι δεν γίνονται επιμορφώσεις και όταν γίνονται να
μη συμμετέχουμε.
20.
Να μοριοδοτείται και η συνδικαλιστική δράση, γιατί σημαίνει ότι ο εκπαιδευτικός έχει
ασχοληθεί με τα εκπαιδευτικά προβλήματα, έχει ενδιαφέρον γι’ αυτά, αφιέρωσε
χρόνο και έχει την εκτίμηση μεγάλου μέρους των συναδέλφων, εφ’ όσον
έχει εκλεγεί ως αντιπρόσωπός τους και έμμεσα έχει αξιολογηθεί για τις δυνατότητές
του.
21. Να νομοθετηθεί ότι η κανονική άδεια των Σχ. Συμβούλων είναι η αυτή με των
εκπαιδευτικών, της περιόδου των διακοπών.
22. Το επίδομα θέσης των σχ. Συμβούλων να είναι το ίδιο τουλάχιστον, με των
Δ/ντών εκ/σης, όπως ήταν παλιότερα, τη
στιγμή που είναι και στην ομάδα κρίσεως και επιλογής τους. Είναι παράλογο ο
κρίνων να έχει μικρότερο επίδομα από τον κρινόμενο.Το να είναι μικρότερο
από των άλλων στελεχών, εκφράζει υποτίμηση του έργου τους αν και είναι τα
στελέχη με τα πλέον αυξημένα προσόντα στην εκπαίδευση. Επίσης δημιουργεί
πρόβλημα στις σχέσεις με τα σχολεία και τα άλλα στελέχη. Είναι άλλωστε ο μόνος θεσμός στην εκπαίδευση, που
επιμορφώνει εκπαιδευτικούς. Είναι ακραία
έκφραση αναξιοκρατίας, ο έχων μόνο πτυχίο διορισμού να παίρνει περισσότερο
επίδομα από αυτόν που έχει 10 χρόνια περισσότερα πανεπιστημιακών σπουδών.
