Η Υπομονή στη διδασκαλία των νεωτέρων Αγίων

13/Μαρτίου της Αγίας Υπομονής, μητέρας του Αυτοκράτορα Κωνστανινου Παλαιολόγου

 «...Ἔξω αὐτὴ ἡ Γερόντισσα, νὰ ποῦμε, δὲν ἀναφέρω τ᾿ ὄνομά της. Καρκίνο, ἐγχειρήσεις, τοῦτο, ἐκεῖνο, αὐτὸ κι ὅμως προσευχομένη εἶδε τὴν Παναγία στὸ θρόνο της. «Περάστε οἱ ὅσιοι», λέει. Ὅλοι οἱ ὅσιοι πέρασαν μπροστὰ σὰν παρέλαση, στὴν Παναγία. «Περάστε οἱ μεγαλομάρτυρες». Αὐτὴ καθότανε ἐκεῖ, Γερόντισσα ἦταν, Ἡγουμένη. Καὶ στὸ τέλος πῆγε, ἔβαλε μετάνοια φίλησε τὸ χέρι τῆς Παναγίας, ἦταν ἕνα βελοῦδο! Καὶ ἡ Παναγία τῆς εἶπε: «Ὑπομονή, ὑπομονή, ὑπομονή», καὶ ξύπνησε, νὰ ποῦμε. Δηλαδὴ ἂν θέλεις νὰ εἶσαι μαθήτρια καὶ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, θ᾿ ἀνέβεις κι ἐσὺ ἀπάνω στὸ Σταυρό. Ἀπαλλαγὴ κανένας Ἅγιος δὲν ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Θεό. Ὑπομονὴ νὰ χαρίσει. Ἂν κάνεις ὑπομονὴ θά ῾χεις καὶ λιγάκι μισθό, ἂν θά ῾χεις ἀπαλλαγή, δὲν ἔχεις τίποτες, μισθὸ δὲν ἔχεις.»

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

 

Να ευχόμεθα ο Θεός να μας δίνει υπομονή και όχι να μας πάρει τα βάσανα, γιατί αυτά μας πηγαίνουν στον παράδεισο.

Μάθετε να εργάζεσθε το κομποσκοινάκι. Το κομποσκοινάκι θα σας οδηγήσει εκεί που εσείς δε γνωρίζετε, σε ανώτερα επίπεδα θα σας οδηγήσει το κομποσκοινάκι. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Έχετε ένα πρόβλημα; “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”.

~Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης~

 

Ένας αδελφός είχε πόλεμο σαρκικο,

μεγάλο, κι από τον πόλεμο που είχε και τους λογισμούς έκοβε βόλτες έξω συνέχεια και φώναζε: "

Κυριε Ιησού Χριστέ, Κυριε Ιησού Χριστέ ". Του λέγει ο γέροντας του, ο οποίος ήταν παλαίμαχος και γενναίος:

-Παιδί μου, βλέπω έχεις πόλεμο. Θέλεις να κάνω προσευχή να σου φυγη ο πόλεμος;

-Όχι γέροντα σε παρακαλώ, μην κάνεις προσευχή. Άσε με, ωφελουμαι.

-Θεός συγχωρησοι σε, παιδάκι μου, βρήκες τον δρόμο σου! Αυτός είναι ο δρόμος του Θεου. Αυτό ήθελα να ακούσω από σένα. Διότι αν μου έλεγες: " Ναι γέροντα κάνε προσευχή να φύγει ο πόλεμος " ήταν σαν να σταματουσες να πλέκεις τον στέφανο σου. Το στεφάνι πρέπει να γίνει ολόκληρο, με όλα τα λουλούδια. Και γαρύφαλλα και τριαντάφυλλα και άλλα. Τι, με λίγα λουλουδάκια, άντε τελείωσε η υπόθεσις; Δειλός είναι αυτός ο άνθρωπος.

Γέροντος Εφραίμ Αριζόνας.

 

Γέροντα, πώς θα ξεπεράσω τον θυμό;

– Σκοπός είναι να προλαβαίνης να μη φθάνης στον θυμό.

Και το γάλα, αν δεν προλάβης να το κατεβάσης από την φωτιά, μόλις φουσκώση, χύνεται.

-Πώς θα προλαβαίνω να μη θυμώνω;

– Χρειάζεται επαγρύπνηση. Να παρακολουθής τον εαυτό σου και να συγκρατής τον θυμό σου, για να μη ριζώση μέσα σου το πάθος, γιατί μετά, και να θελήσης να το κόψης με το τσεκούρι, θα πετάη συνέχεια «λαίμαργα»7. Να θυμάσαι αυτό που είπε ο Δαβίδ: «Ητοιμάσθην και ουκ εταράχθην»8. Είδες εκείνος ο μοναχός τί έκανε; Μόλις έβγαινε από το κελλί του, έκανε τον σταυρό του και έλεγε: «Θεέ μου, φύλαξέ με από τους πειρασμούς» και ήταν έτοιμος να αντιμετωπίση πειρασμό.

Ήταν σαν να κρατούσε σκοπιά. Κοιτούσε από που θα του έρθη ο πειρασμός, για να αμυνθή. Αν λοιπόν κάποιος αδελφός του φερόταν άσχημα, αυτός ήταν έτοιμος και τον αντιμετώπιζε με πραότητα και ταπείνωση. Έτσι να κάνης κι εσύ.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη και Αρετές» ‐ 70 ‐

7 Λαίμαργα: Τα κλαδιά που απομυζώντας τον χυμό του δένδρου αναπτύσσονται υπερβολικά, αλλά δεν δίνουν καρπό.

8 Ψαλμ. 118, 60.

 

Από την υπομονή στις θλίψεις διακρίνονται όσοι αγαπούν τον Θεό.

Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

(✞ 27 Φεβρουαρίου 1998)

 

 

Γέροντα....Και οι χαιρετισμοί της Παναγίας μας είναι δυνατή προσευχή;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, όταν τους λέμε, έχουμε χαρά και φώτιση από την Παναγία μας. Πολύ με βοηθάει η Παναγία μας. Με βγάζει από πολλά αδιέξοδα.

Συνομιλήτρια: Σήμερα πάσχουμε από απελπισία και ανυπομονησία.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Η απελπισία είναι πάντα από τον διάβολο και όποιος απελπίζεται χάνει τις δυνάμεις του. Η βάση της ζωής μας είναι η υπομονή. Όταν δεν την έχουμε διαλύεται η ζωή μας.

Συνομιλήτρια: Γέροντα, ο κόσμος, εμείς, είμαστε σε μια δύσκολη θέση με όλα αυτά που γίνονται και ακούμε. Υπάρχει φόβος.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, διαισθανόμαστε ότι θα γίνουν καταστροφικά πράγματα και γίνονται καθημερινά, Γι’ αυτό τρέχουμε στα μοναστήρια και στις εκκλησίες, αλλά δεν πρέπει να έχουμε φόβο. Για σκεφτείτε, αν ένα τάγμα αγγέλων έγιναν δαίμονες και κάνουν τόση ζημιά, τι βοήθεια μας προσφέρουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων.

Μια φορά είδα τον Χριστό στο θρόνο του και δίπλα την Παναγία μας και τα τάγματα των αγγέλων και των αγίων. Περιμένανε το νεύμα του Χριστού μας για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα στη νέα κατάσταση. Όταν γεμίζουμε συνεχώς την καρδιά μας με τον Χριστό καθημερινά δυναμώνει η πίστη μας και όλα τα αντιμετωπίζουμε. Η Παναγία μας, παρακαλεί για μας και δέεται συνεχώς, να έχουμε δύναμη και αισιοδοξία.

+Εφραίμ Αριζόνας

 

 

*Να κάνεις μεγάλη υπομονή* και να μην στενοχωριέσαι, διότι είσαι άνθρωπος ευαίσθητος και γι’ αυτό έχεις προβλήματα υγείας.

Να κάνεις την καρδιά σου βράχο για να αντέξεις. Ο Θεός δεν θα σ’ αφήσει, θα σε ενισχύσει και θα σ’ ευλογεί.

Χαίρομαι που σκέπτεσαι για την ψυχή σου και μεριμνάς

για την αιώνια ζωή.

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

 

Θέλεις, νά γευθείς λίγη χαρά Παραδείσου ἀπό ἐδῶ;

Μάθε νά κάνεις ὑπομονή στόν ἄνθρωπο πού σέ κουράζει. Νά σηκώνεις μέ πραότητα τήν ἀδυναμία τοῦ ἀδελφοῦ....

Νά μήν ἀπαντᾶς στόν θυμό μέ θυμό. Ἐκεῖ κρύβεται ὁ Χριστός....

Ὅταν ὁ πατέρας γεράσει καί ξαναγίνει παιδί, ὅταν ἡ μητέρα ξεχάσει καί ρωτᾶ τά ἴδια, ὅταν ὁ ἄρρωστος ἔχει ἀπαιτήσεις καί γογγύζει, τότε δοκιμάζεται ἡ καρδιά.....

Ἄν τούς διακονήσεις χωρίς γογγυσμό, ἔχεις ἀγκαλιάσει Τόν Ίδιο Τόν Κύριο. Δέν εἶναι λόγια....Εἶναι μυστήριο......

Άγιος Παΐσιος

 

Τι κάνει η μητέρα σου;

- Δεν είναι καλά, Γέροντα. Ανεβάζει κατά διαστήματα ψηλό πυρετό και τότε χάνεται. Το δέρμα της γεμίζει πληγές και τις νύχτες πονάει.

– Ξέρεις; Αυτοί είναι μάρτυρες· αν δεν είναι ολόκληροι μάρτυρες, είναι μισοί.

– Και όλη η ζωή της, Γέροντα, ήταν μια ταλαιπωρία.

– Επομένως ο μισθός της θα είναι διπλός. Πόσα έχει να λάβη! Τον Παράδεισο τον έχει εξασφαλισμένο.

Όταν ο Χριστός βλέπη ότι κάποιος αντέχει μια βαρειά αρρώστια, του την δίνει, ώστε με την λίγη ταλαιπωρία στην επίγεια ζωή να ανταμειφθή πολύ στην ουράνια, την αιώνια, ζωή.

Υποφέρει εδώ, αλλά θα ανταμειφθή εκεί, στην άλλη ζωή, γιατί υπάρχει Παράδεισος, υπάρχει και ανταμοιβή.

Σήμερα μου είπε μια νεφροπαθής που χρόνια τώρα κάνει αιμοκάθαρση: «Παππούλη, σταυρώστε, σας παρακαλώ, το χέρι μου. Οι φλέβες είναι όλο πληγές και δεν μπορώ να κάνω αιμοκάθαρση». «Αυτές οι πληγές, της είπα, στην άλλη ζωή θα είναι διαμάντια μεγαλύτερης αξίας από τα διαμάντια αυτού του κόσμου.

Πόσα χρόνια κάνεις αιμοκάθαρση;» «Δώδεκα», μου λέει. «Δηλαδή δικαιούσαι ένα ‘’εφάπαξ’’ και μία σύνταξη μειωμένη», της είπα.

Μετά μου δείχνει μια πληγή στο άλλο χέρι και μου λέει: «»Παππούλη, αυτή η πληγή δεν κλείνει· φαίνεται το κόκκαλο». «Ναι, αλλά από εκεί μέσα φαίνεται ο Ουρανός, της λέω. Άντε, καλή υπομονή.

Εύχομαι ο Χριστός να σου αυξάνη την αγάπη Του, για να ξεχνιέται ο πόνος σου. Φυσικά υπάρχει και η άλλη ευχή, να εξαλειφθούν οι πόνοι, αλλά τότε εξαλείφεται και ο πολύ μισθός.

Επομένως, η προηγούμενη ευχή είναι καλύτερη». Παρηγορήθηκε η καημένη.

Όταν το σώμα δοκιμάζεται, τότε η ψυχή αγιάζεται.

Με την αρρώστια πονάει το σώμα μας, το χωματόκτιστο αυτό σπίτι μας, αλλά έτσι θα αγάλλεται αιώνια ο νοικοκύρης του, η ψυχή μας, στο ουράνιο παλατάκι που μας ετοιμάζει ο Χριστός.

Με αυτήν την πνευματική λογική, που είναι παράλογη για τους κοσμικούς, χαίρομαι και εγώ και καμαρώνω για τις σωματικές βλάβες που έχω.

Το μόνο που δεν σκέφτομαι είναι ότι θα έχω ουράνια ανταμοιβή. Καταλαβαίνω ότι εξοφλώ την αχαριστία μου στον Θεό, αφού δεν έχω ανταποκριθή στις μεγάλες Του δωρεές και ευεργεσίες.

Γιατί στην ζωή μου όλα γλέντι είναι· και η καλογερική και οι αρρώστιες που περνώ. Όλο φιλανθρωπίες μου κάνει ο Θεός και όλο οικονομίες. Ευχηθήτε όμως να μη με ξοφλάη με αυτά σ’ αυτήν την ζωή, γιατί τότε αλλοίμονό μου!

Μεγάλη τιμή μου έκανε ο Χριστός να υπέφερα ακόμη περισσότερο την αγάπη Του, αρκεί να με ενίσχυε, ώστε να αντέχω, και μισθό δεν θέλω.

Ο άνθρωπος, όταν είναι τελείως καλά στην υγεία του, δεν είναι καλά. Καλύτερα να έχη κάτι. Εγώ, όσο ωφελήθηκα από την αρρώστια, δεν ωφελήθηκα από όλη την άσκηση που είχα κάνει μέχρι τότε.

Γι’ αυτό λέω, αν δεν έχη κανείς υποχρεώσεις, να προτιμά αρρώστιες παρά υγεία.

Από την υγεία του είναι χρεώστης, ενώ από την αρρώστια, όταν την αντιμετωπίζη με υπομονή, έχει να λάβη.

Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, είχε έρθει μια φορά ένας άγιος Επίσκοπος, πολύ γέρος, ονόματι Ιερόθεος, που ασκήτευε στην Σκήτη της Αγίας Άννης.

Την ώρα που έφευγε, όπως πήγε να ανεβή στο ζώο, τραβήχτηκε το παντελόνι του και φάνηκαν τα πρησμένα του πόδια. Οι Πατέρες που πήγαν να τον βοηθήσουν, τα είδαν και τρόμαξαν.

Εκείνος το κατάλαβε και τους είπε: «Αυτά είναι τα καλύτερα δώρα που μου έδωσε ο Θεός. Τον παρακαλώ να μη μου τα πάρη».

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

 

 

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός:«Βαριά αμαρτία είναι ο γογγυσμός κατά του Θεού»

Όταν ο Θεός μας δίνει ένα σοβαρό χτύπημα, δια του οποίου μας ταπεινώνει για να μας υψώσει αργότερα, εμείς γογγύζουμε κατά του Θεού. Καταλαβαίνετε, όμως, πόσο βαριά αμαρτία είναι ο γογγυσμός κατά του Θεού;

Όταν γογγύζουμε κατά του Θεού, αυτό σημαίνει ότι Τον θεωρούμε άδικο, θεωρούμε ότι Αυτός δεν μάς φέρεται σωστά και θα έπρεπε να μάς φερθεί κατά έναν διαφορετικό τρόπο. Όμως δεν είναι βαριά αμαρτία να κατηγορούμε το Θεό για αδικία και να Τον συκοφαντούμε;

Βλέπετε, λοιπόν, πόσο βαριά αμαρτία είναι ο γογγυσμός κατά του Θεού.

Γι’ αυτό «εν φόβω τον της παροικίας υμών χρόνον αναστράφητε» (Α’ Πέτρ. 1, 17). Πρέπει να προσέχουμε πολύ τα λάθη και τα εμπόδια στην πορεία μας προς τη Βασιλεία των Ουρανών.Αλλά περισσότερο απ’ όλα τα άλλα πρέπει να φοβόμαστε να μην παραβαίνουμε τη μεγάλη εντολή του Χριστού: «Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε» (Μτ. 7, 1). Και γογγυσμός κατά του Θεού δεν είναι μόνο κρίση του Θεού αλλά και κατάκρισή Του.

Πηγή

Paraklisi

 

Εάν θέλει ο Θεός να πάσχουμε, άρα έχει κάποιον σωτήριο σκοπό, τον οποίον εμείς οι γήινοι δεν μπορούμε να τον προβλέψουμε, ενώ η υπομονή και η μακροθυμία και το ταπεινό της παραδοχής του πειρασμού, πάντοτε, ναι, πάντοτε, θα φέρει κατόπιν σίγουρη ωφέλεια.

Όσιος π Εφραίμ της Αριζόνας

 

 

~Ο ταπεινός δέχεται με υπομονή ό,τι δεν μπορεί ν’ αλλάξει και περιμένει.

Ο υπερήφανος θέλει να γίνονται όλα όπως τα θέλει και όταν τα θέλει.

~Ο ταπεινός αναπαύεται και αναπαύει.

Ο υπερήφανος αναστατώνεται και αναστατώνει.

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης

Ὅταν σοῦ ἔλθει θυμὸς κλεῖσε τὸ στόμα δυνατὰ καὶ μὴ μιλήσεις σ’ αὐτὸν πού σὲ βρίζει ἢ σὲ ἀτιμάζει ἢ σὲ ἐλέγχει ἢ μὲ πολλοὺς τρόπους καὶ χωρὶς λόγο σὲ πειράζει. Καὶ αὐτὸς σὰν τὸ φίδι θὰ στρίψει μέσα στὴν καρδιά, θὰ ἀνέβει μέχρι τὸ λαιμό, καὶ ἀφοῦ δὲν θὰ τοῦ δώσεις διέξοδο θὰ πνιγεῖ καὶ θὰ σκάσει. Καί, ὅταν αὐτὸ ἐπαναληφθεῖ λίγες φορές, θὰ λιγοστέψει καὶ θὰ πάψει τελείως.

Ὅσιος Ἰωσὴφ ὁ Ἡσυχαστὴς

 

 

Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητείς τελεία ανάπαυση. Ο Χριστός μας σήκωσε το σταυρό, και μεις θα σηκώσουμε. Όλες τις θλίψεις εάν τις απομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρά Κυρίου. Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να δοκιμάζει το ζήλο και την αγάπη που έχουμε προς αυτόν. Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή. Χωρίς υπομονή δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μαθαίνει τα πνευματικά, δεν φθάνει σε μέτρα αρετής και τελειώσεως. Αγίου Ιωσήφ σπηλαιώτου

 

Μην κρατάς κακία εναντίον κανενός ανθρώπου, έστω και αν είναι κακός, διότι η προσευχή σου, δεν θα εισακουστεί από τον Θεό. Νίκησε το κακό με το καλό! Μείνε πρόβατο και με τη δύναμη του Χριστού θα νικήσεις τους λύκους!

Όσιος Αρσένιος Μπόκα (✞ 28-11-1989)

Πριν από μια βδομάδα καθόμουν στο στασίδι. Διάβαζαν οι πατέρες, λειτουργούσε ο Ιωσήφ.

Δεν έβλεπα, δεν άκουγα.

Ε, παιδί μου, μου ήρθε μια λύπη, σαν ένα παράπονο:«Θεέ μου, λέω, μη με εγκαταλείπεις. Δος μου καλύτερα το ποδάρι, το έχω από 15 χρονών.

Τώρα έκλεισαν οι πληγές.

Να μη μπορώ να αυτοεξυπηρετούμαι;

Να’ ρθει άλλος να με καθαρίζει να με πλένει;

Θεέ μου, δεν μπορώ αυτό.

Άλλο σταυρό να μου δώσεις».

Και πήγα στο δωμάτιο, προσευχήθηκα και είπα: "Όχι όπως εσύ θέλεις, όπως θέλει ο Θεός.

Θεέ μου, αναιρώ το λόγο μου.

Ό,τι θέλεις εσύ να μου δώσεις.

Να ‘ναι ευλογημένο.

Μόνο, Θεέ μου, να μου δώσεις υπομονή. Άνθρωπος είμαι κι εγώ.

Έχω κι εγώ τις ασθένειές μου.

Υπομονή θέλω.

Θέλεις να στραβωθώ;

Να’ ναι ευλογημένο.

Να μην ακούω;

Να’ ναι ευλογημένο.

Μόνο να μου δώσεις υπομονή.

Γιατί έρχεσαι σ’ ένα τέρμα και τελειώνει η υπομονή".

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

 

Γέροντα, όταν περνούμε κάποιον πειρασμό, μια μεγάλη δοκιμασία, τι να κάνουμε;

- Τι να κάνετε;

Υπομονή να κάνετε. Η υπομονή είναι το ισχυρότερο φάρμακο που θεραπεύει τις μεγάλες και μακροχρόνιες δοκιμασίες. Οι περισσότερες δοκιμασίες μόνο με την υπομονή περνούν. Η μεγάλη υπομονή ξεδιαλύνει πολλά και φέρνει θεϊκά αποτελέσματα εκεί που δεν περιμένεις την λύση, δίνει ο Θεός την καλύτερη λύση.

Να ξέρετε ότι ο Θεός ευαρεστείται, όταν ο άνθρωπος περνά δοκιμασίες και υπομένει αγόγγυστα δοξάζοντας το άγιο όνομά Του. «Μακάριος ανηρ ος υπομενει πειρασμον», λέει ο Άγιος Ιάκωβος (Ιακ. α' 12). Γι’ αυτό να προσευχόμαστε να μας δίνει ο Καλός Θεός υπομονή, ώστε να τα υπομένουμε όλα αγόγγυστα και με δοξολογία.

Επιτρέπει δηλαδή ο Θεός τους πειρασμούς,

όχι για να μας τυραννά ο διάβολος, αλλά για να δίνουμε με αυτόν τον τρόπο “εξετάσεις”

για την άλλη ζωή και να μην έχουμε παράλογες απαιτήσεις στην Δευτέρα Παρουσία. Πρέπει να το καταλάβουμε καλά ότι πολεμούμε -και έχουμε να πολεμήσουμε, έως ότου βρισκόμαστε σ’ ετούτη την ζωή- με τον ίδιο τον διάβολο.

Όσο ζη ο άνθρωπος, έχει πολλή δουλειά να κάνη για την καλυτέρευση της ψυχής του και έχει δικαίωμα να δίνη εξετάσεις πνευματικές. Εάν πεθάνη και δεν περάση, κόβεται πια. Μετεξεταστέος δεν υπάρχει.

Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου.!

 

Είναι μακάριος εκείνος που τα θλιβερά της πρόσκαιρης ζωής τα περνά με υπομονή και ευχαριστία προς τον Θεό. Με αυτά τα λυπηρά ο Θεός προπαρασκευάζει την αθάνατη ψυχή, για να την καταστήσει άξια των αιωνίων αγαθών της βασιλείας Του.

Όσιος π.Εφραίμ Αριζόνας