Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ


Επιστήμη και πίστη
σχετ. το 1.1. κεφ. Θρησκευτικών Γ΄ Λυκείου
       Ποια είναι η επιστημονική απάντηση στο ερώτημα υπάρχει Θεός;
    1. Η επιστημονική απάντηση στο ερώτημα υπάρχει Θεός; Είναι, δεν γνωρίζουμε, επειδή δεν αποδεικνύεται άμεσα επιστημονικά, ούτε η ύπαρξη ούτε η ανυπαρξία του Θεού και ό,τι δεν μπορεί να αποδειχθεί δεν είναι επιστημονικό. Άρα και ο πιστός και ο άπιστος δεν μπορούν να αποδείξουν άμεσα επιστημονικά αυτά που πιστεύουν
       2.Ο Θεός δεν αποδεικνύεται επιστημονικά. Αν αποδειχθεί επιστημονικά,  τότε πράγματι δεν υπάρχει γιατί «Θεός καταλαμβανόμενος ουκ έστι Θεός». Δεν υπάρχει εξίσωση που αποδεικνύει την ύπαρξή του, όπως κατά καιρούς κάποιοι υποστηρίζουν. Το αναπόδεικτο όμως δεν σημαίνει ότι είναι ανύπαρκτο και το ασύλληπτο δεν είναι και ανυπόστατο, αφού και πολλά δεδομένα στην επιστήμη παραμένουν αναπόδεικτα, αλλά είναι υπαρκτά.
Ποια η σχέση πίστης επιστήμης;
     1. Η επιστήμη και η πίστη αλληλοσυμπληρώνονται  και δεν συγκρούονται. Η πραγματική επιστήμη και γνώση βοηθούν και στηρίζουν την πίστη, η ημιμάθεια και αμάθεια εμποδίζουν την πίστη. Ασχολούνται με διαφορετικά θέματα κάθε μία. Η πορεία τους είναι παράλληλη γι’ αυτό δεν μπορούν να συγκρουσθούν. Η πίστη ασχολείται με το ποιός και γιατί έκανε το σύμπαν ενώ η επιστήμη με το πώς και πότε. Οι μεγάλοι ερευνητές και επιστήμονες στην πλειοψηφία ήταν πιστοί.
     2.Αλλά και η θρησκεία βοήθησε την επιστήμη αφού στην αρχαιότητα επιστήμονες ήταν οι ιερείς, αλλά και στην τουρκοκρατία και στους μετεπαναστατικούς χρόνους οι μορφωμένοι ιερωμένοι δίδασκαν όλες τις επιστήμες και μερικοί  έγιναν μεγάλοι ερευνητές.

Ισχύει η άποψη ότι οι επιστήμονες δεν πιστεύουν;
    1.  Ο Αϊνστάιν προσπαθούσε με κάθε τρόπο να συνδέσει θρησκεία και επιστήμη και τόνιζε: «Η επιστήμη χωρίς την θρησκεία είναι κουτσή. Η θρησκεία χωρίς την επιστήμη είναι τυφλή» ή ότι «ο Θεός δεν παίζει ζάρια» για να εναντιωθεί στην αρχή της αβεβαιότητας.
      Ο Μ. Φάραντεϊ: Ο άνθρωπος που με το έργο του για τον ηλεκτρομαγνητισμό άλλαξε τα δεδομένα του πλανήτη, ήταν αφοσιωμένος χριστιανός.
      Ο Ισ. Νεύτωνας  φυσικός με βαθιά πίστη: Θεωρούσε  ότι «το σύστημα του Ηλίου, των πλανητών, των κομητών δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα μιας ανώτερης δύναμης». Επίσης πιστοί ήταν ο μαθηματικός, φυσικός και θεολόγος Πασκάλ, ο Γαλιλαίος κλπ.
       2. Μεγάλοι ερευνητές ήταν και ιερωμένοι, όπως ο βιολόγος Μέντελ, ο αστρονόμος Κοπέρνικος και ο παιδαγωγός Κομμένιος.
     Βεβαίως υπήρξαν και άπιστοι επιστήμονες όπως ο Ράσσελ, ο Λάϊμπνιτς κ.ά. επειδή ταύτισαν την επιστήμη με τις φιλοσοφικές απόψεις τους.
       3.Δεν είναι τυχαίο επίσης, ότι σήμερα μοναχοί-ές γίνονται στο μεγαλύτερο ποσοστό μορφωμένοι, πτυχιούχοι όλων των επιστημών και όχι αγράμματοι ή ολιγογράμματοι.


     Οι μέθοδοι έρευνας των θετικών δεν είναι ο μοναδικός τρόπος γνώσης, αλλά και ο βιωματικός, διαισθητικός, ενορατικός. Οι θεωρητικές επιστήμες άλλωστε έχουν διαφορετικούς τρόπους έρευνας της αλήθειας.
     Το «πίστευε και μη ερεύνα» δεν υπάρχει πουθενά στην Αγία Γραφή, έχει δε και διπλή ερμηνεία. Αντίθετα υπάρχουν προτροπές για έρευνα, όπως «ερευνάτε τας γραφάς», «γνώσεσθαι την αλήθεια» και ότι η επιστήμη είναι δώρο Θεού: «Κύριος έδωκε ανθρώποις επιστήμην» Π. Διαθήκη.
                                                    Ευτύχιος  Σ. Καλογεράκης M.A., Ph.D. 
     


Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2020

ΘHΡΙΩΔΙΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΚΡΗΤΗ


Αναδημοσίευση από εφ. Πατρίς Ηρακλείου

         Θηριωδίες στην Τουρκοκρατούμενη Κρήτη


                                           ΕΥΤΥΧΙΟΣ  Σ. ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ

                                    ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ



,                                                              
                                                                                    ΤΟΥΡΚΟΚΡΗΤΙΚΟΙ
         
      «Όποιος λησμονεί την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει», τονίζει ο φιλόσοφος G. Santayana, γι’ αυτό η τουρκοκρατία στην Κρήτη δεν πρέπει να ξεχαστεί, επειδή ήταν γεμάτη, κτηνωδίες, απανθρωπιά, φόνους, βιασμούς, αρπαγές, εξευτελισμούς, βασανισμούς, πόνο, αίμα  και δάκρυ. Ο περίφημος Κρητικός λογοτέχνης Ι. Κονδυλάκης το 1896, διαρκούσης της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη, γράφει χαρακτηριστικά: «Αναρχία πλήρης διά τους Τούρκους, τρομοκρατία απαραδειγμάτιστος διά τους Χριστιανούς. Ο φόνος Χριστιανού έμενεν ατιμώρητος, διό οι Τούρκοι εφόνευον πάντα Χριστιανόν ζωηρόν, εφόνευον προς απλήν τέρψιν, προς εξάσκησιν εις την σκοποβολήν. Ο φόνος τούρκου ετιμωρείτο δι’ εξοντώσεως χωρίου ολοκλήρου χριστιανικού. Όσοι δε των Χριστιανών διέφευγον τον θάνατον υπεβάλλοντο εις σκληροτάτας δοκιμασίας και απανθρώπους εξευτελισμούς.  Πολλάκις αγάδες, εισερχόμενοι εις τους ναούς εν μέσω της Λειτουργίας, απέστελλον τους εκκλησιαζομένους εις αγγαρείας. Άλλοι ήρπαζον τας νύμφας μικρόν μετά την τέλεσιν του γάμου, φονεύοντες τους γαμβρούς. Τινές δε συγκαλούντες κόρας και γυναίκας, τας υπεχρέωνον να χορεύωσιν ημίγυμναι προς διασκέδασίν των. Τότε…ο τουρκικός πληθυσμός εδιπλασιάσθη διά πολυαρίθμων αλλαξοπιστιών. Πολλών χωρίων οι κάτοικοι, απαυδήσαντες, μετέβησαν αθρόοι με τον ιερέα των επί κεφαλής και ησπάσθησαν τα δόγματα του Κορανίου. Λέγεται μάλιστα ότι τόσοι διά μιας μετέβησαν από το Μονοφάτσι, ώστε επειδή ήτο δύσκολον να εκτελεσθή επί τόσων ανδρών η απαιτουμένη εγχείρησις (περιτομή), ο Ιμάμης Ηρακλείου ανέγνωσεν απλώς μίαν ευχήν και έπειτα είπε προς τους νεοφωτίστους:-Άειντε, Τούρκοι! Και οι χθες ραγιάδες εφόρεσαν το σαρίκι του αγά και… ανέπνευσαν. Ούτω δε όλος σχεδόν ο πληθυσμός της πεδινής εκείνης επαρχίας εξισλαμίσθη και σήμερον εντός των χωρίων της, μόνον ερειπωμέναι εκκλησίαι ενθυμίζουν ότι οι φανατικοί εκείνοι Τούρκοι υπήρξαν ποτέ Χριστιανοί. Κατά τρόπον όμοιον εσχηματίσθη και ο μωαμεθανικός πληθυσμός του Σελίνου, αναμφιβόλως δε και της Αμπαδιάς. Και αν δεν επήρχετο η επανάστασις του 1821 διέτρεχε κίνδυνον η Κρήτη, ή να εξοντωθή ο χριστιανικός αυτής πληθυσμός ή να εξισλαμισθή εντελώς».
     Οι καμπάνες  κατέβηκαν από τις Εκκλησίες, απαγορευόταν να χτυπήσουν, παρά μόνο τα σημαντήρια. Άλογο δεν επιτρεπόταν να ιππεύουν, ούτε να φέρουν κανενός είδους όπλο. Όταν συναντιόταν με Τούρκους όφειλαν να παραμερίσουν, να κατέβουν από το γαϊδουράκι και να κάνουν τεμενάδες, αλλιώς κινδύνευε η ζωή τους. Το να ζητήσουν από το Χριστιανό  να τους πάρει στους ώμους του, ως υποζύγιο, ήταν σύνηθες.  Για το φόνο ενός Αμπαδιώτη Γενίτσαρου από Μελαμπιανό, οι Γενίτσαροι από το Βαθιακό, σκότωσαν αδιάκριτα 72 Μελαμπιανούς. Επειδή έκλεψαν και σκότωσαν Χριστιανοί στο Σέλινο, ένα  σκύλο Γενιτσάρου, σκότωσαν οι Γενίτσαροι 7 άνδρες από την οικογένεια, αναφέρει Ευρωπαίος περιηγητής που ήταν εκεί.
          Κοπέλες βιάζονταν από τους Γενίτσαρους, μπροστά  στους γονείς τους, που αν τολμούσαν να διαμαρτυρηθούν να κλάψουν ή να αναστενάξουν κάν, αυτοί και η κόρη του σφαζόταν. Άλλες έβγαιναν με κομμένα στήθη από τα κονάκια των Αγάδων επειδή δεν υπέκυπταν στις ορέξεις των και πέθαιναν από την αιμορραγία.
       Τα σκλαβοπάζαρα οργίαζαν ακόμη και μετά το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου. Σκότωναν τα αρσενικά μέλη της οικογένειας, αιχμαλώτιζαν τις γυναίκες και τα παιδιά και συγκέντρωναν όλα τα πολύτιμα αντικείμενα του σπιτιού.  Στην Κωνσταντινούπολη ο  ιερέας της Αγγλικής πρεσβείας Walsh είδε ένα σωρό κορίτσια δώδεκα ως δεκαπέντε χρόνων, να πουλιούνται όπως τα ζώα στις αγορές. Πολλά ήταν μισόγυμνα. «Τρόμος και αγωνία ζωγραφίζονταν στα πρόσωπά τους. Ήταν το πιο σπαρακτικό θέαμα που είδα στη ζωή μου. Αδύνατο να το περιγράψω. Οι Τούρκοι τις μεταχειρίζονταν με την έσχατη καταφρόνηση. Τις εξέταζαν, τις πασπάτευαν, όπως οι χασάπηδες τα αρνιά, και τις αγόραζαν 100 γρόσια – τρεις λίρες το κεφάλι. Κάπου πεντακόσιες  πουλήθηκαν στην Ψαραγορά».
       «Ουδεμία χώρα και ουδεμία επαρχία του Οθωμανικού κράτους διοικείται χειρότερον της Κρήτης» κατά τον Ολλανδό Dapper. «Η Κρήτη υπήρξε η χειρότερη διοικούμενη περιοχή της Τουρκικής Αυτοκρατορίας» κατά τον Άγγλο  ιστορικό Smith.
   Γι’ όλα αυτά πολέμησαν και θυσιάστηκαν με τόσο πάθος, αντρειοσύνη, αυτοθυσία και αυταπάρνηση οι ηρωικοί πρόγονοί μας.




Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

”Ακούει κανείς;;;”
 6 Νοεμβρίου 2019, 11:57 πμ

https://rethemnosnews.gr/wp-content/uploads/2019/11/amfiloxios-199x300.jpeg
Του Σεβ. Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου
Τραγικά, σοκαριστικά και αποκαλυπτικά τα στοιχεία που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας από το Αμερικανικό δίκτυο Fox News, το οποίο αποκάλυψε ότι 90.000 Χριστιανοί δολοφονήθηκαν παγκοσμίως το 2018!, κατατάσσοντας τον Χριστιανισμό ως την περισσότερο διωκόμενη θρησκεία στον κόσμο, χαρακτηρίζοντας «σιωπηλή γενοκτονία» το γεγονός.
Σύμφωνα με άλλη έρευνα της Open Doors USA, 215.000.000 Χριστιανοί βίωσαν διώξεις το 2018. Τα τελευταία 15 χρόνια 1,6 εκατομμύρια δολοφονήθηκαν για την πίστη τους στο Χριστό.
Οι επίσημες δε αναφορές συγκλονίζουν: Μέσα σε ένα χρόνο 1.252 χριστιανοί απήχθηκαν, 1.020 βιάστηκαν ή παρενοχλήθηκαν σεξουαλικά και 793 εκκλησίες καταστράφηκαν… Η Βρετανική Release International προειδοποιεί ότι οι διωγμοί εις βάρος των χριστιανών έχουν κλιμακωθεί ακόμη περισσότερο το 2019 και καλεί τους Διεθνείς Οργανισμούς να αναλάβουν δράση.
Τα πρώτα στοιχεία για το τρέχον έτος είναι άκρως ανησυχητικά και αποκαλυπτικά. Από την αρχή του έτους (2019) περισσότεροι από 6.000 χριστιανοί, κυρίως γυναίκες και παιδιά, έχουν δολοφονηθεί από ριζοσπάστες μόνο στη Νιγηρία.
Εις ότι αφορά τα καθ΄ ημάς την Ευρώπη, δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλούν για τον χριστιανό της «μεταχριστιανικής» Δύσης που πιστεύει λίγο ή καθόλου, έχοντας ως «θεό» του την δίψα για το χρήμα, την εξουσία και την αυτοπροβολή.
Η Χώρα μας, μέλος και μέρος της Ευρώπης, μοιάζει να αντιστέκεται σε αυτή την λαίλαπα αφανισμού και αποχριστιανοποίησης της κοινωνίας της, καθώς σύμφωνα με έρευνα της Κάπα Research το 81,4% δηλώνουν χριστιανοί ορθόδοξοι, ενώ πάνω από επτά στους δέκα δηλώνουν την πίστη τους στον Θεό.
Αυτονόητο ότι το γεγονός αυτό συμβάλει, σε ικανό βαθμό, στην κοινωνική συνοχή, η οποία σύμφωνα με τον καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής Χριστόδουλο Κ. Γιαλλουρίδη, υπονομεύεται από τις οργανωμένες ορδές των μεταναστών-προσφύγων, τους οποίους: «διοχετεύουν δολίως και κατόπιν σχεδίου σε ελληνικά νησιά, έτσι ώστε να υπονομεύσουν την ελληνική συνοχή».
40.000 πρόσφυγες και μετανάστες εισήλθαν στην Χώρα μας το τελευταίο τετράμηνο, σύμφωνα με τον αρμόδιο Αναπληρωτή Υπουργό Προστασίας του Πολίτη.
Φαινόμενο με αυξητικές και ανησυχητικές τάσεις. Προσθέτοντας και πολλαπλασιάζοντας επί ένα έτος, οι εισροές αυτές ξεπερνούν τις 160.000 ετησίως.
Συμμεριζόμαστε, σε απόλυτο βαθμό, το δράμα των χιλιάδων αυτών συνανθρώπων μας, θύματα της ανθρωποφάγου απληστίας των ισχυρών της εξουσίας και της καταδυνάστευσης.
Καταδικάζουμε κάθε είδους βία (θρησκευτική, φυλετική, εθνική, κ.α.) εις βάρος λαών και πολιτισμών. Εξάλλου ο Ορθόδοξος Ρωμιός έχει ιστορικά και διαχρονικά αποδείξει την αλληλεγγύη του και την εθνική και κοινωνική του ευαισθησία σε ότι αφορά λαούς και αδύναμες κοινωνίες.
Όμως, με δεδομένα τα ανωτέρω γεγονότα, γεννάται εύλογο το ερώτημα: Τι μέλλει γενέσθαι; Πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει αυτή η Πατρίδα την ανεξέλεγκτη εισροή των δεκάδων χιλιάδων κατατρεγμένων αυτών συνανθρώπων μας;

Αποσυμφόρηση των νησιών, λένε οι ειδήμονες η λύση με εγκατάσταση στην ενδοχώρα. Τοπικές κοινωνίες φαίνεται να αντιδρούν στην λύση αυτή. Υπάρχουν και φωνές που μιλούν για «εθνική αποδόμηση» και για «εποικισμό της Ελλάδας».
Το πρόβλημα καθημερινά διογκώνεται, οι μεταναστευτικές ροές αυξάνονται και μαζί τους παραβατικές συμπεριφορές.
«Η εικόνα ανθρώπων να περπατούν στην άκρη του δρόμου είναι δυστυχώς συνηθισμένη. Το ασυνήθιστο της υπόθεσης και το άσχημο είναι ότι αρχίζουν πλέον να δρουν αρνητικά. Μπλοκάρουν δρόμους», δηλώνει εκπαιδευτικός στον Έβρο που βρέθηκε αντιμέτωπη με τέτοια συμπεριφορά. Κατανοούμε όλοι μας ότι δεν είναι εύκολη η λύση ενός τόσο πολύπλοκου θέματος που τείνει να γίνει εθνικής σημασίας.
Όμως χρειάζεται και πρέπει να βρεθεί λύση που να ισορροπεί τα πράγματα και την ελληνική κοινωνία. Χωρίς ακραίες αντιδράσεις και συμπεριφορές, με σεβασμό όμως εις τον πολιτισμό, την παράδοση και την ιστορία αυτού του τόπου και του λαού, ο οποίος κατά κοινή ομολογία θέλει να μην απολέσει την ιδιοπροσωπεία του και την ταυτότητα του. Σαφώς και η αδιάκριτη πολιτογράφηση και οι μαζικές Ελληνοποιήσεις των πάντων δεν μπορεί να είναι η λύση.
Μέσα και μαζί με όλα αυτά τίθενται και άλλα, μείζονος σημασίας θέματα που θα πρέπει νομίζουμε να θέσουν όλους μας ενώπιον των ευθυνών μας.
Εκπρόσωπος του Ελληνικού Κοινοβουλίου σε παρέμβαση του για την τροποποίηση των Ποινικών Κωδίκων χαρακτήρισε ως «σαδισμό» και «κτηνωδία» τα μπάρμπεκιου με ψήσιμο χοιρινού και κατανάλωση αλκοόλ κοντά σε δομές όπου φιλοξενούνται μουσουλμάνοι μετανάστες, ζητώντας ταυτόχρονα να επιβληθούν ποινές φυλάκισης σε όσους Έλληνες πολίτες διαπράττουν τέτοιο «έγκλημα», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, μιλώντας για «ντροπή» και για «ποινικά κολάσιμο σαδισμό».
Εάν το μπάρμπεκιου αυτό ήταν τυχαίο ή σκόπιμο είναι ένα θέμα και σαφώς εάν ήταν σκόπιμο φανερώνει προθέσεις μη αποδεκτές.
Όμως εδώ τίθενται και άλλα θέματα, τα οποία αφορούν ευαισθησίες που θα πρέπει να υπάρχουν όχι μόνον εις την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, αλλά και της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού.
Για παράδειγμα όταν συστηματικά και προκλητικά κάθε Μεγάλη Εβδομάδα και συγκεκριμένα την Μεγάλη Παρασκευή, που είναι η ιερότερη ημέρα του Ελληνικού λαού, όταν λοιπόν κάθε Μεγάλη Παρασκευή προκλητικά και αδιάντροπα η Ένωση αθέων Ελλάδας ανακοινώνει την οργάνωση «Ανοιχτού Δείπνου» με κρεοφαγία, βεβηλώνοντας την ιερότητα ενός ολόκληρου λαού, προκαλώντας τον με τρόπο ανεπίτρεπτο, στην περίπτωση αυτή δεν βλέπουμε να ευαισθητοποιούνται τα αντανακλαστικά όλων εκείνων που, εν προκειμένω, ζητούν την κεφαλή επί πίνακι όσων έψησαν χοιρινό και κατανάλωσαν αλκοόλ κοντά σε καταυλισμούς μεταναστών.
Τι σημαίνει λοιπόν αυτό και πως ερμηνεύεται;; Ο χλευασμός της ιερότερης ημέρας ενός ολόκληρου λαού δεν είναι προσβολή του θρησκευτικού του συναισθήματος;;
Γιατί στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται, τουλάχιστον, η αυτή ευαισθητοποίηση;; Ή μήπως τα δικαιώματα του Έλληνα πολίτη θα πρέπει να περιοριστούν περισσότερο από τα δικαιώματα των μειονοτήτων;
Απαντώ δε σε όσους και πάλι θα προστρέξουν να… στοχοποιήσουν πως το να αγαπά και να αγωνιά κανείς για την Πατρίδα του δεν είναι «ρατσισμός» και «ξενοφοβία», αλλά χρέος ιερό και απαράβατο.
Σύνεση, σωφροσύνη, σοβαρότητα, σεβασμός στην ιστορία του Γένους απαιτείται από όλους λοιπόν, κυρίως τους ιθύνοντες, και όχι καταγγελτικές κραυγές, από όπου και αν προέρχονται, οι οποίες τις περισσότερες φορές στόχο και σκοπό έχουν να αποπροσανατολίσουν και όχι να λύσουν το πρόβλημα.
Κλείνω το φτωχό αυτό προβληματισμό μου με τον λόγο ενός μεγάλου Έλληνα – Κρητικού, του Ν.Καζαντζάκη:
«Αν λαχταράς την λευτεριά, σε ξένους μην ελπίζεις,μόνος σου παρ’ την αν μπορείς, αλλιώς δεν την αξίζεις»!
Κράτα το
Κοινή χρήση

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΔΕΝ ΤΡΩΝΕ ΧΟΙΡΙΝΟ


Γιατί οι Εβραίοι και οι μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό;

 θρησκείες
https://www.tilestwra.com/wp-content/uploads/2016/08/3c59dc048e8850243be8079a5c74d079-59.jpg
40 έγχρωμες φωτογραφίες που μας μεταφέρουν πίσω στο χρόνο σε μια άλλη Ελλάδα

NOW PLAYING



Το ότι οι Εβραίοι πρέπει να απέχουν πλήρως από την κατανάλωση χοιρινού αναφέρεται στο… Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο της Παλαιάς Διαθήκης.
Η απαγόρευση είναι παλαιότερη κατά αρκετές εκατοντάδες χρόνια της αντίστοιχης του Κορανίου, αλλά οι συνθήκες που οδήγησαν σε αυτές τις απαγορεύσεις είναι λίγο πολύ οι ίδιες.Σε πολλούς πολιτισμούς, το γουρούνι θεωρούνταν απεχθές, γιατί κυλιέται στη λάσπη και τρώει περιττώματα, ενώ στην Παλαιά Διαθήκη χαρακτηρίζεται ακάθαρτο γιατί δε μηρυκάζει, δεν τρέφεται δηλαδή με χορτάρι.
Ωστόσο, πολύ πριν από την εγκατάσταση των Εβραίων στη Χαναάν, στη γη που βρίσκεται δυτικά του ποταμού Ιορδάνη, οι άνθρωποι εκεί έτρωγαν χοιρινό. Σε ανασκαφές έχουν βρεθεί οστά χοίρων που χρονολογούνται 5.000 χρόνια πριν.
Ορισμένα από αυτά προέρχονται από θυσίες, άρα οι χοίροι θα πρέπει να θεωρούνταν ιερά ζώα. Είναι πιθανό η αντίθεση προς τη θρησκεία των Χαναανιτών να οδήγησε τους Εβραίους νομοθέτες να απαγορεύσουν αυστηρά το χοιρινό.
Η γουρνοπούλα ήταν αντίσταση των Ελλήνων προς την Παλαιά Διαθήκη και προς τους Μουσουλμάνους Τούρκους.
Βιβλίο 3ον, Λευιτικόν, 11 κεφάλαιο, στίχοι: 4, 6,7,8, 22 Ο Κύριος (Γιαχβέ) μίλησε στον Μωυσή και του είπε: αυτά τα ζώα μπορείτε να τρώτε απ΄ όσα υπάρχουν πάνω στη γη. Κάθε πλάσμα που έχει χωρισμένη την οπλή και έχει σχισμή στις οπλές και αναμασάει την τροφή. Να μην τρώτε την καμήλα επειδή αναμασάει την τροφή αλλά δεν έχει χωρισμένη οπλή. Το λαγό, επειδή αναμασάει την τροφή αλλά δεν έχει χωρισμένη την οπλή, Επίσης το γουρούνι επειδή έχει χωρισμένη την οπλή, αυτό όμως δεν αναμασάει την τροφή. Είναι ακάθαρτο για εσάς. Δεν πρέπει να τρώτε καθόλου απ το κρέας τους, ούτε να τα αγγίζετε όταν είναι νεκρά. Είναι ακάθαρτα για σας. (…) Και συνεχίζει: από τα φτερωτά που περπατούν με τα τέσσερα και κάνουν άλματα (ενν: τα έντομα) μπορείτε να τρώτε μόνο την αποδημητική ακρίδα και την φαγώσιμη ακρίδα, και τον γρύλο, κλπ.
Η Παλαιά Διαθήκη,-λοιπόν, -ένα ιερό βιβλίο-, απαγορεύει το χοιρινό και το λαγό (τα πιο νόστιμα κρέατα) και μας λέει να τρώμε ακρίδες και γρύλους! Αυτό κάνουν οι μουσουλμάνοι και μερικοί εβραίοι. Δεν το κάνουν επειδή τάχα είναι αδηφάγο και παμφάγο ζώο και δείχνει ‘βρώμικο’ καθώς κυλιέται στις λάσπες. Αλλά επειδή λέει έτσι η θρησκεία τους.
Επειδή δεν αναμασά την τροφή, ενώ έχει χωρισμένα δάχτυλα.ο Μωάμεθ ήθελε να μοιάσει του Μωυσή κάνοντας ένα ψευτοθαύμα, και έθαψε ασκιά με νερό, ώστε να χτυπήσει το ραβδί και να βγεί νερό. Αλλά πήγαν τα γουρούνια και του τα χάλασαν, γι αυτό τα καταράστηκε, και είπε να μην τα τρώνε.
Τα παλαιά τα χρόνια, επί τουρκοκρατίας, αν έτρωγες αρνί ερχόταν ο Τούρκος και στο έπαιρνε, αλλά αν έτρωγες γουρνοπούλα ούτε καν πλησίαζε, από απόσταση!….Ο μόνος νομός στην Ελλάδα που τρώνε τόση γουρνοπούλα καθημερινά, και τις έχουν και επί των δρόμων είναι η Μεσσηνία.
Και περισσότερο η Τριφυλία: Κυπαρισσία-Κοπανάκι, κλπ. Κι αυτό ως έθιμο, ως ανάμνηση για όσα πέρασαν απ τους Τούρκους και ως υπόμνηση πως από εδώ ξεκίνησε η επανάσταση του 21. Η γουρνοπούλα τότε ήταν είδος αντίστασης, και τρόπος επιβίωσης.
Ο Κωστής Παλαμάς που έμεινε ένα χρόνο στην Άνω Πόλη Κυπαρισσίας, λέει πως όλα τα σπίτια είχαν πολλά γουρούνια, που γύριζαν και ελεύθερα στους δρόμους τρώγοντας ότι βρίσκανε μπροστά τους.
Ο νόμος που τα απαγόρευε να είναι ελεύθερα δεν μπορούσε να εφαρμοστεί. Και λέει επί λέξει: δοκίμασε να εφαρμόσεις τον νόμο, δεν θα τα καταφέρεις: αρκαδιά κλαίουσα τα χοιρίδια αυτής
Πηγή: aetos-apokalypsis


Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2019

Η ΚΑΥΣΗ ΝΕΚΡΩΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ


        Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΝΕΚΡΩΝ

ΓΙΑΤΊ:
         1.Ο ενταφιασμός αποτελεί παράδοση αιώνων στο Χριστιανισμό. Ο Χριστός, οι Απόστολοι, οι Άγιοι, ενταφιάστηκαν, χωρίς να έχουμε αντίθετο παράδειγμα και εμείς ακολουθούμε «τοις ίχνεσι εκείνων». Βέβαια πουθενά στην Καινή Διαθήκη δεν απαγορεύεται η καύση των νεκρών αλλά και πουθενά δεν συνιστάται.                                                                      Στην Παλαιά Διαθήκη υπήρχε σε ελάχιστες περιπτώσεις για τους νεκρούς που ήταν μεγάλοι παραβάτες του θείου νόμου.
Η καύση νεκρών δεν αποτελεί δογματικό θέμα για την Εκκλησία. Δεν υπάρχει κανένα χριστιανικό  πρόβλημα σε όσους καίγονται σε ατυχήματα ή εγκλήματα. Άλλωστε πολλοί άγιοι μαρτύρησαν καίγοντας τους.
        2. Η καύση είναι πράξη βίας επί του σώματος, που είναι ιερό, ναός Θεού, δημιούργημα του Θεού, άξιο τιμής και σεβασμού. Τα κόκαλα θρυμματίζονται πολτοποιούνται σε σπαστήρα γιατί δεν καίγονται. Η φθορά του σώματος πρέπει να είναι φυσική και ποτέ εξαναγκασμένη, βίαιη.
        3.Η καύση των νεκρών μας απομακρύνει από τη βασική διδασκαλία της μνήμης θανάτου, αφού εκλείπουν τα απτά στοιχεία της πραγματικότητας του, τα οστά, που αποδεικνύουν το πρόσκαιρο της ζωής. Πρέπει όμως να υπάρχει σαν δυνατότητα, για όσους δεν πιστεύουν ή δεν αποδέχονται την Εκκλησία, έχοντας όμως τις συνέπειες της επιλογής των.
       4.Αν ίσχυε η καύση νεκρών μέχρι σήμερα, δεν θα είχαμε τα λείψανα των αγίων τόσο αιώνων, με τα υπερφυσικά σημεία που τα συνοδεύουν(αφθαρσία σώματος, ευωδίες, μυροβλησίες κλπ), που τονώνουν την πίστη μας και δίνουν μαρτυρία Θεού στο σύγχρονο κόσμο. Κατά τον Μ. Βασίλειο «ο αψάμενος οστέων μάρτυρος λαμβάνει τινά μετουσίαν αγιασμού» και κατά τον Ι. Χρυσόστομο «ουχί τα οστά μόνον των μαρτύρων, αλλά και οι τάφοι αυτών και αι λάρνακες, πολλήν βρύουσιν ευλογίαν».  Η καύση νεκρών θα μας στερήσει και στο μέλλον την ευλογία των λειψάνων των νέων αγίων.    
      5.Η καύση των νεκρών είναι ό,τι περισσότερο επιθυμούν οι εγκληματίες, επειδή εξαφανίζονται τα αποδεικτικά στοιχεία και τα πειστήρια του εγκλήματος, DNA, οστά, σάρκες. Πολλά εγκλήματα δεν θα αποδεικνύονται πλέον αν ισχύσει η καύση νεκρών. Η αλήθεια του εγκλήματος δεν μπορεί επίσης να αποδειχθεί εκ των υστέρων σε περίπτωση δικαστικής πλάνης και αναψηλάφησης των στοιχείων, με εκταφή και νέα ιατροδικαστική έρευνα στα οστά και τα υπολείμματα της σάρκας, γιατί πλέον δεν υπάρχουν για έρευνα. Επανειλημμένα έχουν αποκαλυφθεί εγκληματίες 5, 10, 20, χρόνια μετά το έγκλημα με νέα ιατροδικαστική  έρευνα στα οστά. Η Εκκλησία όμως, επιθυμεί, επιδιώκει, διδάσκει τη δικαιοσύνη σ’ όλα τα επίπεδα. Αποτελεί βασικό της πυλώνα.
        6.Η ύπαρξη τάφων και κοιμητηρίων για τον ενταφιασμό των νεκρών, αποτελούν χρήσιμα και πολύτιμα πολιτιστικά και ιστορικά στοιχεία, με τα έργα καλλιτεχνών που υπάρχουν σ’ αυτά, αγάλματα επιγραφές, παραστάσεις, που στολίζουν τους τάφους. Το Α΄ νεκροταφείο Αθηνών χαρακτηρίζεται και ως μουσείο με τα έργα μεγάλων καλλιτεχνών που περιέχει. 
         7. Η Εκκλησία όποιον με τη δική του βούληση αποτεφρώνεται, δεν του τελεί την ακολουθία της κηδείας, ούτε μνημόσυνα.
          8. Στις θρησκείες: Στον Ισλαμισμό είναι υποχρεωτικός ο ενταφιασμός. Ο Ιουδαϊσμός και η Ορθοδοξία δεν δέχονται την αποτέφρωση των νεκρών. Στον Ινδουϊσμό, Βουδισμό και Προτεσταντικό Χριστιανισμό, αποτελεί κανόνα και παράδοση η αποτέφρωση. Οι Καθολικοί τον ανέχονται αν και δεν συμφωνούν.
                                                                                                                                                                                                                                              9.Οι αρχαίοι Έλληνες κατά κανόνα, θεωρούσαν ιερό καθήκον τον ενταφιασμό των νεκρών, γι’ αυτό έχουν διασωθεί πολλοί αρχαίοι τάφοι  και τιμώρησαν τους νικητές στρατηγούς της μάχης των Αργινουσών επειδή δεν έθαψαν τους νεκρούς στρατιώτες. Η Αντιγόνη επίσης τιμωρήθηκε γιατί τηρώντας τους θείους νόμους, έθαψε το νεκρό αδελφό της παρά τις αντίθετες βασιλικές διαταγές.
       10.Η καύση των νεκρών στους ειδωλολάτρες προερχόταν από την αντιχριστιανική, αρχαιοελληνική, Πλατωνική αντίληψη, που θεωρούσε ότι το σώμα είναι κακό, τάφος της ψυχής, «σήμα» και πρέπει να εξαφανιστεί, αλλά και γιατί ο νεκρός προκαλούσε φόβο στους πρωτόγονους, ειδικά αν ήταν κακός, γι’ αυτό χαρακτηρίζεται ως βαρβαρικό έθιμο από πολλούς συγγραφείς.

ΕΥΤΥΧΙΟΣ  Σ. ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ  Μ.Α., Ph.D.

Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2019

ΗΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΎ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ


Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
    
Ο Χριστιανισμός είναι βασικός παράγοντας  πολιτισμού γιατί:
1)Είναι η κινητήριος δύναμη της ζωγραφικής, εμπνέοντας  για δημιουργία τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, τον Λεονάρδο ντα Βίντσι, τον Μιχαήλ Άγγελο, τον Πανσέληνο κ.λ.π

2)Στην αρχιτεκτονική δημιουργώντας θαυμάσια οικοδομήματα όπως την Αγία Σοφία, τον Άγιο Πέτρο της Ρώμης, την Νότρ Νταμ των Παρισίων κ.λ.π.

3)Στη μουσική εμπνέοντας τις συνθέσεις των Μπάχ, Μπετόβεν, Ρωμανού του Μελωδού κ.λ.π.

4)Επέδρασε θετικά στην ποίηση και στην λογοτεχνία, όπως στα έργα των  Ν. Καζαντζάκη, Ντοστογιέφσκι, του Γρηγορίου του Θεολόγου, Παπαδιαμάντη, Ελύτη, Σεφέρη, Κ. Παλαμά, Κ. Βάρναλη, Σικελιανού, Βερίτη , Κόντογλου, Μωραϊτίδη κ.ά

5) Ανέπτυξε Φιλοσοφία και διεφύλαξε τα έργα των αρχαίων  φιλοσόφων στα μοναστήρια κατά την τουρκοκρατία και δημιούργησε φιλοσοφική σκέψη και βοήθησε ουσιαστικά στην ανάπτυξη της επιστήμης και της έρευνας.

6)Από χριστιανική επίδραση  αναπτύχθηκε η μικροτεχνία, η σμαλτουργία η μικρογραφία η ξυλογλυπτική, η χρυσοχοΐα κ.λ.π.

7)Επηρέασε θετικά στην διαμόρφωση δημοκρατικών πολιτευμάτων και απόψεων στην κοινωνία.

8)Καλλιέργησε την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων, εθνών και φυλών, ανεξάρτητα από την καταγωγή, τον πλούτο την κοινωνική θέση, το φύλο και το χρώμα.

9)Καλλιέργησε την κοινωνική πρόνοια, ιδρύοντας νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία, αποστολές ασθενών στο εξωτερικό, μαθαίνοντας επαγγέλματα σε άπορους νέους κ.ά
10)Συνέβαλε ουσιαστικά στον πολιτισμό, αποκρούοντας βαρβάρους λαούς, Μογγόλους και Τούρκους από την Ευρώπη ή βοηθώντας στην αποτίναξη ζυγών δουλείας ή εκπολιτίζοντας λαούς π.χ  τους Σλάβους, Ρώσους κ.λ.π.

11)Καλλιέργησε υψηλή ηθική στους ανθρώπους διδάσκοντας την αγάπη, την αγνότητα, τη δικαιοσύνη, τη συγχωρητικότητα, την αλληλοβοήθεια, τη θυσία για τους άλλους ακόμα και για τους εχθρούς κ.λ.π.

12)Βοήθησε στην εμπέδωση της ειρήνης και τη κοινωνικής δικαιοσύνης στους λαούς.

13)Η σημαντικότερη ένδειξη της συμβολής του Χριστιανισμού στον πολιτισμό είναι ότι τα πιο πολιτισμένα κράτη στον κόσμο είναι τα χριστιανικά και οι λιγότερο βάρβαρες κοινωνίες οι χριστιανικές. Το αν και σ’ αυτά υπάρχει ακόμα έντονη η παρουσία κάθε μορφής κακού, οφείλεται στο ότι δεν εφαρμόζουν πλήρως τα χριστιανικά διδάγματα και στο ότι ο άνθρωπος ακόμα και ο άγιος δεν μπορεί λόγω της φύσης του να είναι αλάθητος-αναμάρτητος.

Ε. ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ  Μ.Α., Ph.D.


Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2019

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ


Αποδείξεις της υπεροχής και μοναδικότητας της χριστιανικής αλήθειας
α. Η ανωτερότητα της διδασκαλίας του Χριστιανισμού σε σχέση με αυτές των άλλων θρησκειών, διαπιστώνεται από τη σύγκριση των ιδεών των βασικών πηγών των θρησκειών, δηλαδή της Αγίας Γραφής, με τις Βέδδες του Ινδουϊσμού, τον Κανόνα Πάλι του Βουδισμού, τα Ανάλεκτα του Κομφουκιανισμού. Οι διδασκαλίες για ειρήνη, δικαιοσύνη, ισότητα, αγάπη, συγχωρητικότητα, μετάνοια, μοναδικές και σαν κείμενα φιλοσοφίας και στοχασμού δεν έχουν καμία σχέση με το αιμοσταγές Κοράνιο του Ισλαμισμού και τους μύθους των κειμένων Κοτζίκι και Νιχόν Σόκι του Σιντοϊσμού.
β. Κανένας άλλος ιδρυτής θρησκείας δεν είπε ότι είναι Θεός, εκτός από τον Χριστό, γιατί δεν μπορούσε να το αποδείξει με τα έργα, τη ζωή, τη δράση και τη διδασκαλία του. Αν κάποιοι ιδρυτές θρησκειών είναι ταυτόχρονα θεοί στις θρησκείες τους, αυτή η θεοποίησή τους έγινε μεταγενέστερα από τους οπαδούς τους, όπως συνέβη με το Βούδα και τον Κομφούκιο. Σε άλλες πάλι αποτελεί και σήμερα ακόμη μεγίστη βλασφημία να θεωρήσεις τον ιδρυτή ως θεό, όπως συμβαίνει στον Μουσουλμανισμό.
γ. Για κανέναν άλλο ιδρυτή θρησκείας, εκτός από τον Χριστό, δεν έχουμε λεπτομερείς προφητείες 200, 300, 500, 700 χρόνια πριν την εμφάνισή του καταγεγραμμένες σε κείμενα. Προφητείες που αφορούν τη γέννησή του, τη δράση του, την αντιμετώπισή του από τους ανθρώπους, τα θαύματά του, το θάνατό του.
δ. Τα θαύματα που έγιναν από το Χριστό, μαρτυρούνται από τους αυτήκοους και άμεσα εμπλεκόμενους σε αυτά μαθητές του, οι οποίοι με το αίμα τους σφράγισαν την αλήθεια των λεγομένων τους. Κανένας, βέβαια, δεν πεθαίνει για κάτι, για το οποίο έχει αμφιβολίες και πολύ περισσότερο για ένα ψέμα. Επίσης, και άλλοι ιστορικοί και συγγραφείς της περιόδου αυτής μαρτυρούν γι’ αυτά, ενώ ούτε οι εχθροί του Φαρισαίοι, οι οποίοι έψαχναν ευκαιρία να τον αμφισβητήσουν και να τον συκοφαντήσουν, δεν υποστήριξαν ποτέ ότι δεν έκανε υπερφυσικά σημεία, αλλά δεν τον πίστευαν, επειδή τα ερμήνευαν ως δαιμονικές ενέργειες.
ε. Ο Χριστιανισμός διαδόθηκε από πτωχούς, ανίσχυρους κι αγράμματους ανθρώπους στα πρώτα του στάδια χωρίς βία και βοήθεια της εξουσίας κατά κανόνα, κάτι το οποίο συνέβη με άλλες θρησκείες, που έγιναν εξουσία εξ αρχής, όπως, λόγου χάρη, το Ισλάμ, αλλά έχοντας αντίθετη την εξουσία στην αρχή της εμφάνισής του, όπως οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες. Αν δεν ήταν εκ Θεού, με τόσες αντιξοότητες δεν θα επιβίωνε, σύμφωνα με το Χρυσόστομο.
στ. Από την πανθομολογούμενη ανωτερότητα της προσωπικότητας και του κύρους του Χριστού σε βαθμό που να ομολογείται ότι: «Αν κάποιος μου απεδείκνυε ότι ο Χριστός δεν ταυτίζεται με την αλήθεια και ότι στην πραγματικότητα η αλήθεια είναι εκτός Χριστού, θα προτιμούσα να παραμείνω με το Χριστό παρά να πάω με την αλήθεια»[1].
ζ. Από την ανωτερότητα της κοινωνίας και των ανθρώπων που διαμορφώνει ο Χριστιανισμός σε σχέση με τις άλλες θρησκείες. Ο άνθρωπος πάντα διαμορφώνεται σύμφωνα με τον Θεό του, ό,τι και όποιος και αν είναι αυτός. Δεν είναι τυχαίο και άσχετο με τη θρησκεία, που αποτελεί διαχρονικά τη ραχοκοκαλιά όλων των πολιτισμών, ότι οι χριστιανικές κοινωνίες κατά κανόνα είναι οι περισσότερο πολιτισμένες, με ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερία, δημοκρατία, πολιτισμό, επιστήμη.
Βέβαια, στοιχεία αλήθειας υπάρχουν σε όλες τις θρησκείες, φιλοσοφίες και παραδόσεις, αν και ο Χριστιανισμός δεν διεκδικεί τίτλο θρησκείας, δεν είναι θρησκεία, αλλά αποκάλυψη, τρόπος ζωής, σχέση Θεού – ανθρώπου, στον Χριστιανισμό υπάρχει όλη η αλήθεια. Όλες βέβαια οι ανθρώπινες αλήθειες είναι υποκειμενικές, όσο και αν παρουσιάζονται ως αντικειμενικές και είναι πάντα ατελείς, αφού είναι ενδοκοσμικές, φυσικές, φθαρτές. Κάθε άνθρωπος, όμως, ως μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικότητα επιθυμεί και αναζητεί την αλήθεια στο πλαίσιο των υποκειμενικών δυνατοτήτων και αντικειμενικών συνθηκών. Αυτό σημαίνει ότι διάφορα εσωτερικά και εξωτερικά εμπόδια ανακόπτουν αυτήν την προσπάθεια, με συνέπεια την πολυμορφία της αλήθειας, η οποία δεν ταυτίζεται με κανένα ιδεολογικό σύστημα.
   Ε. ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ M.A., Ph.D.




[1] Βλ. Φ. Ντοστογιέφσκι, Επιστολή προς Φονβίζιν.