Οι εδαφιαίες μετάνοιες στη Χριστιανική ζωή

• Και αυτός απεσπάσθη απ' αυτών ωσεί λίθου βολήν, και θεις τα γόνατα προσηύχετο. [Και αυτός (ο Κύριος) απομακρύνθηκε από αυτούς, όσο περίπου μπορεί ένας να ρίξει τον λίθο και αφού γονάτισε προσευχόταν.] (ΚατάΛουκάν 22,41)
• Κάμπτω ταγόνατάμου προς  τον πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. [Γονατίζω μπροστά στον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.] (Προς Εφεσίους 3,14)
• Ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψη. [Για να καμφθεί στο όνομα του Ιησού κάθε γόνατο με ευλάβεια και σεβασμό και να Τον προσκυνήσουν.] (Προς Φιλιππησίους 2,10)
• Κάμψει παν γόνυ. [Θα καμφθεί κάθε γόνατο] (Ησαϊας 45,23)
• 
  
• Δεν έχει αξία να κάνεις εκατό μετάνοιες και να μην νιώθεις τίποτα. Ας κάνεις μόνο είκοσι ή δεκαπέντε αλλά να γίνονται με συναίσθηση και αγάπη. (ΌσιοςΠορφύριοςο Καυσοκαλυβίτης)
• Σου συνιστώ να κάνεις μετάνοιες, όσες μπο­ρείς περισσότερες. Άρχισε στην αρχή με λίγες και κάθε μέρα που περνά, να προσθέτεις και από έναν σταθερό αριθμό, μέχρι να φθάσεις σε ένα σημείο, που εσύ θα νομίσεις ότι αντέχεις. Εξάλλου, ο ίδιος ο οργανισμός μας προειδοποιεί για τα όρια αντοχής του και ανάλογα καθορίζουμε και τον αριθμό των μετανοιών μας. Ύστε­ρα, δεν είναι υποχρεωτικό, οπωσδήποτε, να φθάσουμε, καθημερινά, τον ίδιο αριθμό. Αυτό θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Όπως είναι η ψυχική διάθεση, η κούραση και τέλος η υγεία μας. Εκείνο που έχει σημασία είναι, να αρχίσει κανείς αφ' ενός, και αφ' έτερου, οι μετάνοιες να συνοδεύονται από πραγματική μεταμέλεία, για τα όσα αμαρτήματα έχουμε διαπράξει και να ζητάμε με όλη τήν δύναμη της ψυχής μας, να μας συγχωρήσει ο Κύριος. (ΌσιοςΠορφύριοςο Καυσοκαλυβίτης)
• Να κάνετε μετάνοιες όταν προσεύχεστε. Έστω και αν αυτό σας κουράζει. Η προσευχή που συνοδεύεται από εκούσια θυσία, γίνεται πιο ευάρεστη στο Θεό και πιο αποτελεσματική. Οι μετάνοιες, οι πολλές μετάνοιες αγνίζουν και αγιάζουν το σώμα και την ψυχή. (ΌσιοςΠορφύριοςο Καυσοκαλυβίτης)
• Όταν κάνει κάποιος μετάνοιες, ωφε­λείται διπλά, αφού ωφελεί και την ψυχή, αλλά και το σώμα του, αρκεί αυτές να μην γίνονται αποκλειστικά και μόνο για την ωφέλεια του σώματός του. Και η μεν ψυχή ωφελείται, γιατί με τον τρόπο αυτό ζητά την συγχώρηση και το έλεος του Θεού, στο δε σώ­μα ασκούν­ται κατά τον πλέον άριστο τρόπο οι κοιλιακοί μύες. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)
• Οι μετάνοιες κάνουν και στο σώμα το αντίστοιχο φυσικό καλό, όπως και στην ψυχή. Γι' αυτό οι ασκητές, δεν παθαίνουν εύκολα εμφράγματα, καρδιακά νοσήματα, εγκεφαλικά, διότι οι αρτηρίες τους και τα διάφορα αγγεία, δια των μετανοιών, συντηρούνται άριστα, τα λίπη διαλύονται και έτσι κάποιος, μετά από τις ασκήσεις αυτές, μοιάζει με ένα αυτοκίνητο, που έκανε ένα καλό σέρβις. Οι μετάνοιες δεν είναι ανθρώπινη, αλλά Θεία αποκάλυψη και είναι δυστυχής όποιος άνθρωπος δεν έχει ανακαλύψει το μυστήριο που τις περικλείει. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)
• Να μην λυπάστε το σώμα. Να το παιδεύετε. Πρέπει να κάνετε θυσία, άσκηση. Χωρίς άσκηση, δεν γίνεται τίποτα. Εγώ μικρός έκανα τρεις χιλάδες μετάνοιες την ημέρα και δεν κουραζόμουνα, ήμουν πολύ σκληραγωγημένος. Παίδευα τον εαυτόν μου, περιφρονούσα τον κόπο. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)
• Οι μετάνοιες είναι προσευχή, αλλά συγχρόνως είναι και άσκηση και βοηθούν περισσότερο από όλες τις άλλες πνευματικές ασκήσεις. Πρώτα από όλα είναι που προσκυνάμε τον Θεό και Του ζητάμε ταπεινά το έλεός Του. Πέρα από την ψυχική ωφέλεια, οι μετάνοιες συμβάλλουν και στην σωματική υγεία και βοηθούν στο να υποτάξει κάποιος την σάρκα του, ταπεινώνεται η άγρια σάρκα και έρχεται η ηρεμία και η απάθεια της σαρκός. Οι μετάνοιες κάνουν καλό στα αρθριτικά, διώχνουν την μαλθακότητα και την νύστα, διώχνουν και τις αφύσικες κοιλιές, σκορπούν γαλήνη και δίνουν μια λεβεντιά. Παράλληλα όμως, δίνουν στον άνθρωπο την δυνατότητα να ανέβει τα πνευματικά υψώματα των αρετών, όπως θα ανεβαίνει και τα υψώματα των βουνών με πολλή άνεση, χωρίς να λαχανιάζει. (ΆγιοςΠαϊσιος ο Αγιορείτης)
• Οι μεγάλες μετάνοιες, οι πολλές, είναι καλό να γίνονται την ώρα που ξυπνά κάποιος, για να ξεπαγώσουν τα λάδια και να παίρνει μπρος η πνευματική μας μηχανή για την προσευχή. Με τις μετάνοιες, ζητούμε από τον Θεό συγχώρηση και εκδηλώνουμε την ευγνωμοσύνη μας. (Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)
• Όταν κάνεις μετάνοιες, να σκέφτεσαι ότι είσαι μπροστά στον Θεό και Τον προσκυνάς και έτσι θα αγαπήσεις τις μετάνοιες. Οι μετάνοιες για τον εαυτό μας ή για τους συνανθρώπους μας είναι το κυριότερο εργόχειρο από όλα τα εργόχειρα και είναι ένα εργόχειρο με ατέλειωτη δουλειά, αρκεί να έχει κανείς φιλότιμο να εργαστεί στην μετάνοια. Οι μετάνοιες γι' αυτό λέγονται μετάνοιες· ταπεινωνόμαστε και ζητάμε συγχώρηση από τον Θεό, όπως όταν σφάλλουμε σε κάποιον, βάζουμε μετάνοια και λέμε «ευλόγησον». Βοηθάει μάλιστα, όταν αρχίζουμε να κάνουμε τις μετάνοιες, να λέμε ταπεινά: «Ήμαρτον, Κύριε, συγχώρεσέ με». (Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)
• Αν πεις σε κάποιον, που κάνει καθημερινά γυμναστική, να κάνει μερικές μετάνοιες, αμέσως κουράζεται! Είδα ανθρώπουν να κόβουν ξύλα όλη μέρα μέσα στον ήλιο, αλλά αν τους πεις να μείνουν με τριπλό μεροκάματο για μισή ώρα μέσα στην Εκκλησία, δεν μπορούν να μείνουν. Βγαίνουν έξω και καπνίζουν! (ΆγιοςΠαϊσιος ο Αγιορείτης)
• Δεν ωφελεί να τρίβει κανείς τα γόνατά του με αμέτρητες μετάνοιες, εάν δεν τρίβει παράλληλα και την μούρη του με την ταπείνωση. (Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)
• Όταν κάνουμε κομποσχοίνι με μικρή μετάνοια, το χέρι φτάνει μέχρι το γόνατο και μετά σηκωνόμαστε όρθιοι. Άλλο είναι οι μικρές μετάνοιες που κάνουμε, όταν προσκυνούμε τις εικόνες ή στην ''Τιμιωτέραν'' κ.λπ. Τότε αν μπορεί κανείς, καλό είναι το χέρι να φτάνει στο έδαφος. (Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)
• Μετά από κάθε γονυκλισία σηκωνόμαστε, για να δείξουμε έτσι, ότι λόγω της αμαρτίας πέσαμε στη γη, όμως εξαιτίας της φιλανθρωπίας του Κυρίου μας, οδηγηθήκαμε στον Ουρανό. (Μέγας Βασίλειος)
• Γονατίζουμε όταν προσευχόμαστε, όχι μόνο από σεβασμό προς τον Κύριο, αλλά και από συναίσθηση, ότι είμαστε ένοχοι απέναντί Του. (Ιερός Χρυσόστομος)
• Και μία μόνο ταπεινή γονυκλιτική μετάνοια στη γη, που γίνεται στο όνομα και την τιμή του Χριστού, αξίζει περισσότερο από όλους τους θησαυρούς του κόσμου!!! (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)
• Εδαφιαίες μετάνοιες δεν κάνουμε τις Κυριακές και την περίοδο από το Πάσχα μέχρι την Πεντηκοστή σύμφωνσ με τον 20ο και 90ο κανόνα της Πρώτης και της Έκτης Οικουμενικής Συνόδου αντίστοιχα και τον 91ο κανόνα του Μεγάλου Βασιλείου. (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)
• Να μην αμελείς τις μετάνοιές σου, γιατί αυτό φοβίζει τον σατανά. Να γνωρίζεις, ότι θα σε πολεμήσουν πολύ οι δαίμονες, όταν αρχίζεις να προσκυνάς τον Θεό σου, γιατί καίγονται όταν βλέπουν τους Χριστιανούς να πέφτουν γονατιστοί μπροστά στον Εσταυρωμένο. (ΆγιοςΙσαάκοΣύρος)
• Όσον αφορά στις γονυκλισίες, οι Πατέρες όρισαν τριακόσιες, τις οποίες οφείλουμε να κάνουμε κάθε εικοσιτετράωρο. Υπάρχουν όμως κάποιοι, που υπερβαίνουν και αυτόν τον αριθμό, ενώ μερικοί κάνουν και λιγότερες, ο καθένας κατά τη δύναμη και την προαίρεσή του. Και εσύ λοιπόν, κάνε όσες μπορείς. Βέβαια είναι μακάριος και μάλιστα πολλές φορές, εκείνος που βιάζει τον εαυτό του πάντοτε σε όλα τα έργα του Θεού. Γιατί η Βασιλεία των Ουρανών κερδίζεται με τη βία και την αρπάζουν αυτοί που βιάζουν τον εαυτό τους (Ματθ. 11, 12). (Άγιοι Κάλλιστος και Ιγνάτιος οι Ξανθόπουλοι)
• Οι μετάνοιες πρέπει να γίνονται χωρίς καμμία βιασύνη, με μία αίσθηση μετανοίας στην ψυχή και με την προσευχή του Ιησού στα χείλη, κατά τη διάρκεια της κάθε μετάνοιας που κάνουμε. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)
• Ο Κύριος όταν προσευχόταν γονάτιζε (Λουκ. 22,41). Και εσύ, δεν πρέπει να περιφρονείς τις γονυκλισίες, αν οι σωματικές σου δυνάμεις, σου τις επιτρέπουν. Με το γονάτισμα στη γη, λένε οι Πατέρες, εικονίζεται η πτώση στην αμαρτία και γίνεται ένα είδος εξομολογήσεως, ενώ με την ανόρθωση απο τη γη υποδηλώνετσι η μετάνοια και συμβολίζεται η υπόσχεση για ενάρετο βίο. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)
• Τέκνο μου, γόνατο που δεν κάμπτεται, συντρίβεται. (Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)
• Εκεί που κάνεις μετάνοιες, εκεί είναι τα ποδάρια του Χριστού. (Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης)
• Οι μετάνοιες είναι η τελειότερη άσκηση που εφευρέθηκε ποτέ, διότι γυμνάζει ψυχή και σώμα. Δεν νοείται να βρισκόμαστε εν μετανοία και να μην κάνουμε μετάνοιες, εκτός και αν έχουμε πρόβλημα υγείας. Αλλά και οι μετάνοιες χωρίς μετάνοια, είναι άκυρες. Οι εδαφιαίες μετάνοιες, συμβάλλουν στον αγιασμό του σώματος και στην καταπολέμηση των σωματικών παθών και είναι υποχρεωτικές, ως έκφρασης αγάπης προς τον Κύριο. Θέλει όμως διάκριση για το πόσες μετάνοιες θα κάνουμε, σε συννενόηση φυσικά με τον πνευματικό μας. (ΓέρονταςΕφραίμΣκήτηςΑγίουΑνδρέα)
• Κατά την Ιερά παράδοση, ο Αδάμ διδάχτηκε μετά την πτώση του, από τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, να προσκυνάει το Θεό πρηνηδόν, κάνοντας μετάνοιες. (ΓέρονταςΕφραίμΣκήτηςΑγίουΑνδρέα)
• Την Κυριακή στη Θεία Λειτουργία δεν γονατίζουμε, διότι η Κυριακή είναι Αναστάσιμη ημέρα και αυτό είναι διαταγή των Αποστόλων, που πήραν στην Αποστολική σύνοδο το 50 μ.Χ. στα Ιεροσόλυμα. Η μοναδική περίπτωση που γονατίζουμε είναι όταν έχουμε χειροτονία κληρικού, διότι τότε σταματάμε για λίγο τη Θεία Λειτουργία και διαβάζουμε την Ακολουθία της χειροτονίας. Επίσης δεν γονατίζουμε όλες τις μέρες από το Πάσχα και για 40 μέρες. (ΓέρονταςΕφραίμΣκήτηςΑγίουΑνδρέα)
• Ήταν κάποιος, που άρχισε να κάνει 3.000 μετάνοιες κάθε μέρα! Κάποιος φίλος του είπε: Μην κάνεις τόσες πολλές μετάνοιες, θα πάθεις πρόβλημα! Οι άλλοι κάνουν 150 μετάνοιες, εσύ γιατί κάνεις τόσες πολλές; Εκείνος όμως επέμενε: Όχι δεν θα πάθω τίποτα! Εξάλλου θέλω να φτάσω σε μεγάλα πνευματικά μέτρα! Και το αποτέλεσμα ήταν, μέσα σε 3 μήνες να πάθει μετάθεση σπονδύλου. Έπαθε τρομερή ζημιά, με αποτέλεσμα να μην μπορεί, να ξανακάνει μετάνοιες στη ζωή του! Και του εμφανίζεται μια μέρα ο διάβολος στον ύπνο και του λέει: Βλέπεις τα καλά παιδιά πως παίρνουν πρόωρα σύνταξη! Καταλάβατε; Τον δούλευε κιόλας ο διάβολος, διότι δεν μπρούσε να κάνει άλλο μετάνοιες. Τέτοια είδους άσκηση θέλει να κάνουμε ο διάβολος. Να κάνουμε υπερβολικά και παλαβά πράγματα, ώστε να πάθουμε τέτοια ζημιά, που να μην μπορούμε να κάνουμε τίποτα σε όλη την υπόλοιπη ζωή μας. Καλύτερα λοιπόν να κάνουμε λίγες και καλές μετάνοιες, παρά πολλές προκαλώντας βλάβη στην υγεία μας. (ΓέρονταςΕφραίμΣκήτηςΑγίουΑνδρέα)
• Να κάνετε εδαφιαίες μετάνοιες! Οι μετάνοιες που θα κάνετε σε συνδυασμό με την ελεημοσύνη, θα σας σώσουν και μην ακούτε τι λένε αυτοί που δεν ξέρουν! (ΓέρονταςΑμβρόσιοςΛάζαρης)
• Η γονυκλισία τι είναι; Προσκύνηση του Θεού. Προσκυνάμε το Θεό, πράγμα που ο εχθρός μας διάβολος δεν το κάνει, δεν σκύβει το κεφάλι, δεν γονατίζει, δεν προσκυνάει... Όσοι προσκυνούν τον Θεό, είναι εχθροί του διαβόλου, άρα είναι άνθρωποι του Θεού. Γι' αυτό, οι γονυκλισίες έχουν μεγάλη σημασία. Και μία ακόμη περισσότερη να κάνουμε, γίνεται κάποιος ασκητικός κόπος, πράγμα που θα έχει την ανταμοιβή του από τον Θεό. Οι λίγες μετάνοιες που κάνουμε, συνάζονται σιγά - σιγά στην τράπεζα του Θεού πάνω στον Ουρανό και όταν απέλθουμε προς τα άνω, θα τις βρούμε σε μία μεγάλη ποσότητα. Και αυτό θα μας βοηθήσει στην απολογία μας, κατά την φοβερή ώρα που θα κρίνεται η ψυχή μας. (Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας)
• Τώρα που έχετε νιάτα και μπορείτε, κάντε όσες περισσότερες μετάνοιες μπορείτε. Όσες περισσότερες μετάνοιες κάνετε, τόσο περισσότερη χαρά θα έχετε. Όταν ο άνθρωπος κάνει μετάνοιες, η ψυχή του λαμβάνει πολλή Χάρη από τον Θεό. Χαρά σε εκείνον που έχει δυνάμεις και κάνει πολλές μετάνοιες... (Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου)
• Καλύτερα τρεις μετάνοιες με ταπείνωση, παρά χίλιες με υψηλοφροσύνη. (παπα-Τύχων ο Αγιορείτης)
• Όταν κάνεις μικρές μετάνοιες, το χέρι πρέπει να φθάνει στο έδαφος. Αν δεν μπορείς, τότε τουλάχιστον στα γόνατα. Αν δεν μπορείς να κάνεις μεγάλες μετάνοιες για κάποιο λόγο, να κάνεις διπλάσιες μικρές. (παπα-Διονύσιος της Κολιτσού ο Ρουμάνος)
• Προς δόξα Θεού, οι Πατέρες έκριναν, να μην κάνουμε μετάνοιες την Κυριακή. Αν όμως κάποια Κυριακή, αισθάνεσαι μετάνοια και η ψυχή σου θέλει να γονατίσει, τότε μπορείς να το κάνεις και δεν είναι αμαρτία. (παπα-Διονύσιος της Κολιτσού ο Ρουμάνος)
• Όταν εμείς εκούσια γονατίζουμε, δεν μας γονατίζει ο Θεός. (π. Βαρνάβας Γιάγκου)
• Οι μετάνοιες γίνονται για πολλούς λόγους. Προσπίπτουμε με το σώμα μας στη γη, για να δηλώσουμε συντριβή μας και την μετάνοιά μας. Μας βοηθά άλλωστε να ακουμπούμε το μέτωπο χάμω, να μην ξεχνάμε, ότι γη και σποδός είμαστε. Πάλι στη γη αυτή θά επιστρέψουμε... Κατόπιν σηκωνόμαστε και με αυτόν τον τρόπο διακηρύττουμε έτσι θα αναστηθούμε, στεκόμενοι στα δύο μας πόδια κατά την εσχάτη ημέρα, στην Δεύτερα Παρουσία τού Χριστού μας. Επίσης προσπίπτουμε στη γη, για να γίνουμε και εμείς πνευματική γη αγαθή, κατάλληλη για να δεχτεί τον Χριστό και να καρποφορήσει εκατονταπλάσια. Επίσης, οι μετάνοιες είναι και απόδοση τιμής και δόξας προς τον Ύψιστο Θεό. Πάντως από την εμπειρία μου έχω διαπιστώσει, πως οι μετάνοιες πολύ βοηθούν στο να κάμπτεται το αλαζονικό και επηρμένο πνεύμα μας και να συστέλλεται, όπως του τελώνη. Αχ, αν γνώριζαν οι Χριστιανοί το πόσο ευεργετικές είναι οι μετάνοιες στην ψυχή και στο σώμα, δεν θα ασχολούνταν με τη γιόγκα και όλα αυτά τα Ινδουιστικά και νεοεποχίτικα τεχνάσματα, που βλάπτουν μακροπρόθεσμα όλο τους το είναι και αφήνουν στο τέλος μία δαιμονική αποφορά και μπόχα στην ψυχή τους... (Είπε Γέρων)
• Από την Κυριακή του Πάσχα έως την Πεντηκοστή δεν γίνονται μετάνοιες, γιατί οι μέρες αυτές είναι Αναστάσιμες και είμαστε όρθιοι. Επίσης όλες οι Κυριακές είναι Αναστάσιμες και δεν γίνονται μετάνοιες (από το Σάββατο το βράδυ έως την Κυριακή το βράδυ). (Παναγόπουλος)
• Από ενός χρόνου παιδί με εσυνήθισαν οι γονείς μου να κάνω μετάνοιες. (Μακρυγιάννης)
• Τί υπάρχει πέρα από τα άστρα; Ένας άλλος έναστρος ουρανός; Καλά. Και παραπέρα; Μας απαντούν, ότι παραπέρα εκτείνεται το άπειρο διάστημα, ο άπειρος χώρος και εκτάσεις αμέτρητες. Όλες αυτές οι λέξεις, δεν μας λένε τίποτα... Νικημένοι από τη σκέψη αυτή, δεν έχουμε να κάνουμε τίποτε άλλο, παρά να κάμψουμε τα γόνατα... (Παστέρ)
• Ο άνθρωπος που γονατίζει μπροστά στον Θεό, μπορεί να μείνει όρθιος μπροστά σε ο,τιδήποτε και σε οποιονδήποτε.
• Όταν γονατίζουμε είμαστε αδύναμοι, αλλά όταν σηκωθούμε από τα γόνατά μας, είμαστε δυνατοί.
• Στέκεται κανείς στα πόδια του καλύτερα, όταν γονατίζει περισσότερο.
• Θέλεις να μείνεις όρθιος; Γονάτισε!
• 
  
  
  
  

 

ΔΙΔΑΧΕΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΟΣ

 

Πόσο όμορφο είναι που στους βίους των ερημιτών διαβάζουμε για αυτούς τους εκπληκτικούς εργάτες της υπακοής!

Ήταν γενναίοι στρατιώτες του δικού μας Αρχιστράτηγου – του Ιησού!

Όταν διαβάζω για τους αγώνες τους, ταράζομαι και ντρέπομαι με τις ήττες μου στην πάλη με τους δαίμονες και τα πάθη.

Έγινα ρεζίλι στους αγγέλους και στους ανθρώπους (παράβαλλε Α’Κορ.4,9).

Αλλά εσείς, χρυσά μου και ευλογημένα παιδιά, πρέπει να τους μιμείστε σε όλα αυτούς τους παλαιούς υποτακτικούς.

Να αγωνίζεστε και να κόβετε το καταραμένο θέλημά σας, να λέτε συνέχεια: “συγχωρέστε” και “ευλογείτε”.

Ο άγιος γέροντάς μου (και δικός σας παππούς – ο όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής – σημείωση συντάκτη) συνέχεια με συμβούλευε και με μάθαινε στο να αποκόβω τελείως το θέλημά μου.

Με μάθαινε στην πράξη να αντέχω ατιμίες και άγιες υποτιμήσεις.

Ήμουν υποτακτικός του για 20 χρόνια, και μόνο μία φορά άκουσα το όνομά μου· ό,τι άκουγα ήταν μόνο απορρίψεις και παρατηρήσεις.

Αλλά αυτές με έσωσαν.

Θεέ μου, πόσο τον ευχαριστώ για αυτή την θεϊκά σοφή ανατροφή, που μου πρόσφερε!

Αλλά ήμουν ξεροκέφαλος μαντράχαλος που δεν εξελισσόταν, και γι’ αυτό δεν απέκτησα τίποτα.

Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης.

Λέει ο γεροντας Μακάριος του κελλιου Μαρουδα Αγιου Όρους, για τον Γέροντα του Εφραιμ Φιλοθειτη.:

Ο γεροντας μας ο Εφραιμ, ήταν ένας απλός άνθρωπος είχε αγάπη, είχε καλοσύνη, είχε ειρηνη. Αυτή η ειρήνη είναι που μας κρατούσε κι αυτή μας διδαξε.

Μαλώναμε καποια φορα δυό καλόγεροι, ερχεται και μας λέει τι μαλώνετε βρε, αντε φύγετε απο δω. Την άλλη μέρα με ρωτάει, για τι μαλωσατε και του λέω, για κείνο για κείνο μου λέει πανε βαλε μετάνοια. Πιάνει τον άλλο τον ρωτά, για τι μαλωσατε, του λέει για αυτό κι αυτό. Πάνε βάλε μετάνοια.

Εκείνη την ώρα δεν μπορείς να τα τακτοποιήσει τα πράματα. Άστα, να περάσει καιρός και ειρηνικά όμορφα θα ερθουν τα πράματα στη θέση τους.

 

 

3η Επιστολή Πατρικές Νουθεσίες Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου

Παιδί μου, τους λογισμούς τους κακούς, που σου φέρνει ο διάβολος σπρώχνοντάς σε εις συγκατάθεσιν, πρόσεχε να τους διώκης, ιδίως της μισαδελφίας, καθόλου να μη τους προσέχης, διότι έχουν ως σκοπόν να σου αφαιρέσουν την μεγαλυτέραν αρετήν, την αγάπην, και όταν τούτο το κατορθώσουν, εκέρδισαν εξ ολοκλήρου την ψυχήν σου.

Και τότε, όταν χάσωμεν την αγάπην, δηλαδή τον Θεόν, διότι ο Θεός είναι αγάπη και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ, τι άλλο μας απομένει πλέον δια σωτηρίαν; Καθώς λέγει και ο απόστολος Ιωάννης, «ο μισών τον αδελφόν του, ανθρωποκτόνος εστί» ( Ιωάν. Γ,15 ) «και εν τη σκοτία περιπατεί και ουκ οίδε που υπάγει, ότι η σκοτία ετύφλωσε τους οφθαλμούς αυτού» ( Α΄ Ιωάν. Β΄11 ).

Καθόλου, παιδί μου, μη δέχεσαι εις ακρόασιν τους μισαδέλφους αυτούς λογισμούς, αλλά δίωκέ τους αμέσως και λέγε την ευχήν ή λέγε εις τον σατανάν: «Όσον εσύ, διάβολε, μου φέρεις τους μισαδέλφους λογισμούς, τόσον εγώ θα αγαπώ τους αδελφούς μου, διότι έχω διαταγήν από τον Χριστόν μου, όχι μόνον να τους αγαπώ, αλλά και να θυσιασθώ δι’ αυτούς, καθώς και ο Χριστός εθυσιάσθη δι’ εμέ τον ελεεινόν», και αμέσως νοερώς να ασπάζεσαι τα πράγματα, δια τα οποία σου φέρει το μίσος, και να λέγης: «Για δες, σατανά φθονερέ, πόσον τους αγαπώ, θα πεθάνω δι’ αυτούς»! Κάμνοντας λοιπόν ούτω και βλέποντας ο Θεός την καλήν σου θέλησιν και τον τρόπον που μεταχειρίζεσαι, δια να νικήσης τον διάβολον, αμέσως έρχεται εις βοήθειάν σου και σε απαλλάσει.

 

 

 

 

 

Αποκαλύψεις του οσίου Γέροντος Εφραίμ της Αριζόνας…

https://katanixi.gr/

“Οι Άγιοι Πατέρες φωτίστηκαν και μας άφησαν αυτές τις προσευχούλες. Τρία και δύο γράμματα, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς» και «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς»“

Συνομιλήτρια: Μάχη με ποιους;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Τους δαίμονες.

Συνομιλήτρια: Τους βλέπατε;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, όπως βλέπω τους ανθρώπους.

Βλέπετε την φωτογραφία αυτή του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή. Είχα μεγάλο Γέροντα, ήταν πυρ – πυρ, άνθρωπος φαινόμενο. Όλο τα επουράνια σκέπτονταν, μ’ αυτά ζούσε. Δύο λέξεις μας έλεγε συνεχώς, υπομονή, υπομονή και προσευχή και εδώ μας βοηθάει, όσο του επιτρέπει η Πρόνοια του Θεού. Σαν υποτακτικοί του, ποτέ δεν μαλώσαμε μεταξύ μας. Άλλοι απ έξω μας δημιουργούσαν προβλήματα, συκοφαντούσαν τον Γέροντα, τον κατηγορούσαν, αλλά ο Γέροντας Ιωσήφ έλεγε, «αυτοί ας λένε, εμείς να μην πούμε».

Συνομιλήτρια: Εμείς Γέροντα, είμαστε πολύ αδύνατοι σε όλα. Τι θα γίνει με εμάς;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Άλλα χρόνια είναι τώρα. Άλλα τα κριτήρια του Θεού, για σήμερα. Ο Γέροντας Ιωσήφ είχε το πνευματικό πανεπιστήμιο. Εγώ είμαι ευχαριστημένος να είστε εσείς (..δηλαδή τα πνευματικά του παιδιά ) στο πνευματικό λύκειο. Σήμερα υπάρχει τέτοια πνευματική σύγχυση. Μεγάλος ανεμοστρόβιλος παρασέρνει τα πάντα. Κρατείστε γερά την παράδοση που σας παρέδωσα και να ξέρετε ότι σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας. Αυτό δεν το θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις.

Συνομιλήτρια: Γέροντα, μετά από τόσα χρόνια αγώνα, τι σας έμεινε μέσα στη ψυχή σας;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Όλα είναι δεύτερα, όλα δεύτερα. Το πρώτο είναι το όνομα του Χριστού μας και τώρα, περνώντας τα χρόνια, είδα στη πράξη, ότι μόνο με την αγάπη κερδίζεται ο άνθρωπος. Η ζωή μου ήταν κόπος και πόνος, με την φτώχεια, με τους Γερμανούς, με την πείνα στη κατοχή, με τους πειρασμούς και τις θλίψεις στα μοναστήρια. Μεγάλος αγώνας. Μόνο το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας μ’ έβγαλε πέρα. Όποιος άνθρωπος δεν λέγει καθημερινά το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας, δεν είναι Χριστιανός.

Συνομιλήτρια: Δηλαδή η ευχή του Χριστού είναι το μέγιστο;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, γιατί είμαστε συνέχεια με τη μνήμη του Χριστού μας. Οι Άγιοι Πατέρες φωτίστηκαν και μας άφησαν αυτές τις προσευχούλες. Τρία και δύο γράμματα, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς» και «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Δεν είναι να διαβάσουμε εγκυκλοπαίδειες, ούτε πολλά βιβλία. Μ’ αυτές τις δύο προσευχούλες, σωζόμαστε όλοι οι Χριστιανοί. Οι μοναχοί που δεν έχουν τις μέριμνες των κοσμικών, προσεύχονται πολύ και φθάνουν ψηλά. Τους βοηθάει πολύ και η Παναγία μας. Είναι σαν να μιλούν στο αυτί του Χριστού μας, γιατί είναι αφοσιωμένοι στη προσευχή και αυτό είναι το κύριο έργο τους και όποιος έχει το δώρο της προσευχής στη καρδιά του, όταν πεθάνει δεν τον αγγίζουν τα τελώνια. Πηγαίνει μετά τον θάνατό του, κατευθείαν στο Χριστό μας. Δεν έχει εμπόδια, γιατί το όνομα του Χριστού έχει δύναμη. Είναι πυρ ο Θεός.

Συνομιλήτρια: Και οι χαιρετισμοί της Παναγίας μας είναι δυνατή προσευχή;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, όταν τους λέμε, έχουμε χαρά και φώτιση από την Παναγία μας. Πολύ με βοηθάει η Παναγία μας. Με βγάζει από πολλά αδιέξοδα.

Συνομιλήτρια: Σήμερα πάσχουμε από απελπισία και ανυπομονησία.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Η απελπισία είναι πάντα από τον διάβολο και όποιος απελπίζεται χάνει τις δυνάμεις του. Η βάση της ζωής μας είναι η υπομονή. Όταν δεν την έχουμε διαλύεται η ζωή μας.

Συνομιλήτρια: Γέροντα, ο κόσμος, εμείς, είμαστε σε μια δύσκολη θέση με όλα αυτά που γίνονται και ακούμε. Υπάρχει φόβος.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, διαισθανόμαστε ότι θα γίνουν καταστροφικά πράγματα και γίνονται καθημερινά, Γι’ αυτό τρέχουμε στα μοναστήρια και στις εκκλησίες, αλλά δεν πρέπει να έχουμε φόβο. Για σκεφτείτε, αν ένα τάγμα αγγέλων έγιναν δαίμονες και κάνουν τόση ζημιά, τι βοήθεια μας προσφέρουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων. Μια φορά είδα τον Χριστό στο θρόνο του και δίπλα την Παναγία μας και τα τάγματα των αγγέλων και των αγίων. Περιμένανε το νεύμα του Χριστού μας για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα στη νέα κατάσταση. Όταν γεμίζουμε συνεχώς την καρδιά μας με τον Χριστό καθημερινά δυναμώνει η πίστη μας και όλα τα αντιμετωπίζουμε. Η Παναγία μας, παρακαλεί για μας και δέεται συνεχώς, να έχουμε δύναμη και αισιοδοξία.

Συνομιλήτρια: Γέροντα σ’ αυτή την ηλικία που είστε, μπορείτε να προσεύχεσθε όπως πρώτα, ή διαφορετικά;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Προσεύχομαι καλύτερα από πρώτα. Βέβαια δεν έχω την ένταση της προσευχής του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή, αλλά έχω δυνατή προσευχή και αυτό παρηγορεί την ψυχούλα μου, τόσα που πέρασα και περνώ.

Συνομιλήτρια: Πολλές φορές τα άγια λείψανα ευωδιάζουν.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Είναι σαν να λένε είμαστε συγγενείς.

Συνομιλήτρια: Ο καρκίνος είναι διάχυτος σήμερα.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Οι καρκινοπαθείς είναι μάρτυρες. Προσπαθώ να τους ενισχύω με την προσευχή μου, με τις νουθεσίες και όταν μπορώ τους επισκέπτομαι.

Συνομιλήτρια: Πολλοί άνθρωποι περνούνε σκληρές δοκιμασίες, είτε από την κακία των άλλων, είτε από δικά τους παραπτώματα. Τόσο δύσκολα, σαν να ζουν τη κόλαση εδώ.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Όταν ζουν εδώ τη κόλαση… και αξιοποιήσουν αυτή τη κατάσταση, με πνευματικά κριτήρια, όταν πεθάνουν δεν θα δικαστούν καθόλου, αλλά θα πάνε, κατευθείαν στην αγκαλιά του Χριστού. Αν όμως δεν αξιοποιήσουν, με πνευματικά κριτήρια, τη κόλαση αυτή, τότε θα βασανίζονται και στην άλλη ζωή. Ήθελα να σας πω κάτι για τον Παράδεισο. Πριν από τα ογδόντα μου χρόνια, πήγαινα συχνά στον Παράδεισο. Και τώρα βέβαια, αλλά η ηλικία έχει τον ρόλο της. Μία φορά με πήρε ο Κύριος από το χέρι και μου έλεγε «.. εδώ έκανες εκκλησία, εδώ εξομολόγησες και σώθηκε η ψυχή, εδώ παρηγόρησες, εδώ νουθέτησες,.», μου έλεγε δηλαδή τα πάντα και μαζί με αυτό μου έδινε χαρά, συγχρόνως με το λόγο Του, Τόσο πολύ χαρά που είπα. Χριστούλη μου, δεν αντέχω άλλο. Δεν αντέχω άλλο. Θα εκραγώ. Να με γυρίσεις πίσω. Και βρέθηκα πάλι στο δωμάτιό μου.

Άλλη φορά στον Παράδεισο, είδα έναν λεβέντη, θαυμάσιο. Είχε δίπλα του ένα άλογο με μια γυριστή ουρά, ωραιότατο. Μέσα μου το ζήλεψα. Ήθελα να το είχα εγώ αυτό το άλογο. Με φωνάζει και μου λέγει, ήτανε κάτι σαν διοικητής. «Να πας να πεις στο στράτευμα, ότι το πίσω μέρος το έχουν αφύλακτο και θα πάνε οι αντάρτες (οι δαίμονες δηλαδή)». Και τρέχω και το λέγω. Και γύρισα τρέχοντας να πω ότι το έκανα. Εκείνος μ’ αγκάλιασε, με φίλησε και ανέβηκε στο άλογό του χαμογελαστός και έφυγε.

Συνομιλήτρια: Δηλαδή Γέροντα, γίνονται πολλά πίσω, που δεν τα πιάνουμε;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως. Γι’ αυτό πρέπει από παντού να προσέχουμε. Προσοχή μεγάλη. Θα περάσουμε δικαστήριο φοβερό.

Συνομιλήτρια: Η κόλαση πώς είναι;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Πως είναι; Φρίκη, φρίκη. Ούτε πουλάκι να μην πάει εκεί. Όπως πνίγονται οι άνθρωποι στη θάλασσα, έτσι πνίγονται στα βάσανα της κόλασης, συντροφιά με τους δαίμονες. Να προσευχόμαστε για τους νεκρούς. Είναι μεγάλη ελεημοσύνη. Η μητέρα μου ήτανε πολύ ενάρετη γυναίκα. Στα λόγια της στήριζα την παιδική μου ζωή. Πριν πεθάνει ήτανε δύο χρόνια κατάκοιτη και έλεγε. «Πάτερ πες τον Θεό να με πάρει. Κουράστηκα». Αλλά πριν φύγει έδωσε μάχη.

Συνομιλήτρια: Μάχη με ποιους;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Τους δαίμονες.

Συνομιλήτρια: Τους βλέπατε;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, όπως βλέπω τους ανθρώπους.

Συνομιλήτρια: Ο Αρχάγγελος δεν την βοηθούσε;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ήτανε πίσω από τη πλάτη της. Είχε υποχωρήσει. Να πολεμήσει μόνη της, να στεφανωθεί.

Συνομιλήτρια: Τόσα που ακούμε για καταστροφές, που έρχονται, εμείς που ζητάμε την βοήθεια του Θεού, τι θα γίνουμε;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Κατά το σχέδιο που έχει ο Θεός για κάθε άνθρωπο, θα κάνει και τις πράξεις του, για να σωθεί, αυτός ο άνθρωπος. Πω ! Πω ! Τι θα περάσουμε! Δυσκολίες μεγάλες. Η Αθήνα έχει κρυφούς Αγίους πολλούς, αλλά και το Άγιο Όρος με τον Άγιο Δημήτριο στηρίζουν τη Βόρειο Ελλάδα. Έχω ιδιαίτερη αγάπη στον Άγιο Δημήτριο. Με το Άγιο Μύρο του κοιμάμαι. Η Ελλάδα γύρισε τη πλάτη της στο Χριστό. Γι’ αυτό θα υποφέρει πολλά. Τα παιδιά στην Ελλάδα σήμερα είναι ή πολύ φωτισμένα, ή πολύ σκοτισμένα. Τα παιδιά των ενάρετων οικογενειών, είναι η μαγιά του Χριστού και το μέλλον της Ελλάδας.

Συνομιλήτρια: Πολλές γυναίκες υποφέρουν στις οικογένειες σήμερα.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ο Χριστός είναι πολύ κοντά στις ψυχές που περιφρονούνται.

Συνομιλήτρια: Μερικοί άνθρωποι έχουν ένα ιδιαίτερο πνευματικό χάρισμα. Πως γίνεται αυτό;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτοί οι άνθρωποι, ή αδικήθηκαν πολύ, ή συκοφαντήθηκαν, ή εμβάθυναν σ’ αυτό τον τομέα και τους δόθηκε χάρισμα. Όπως κανοναρχούμε τον Θεό, έτσι και μας ψέλνει.

Συνομιλήτρια: Στα Ιεροσόλυμα, τα τελευταία χρόνια, γίνονται θαυμαστά πράγματα.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ήθελα και εγώ να τα έβλεπα. Εκεί είναι η βάση του Χριστού μας. Το Άγιο Φώς είναι κάθε ημέρα στον Πανάγιο Τάφο, αλλά το Πάσχα δίνεται γενικό δώρο σε όλους. Να πηγαίνετε στα Ιεροσόλυμα. Εκεί βλέπουμε τι υπέμεινε ο Χριστός για μας και εμείς, όσο μπορούμε να τον ευχαριστούμε και να ανταποκρινόμαστε στην αγάπη Του. Παλαιότερα είχα πάει και εγώ μερικές φορές.

Συνομιλήτρια: Πολλές φορές συμβαίνουν παρεξηγήσεις μεταξύ μας.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτά είναι ανθρώπινα. Δεν θα λείψουν ποτέ. Να τα προσπερνάμε και να τρέχουμε στον Χριστό. Να σκεπτόμαστε τι μας έχει ετοιμάσει ο Χριστός, στο καλό – καλό παράδεισο, μετά την Δευτέρα παρουσία. Τώρα πηγαίνουμε στον νάρθηκα του Παραδείσου, Δεν χωράει νους ανθρώπου πως θα είναι ο καλός – καλός παράδεισος. Όλα φως ! Όλα ευωδία ! Χαρά ανεκλάλητη. Μακαριότητα. Τίποτε δεν θα είναι γερασμένο. Όλα νέα τα θέλει ο Χριστός στη Βασιλεία Του. Τίποτα παράταιρο. Όλα τέλεια. Η μητέρα μου πέθανε 95 ετών και εγώ την βλέπω στον παράδεισο τριάντα χρονών.

Στη κατοχή είχαμε κάτι γειτονόπουλα, που ήτανε λειψά στο μυαλό. Δύο παιδάκια ήτανε. Εμείς παίζαμε και αυτά ακόμη περπατούσανε να έρθουνε, ενώ είχαμε ξεκινήσει μαζί. Τα βρήκα στον Παράδεισο, γιατί πεθάνανε στη κατοχή από την πείνα, μικρά στην ηλικία. Τα λέγω: «Τι κάνετε εδώ; Πως περνάτε;». Μου λένε: «Εφραίμ, εδώ δεν μιλάμε. Εδώ μόνον διαβάζουμε, έχουμε μελέτη». Αυτά δεν ξέρανε να γράψουν το όνομά τους και στον παράδεισο μελετούσαν. Αυτό δείχνει την τελειότητα του παραδείσου.

Συνομιλήτρια: Πολλοί άνθρωποι βοηθάνε τα μοναστήρια, σε ανάγκες που έχουν.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ό,τι κάνουν όλα γράφονται στον ουρανό. Να έχουν ειρήνη και υγεία και ευλογία στα σπίτια τους.

Συνομιλήτρια: Στην εκκλησία ήμασταν άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Δηλαδή, τι ωραία Γέροντα, σαν τους Αγίους Αποστόλους είναι το έργο σας. «Μαθητεύσατε πάντα τα έθνη».

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Είμαι ένα κούφιο καρύδι. Δεν έκανα τίποτα.

Συνομιλήτρια: Τι σκέπτεστε στην ηλικία που είστε;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Σκέπτομαι να στερεώσω το έργο μου εδώ, γιατί πολλοί άνθρωποι σώθηκαν, πολλές ψυχούλες. Και πως θα πάω να συναντήσω τον Κύριο; Που θα πάω ο ταλαίπωρος;

Συνομιλήτρια: Ο Κύριος θα στείλει τους αγγέλους του να σας πάρει.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Δεν το ξέρω αυτό, όπως κρίνει ο Κύριος. Το κεφαλάκι μου χωρούσε όλη την οικουμένη. Τώρα δεν με βοηθάει η υγεία μου, έχω γεράματα.

Συνομιλήτρια: Ο κ. Π… Γέροντα, πέθανε την ημέρα, ενός μεγάλου Αγίου.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτός του άνοιξε την πόρτα του παραδείσου να μπει μέσα. Όταν κάποιος πεθαίνει και σώζεται η ψυχούλα του, ο Άγιος που γιορτάζει εκείνη την ημέρα, τον υποδέχεται στον παράδεισο, γιατί είναι η ημέρα δική του, η εορτή του δηλαδή.

Συνομιλήτρια: Πολλούς ανθρώπους ξαφνικά τους βρίσκει ο θάνατος.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι. Κάθε ημέρα να είμαστε με το εισιτήριο στο χέρι. Δεν γνωρίζουμε τι θα μας συμβεί. Κάποτε εξομολόγησα κάποιον στο νοσοκομείο με τα νεύματα και σε λίγο πέθανε. Κάτι καλό έκανε στη ζωή του και σώθηκε τελευταία στιγμή. Στη ζωή μου πέρασα πολλές ταλαιπωρίες και είδα ότι η Θεία Πρόνοια, κατευθύνει τα πάντα προς το καλό του ανθρώπου. Να μην μας φεύγει η μνήμη του θανάτου. Να διαβάζετε από το Γεροντικό, την συνομιλία του Αγίου Μακαρίου με το κρανίο. Κάποτε σε όραμα είδα τον εαυτό μου ντυμένο πολύ ωραία. Με άμφια, όπως στις γιορτές και ήμουνα ψηλά σε εξέδρα και πιο κάτω ήτανε κοπέλες, που είχα εξομολογήσει και φωνάζανε «Γέροντα… Γέροντα. Θέλουμε και εμείς να έρθουμε αυτού», αλλά δεν τους επιτρεπότανε. Αυτό δείχνει την ευθύνη μου και την χάρη της ιεροσύνης, Γι’ αυτό, να προσεύχεστε για μένα. Να έχετε τάξη και προσοχή. Να αγωνίζεστε κάθε μέρα, όσο μπορείτε. Ο Χριστός μας αγαπάει την τάξη των μοναχών, γιατί είναι οι στρατιώτες του.

Συνομιλήτρια: Γέροντα, όταν πάτε στον παράδεισο και έχετε αυτήν την επικοινωνία με τον Κύριο, δεν του μιλάτε και για μας τους μοναχούς σας και τις μοναχές και για τους ανθρώπους που θέλουν την βοήθειά σας;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως του μιλάω.

Συνομιλήτρια: Τι σας απαντά;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Εντάξει. Θα φροντίσω. Ο.Κ.

Συνομιλήτρια: Όταν εσείς Γέροντα πεθάνετε και εάν τυχόν εμείς ζούμε, εσείς μη μας ξεχάσετε, που θα καλοπερνάτε με τον Χριστό μας και εμείς εδώ θα παλεύουμε.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: (Γελώντας) Όχι, αυτό δεν γίνεται.

Συνομιλήτρια: Αύριο φεύγουμε Γέροντα (… από την Αριζόνα ). Πέστε μας έναν τελευταίο λόγο.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Καλό και ευλογημένο ταξίδι να έχετε. Να έχετε την ευχή μου. Να έχετε υγεία και να έρχεστε. Ο καθένας ξέρει τι έχει στον τρουβά του, αλλά η Διαθήκη που σας αφήνω είναι να γνωρίσετε το Άγιο Πνεύμα. Να το εργαστείτε και να το χτίσετε μέσα σας, τηρώντας τις εντολές του Ευαγγελίου και έχοντας ειρήνη στη ψυχή σας, Να έχετε αγάπη, ομόνοια και να φωνάζετε το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας. Οι άγγελοι να σας συντροφεύουν.

Πως λένε αυτούς που παντρεύονται παράνομα εδώ;

Συνομιλήτρια: Μήπως εννοείτε τους ομοφυλόφιλους;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι αυτούς. Η Παλαιά Διαθήκη λέγει: «δεν θα μείνει το πνεύμα μου στους ανθρώπους, γιατί είναι σάρκες». Αυτό ισχύει για σήμερα. Τα Σόδομα κάηκαν, το ίδιο… τα πυρηνικά. Δεν ανέχεται αυτές τις αμαρτίες ο Χριστός. Παντού λατρεύεται η αμαρτία της σάρκας. Δεν υπάρχει μετάνοια. Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία μετανόησε. Όλοι οι ομοφυλόφιλοι θα εξαλειφθούν. Όλα χώμα… Τα πυρηνικά… Όλα χώμα. Ο πόλεμος θα γίνει για τις αμαρτίες.

(Απομαγνητοφωνημένο υλικό μοναχών, πνευματικών παιδιών του Γέροντος από την Ελλάδα, που τον επισκέφθηκαν στην Ελληνορθόδοξη Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου, στην Αριζόνα της Αμερικής)

 

 

Άμα σε ξαπλώσει ο Θεός στο κρεβάτι, θα έρθουν τα δαιμόνια και τότε θα δεις τι έχεις κάνει. Πάει όμως τελείωσε η υπόθεση, σε πήρε ο Θεός. Το ψέμμα τελείωσε εδώ.

Είσαι στον ύπνο και κοιμάσαι και βλέπεις όνειρο ότι είσαι στρατηγός και σκοτώνεις, ρημάζεις, φωνάζεις κι άμα ξυπνήσεις τι είσαι; Ένας απλός καλόγερος.

Έτσι και τότε θα μας συμβεί. Θα ξυπνήσουμε στην άλλη ζωή και θα περάσουμε στον άλλο κόσμο. Τέρμα. Η ζωή τελειώνει.

Δεν μπορούμε να το βάλουμε στο μυαλό μας.

Ο άνθρωπος είναι ένα ψέμμα.

Λοιπόν, εμείς ήρθαμε εδώ, για να περάσουμε στον Παράδεισο και σε αυτήν την ανάπαυση.

Άνθρωποι είμαστε.

Θα πέσουμε, θα σηκωθούμε.

Όχι απελπισία, όχι απόγνωση.

Αυτά είναι του διαβόλου.

Εμείς με ελπίδα κάποια μέρα θα τον φέρουμε «βόλτα» τον διάβολο και θα περάσουμε μέσα στην Βασιλεία του Θεού!

Άγιος γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας ο Φιλοθεΐτης +

 

 

«Ο διάβολος λυσσάει τη Σαρακοστή των Χριστουγέννων»…!!!

«Ένα πράγμα να θυμάστε. Να αποφεύγετε τις κακοτοπιές.

Και όταν κάποιο πρόβλημα εμφανίζεται ή τα πνεύματα με τους γύρω σας οξύνονται, να κάνετε Αγάπη και να επικαλείστε τη βοήθεια του Θεού λέγοντας την Ευχή:

“Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με”. Αυτός ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς πώς θα χειριστεί τα προβλήματά μας και πώς τα εμπόδια θα εξαφανιστούν από τον δρόμο μας με τη δική Του παρέμβαση".

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα

 

 

Εφιαλτικες προρρήσεις του γεροντα Εφραὶμ της Αριζόνας.

Διαβάσαμε μία απὸ τις πολλὲς προρρήσεις του Οσίου Γέροντα Ἐφραὶμ της Αριζόνας καὶ τὴν παραθέτουμε, διότι ειναι λίαν αποκαλυπτικὴ γιὰ τὴν πολύπλευρη κατάρρευσή τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας:

«Αυτὰ τὰ χρόνια τὰ δύσκολα, μόνο λίγοι ἁπλοὶ παπάδες θὰ κρατήσουν καὶ θὰ διαφυλάξουν τὴν Ορθοδοξία. Οι μεγάλοι, οἱ ἀξιωματοῦχοι, θὰ ἀκολουθήσουν τὸν “ἄλλον” (εννοει τὸν διάβολο). Ο κόσμος θὰ μοιραστει. Ποιὸν ν’ ακολουθήσει; Αὐτὸ θὰ κρατήσει λίγο καὶ μετὰ θ’ ἀκολουθήσει ὁ πόλεμος. Μετὰ τὸν πόλεμο θὰ γίνει μία Σύνοδος κανονικὴ καὶ θὰ βάλει στὴν σειρὰ τὰ πράγματα. Ὅσοι λένε τὴν εὐχὴ τοθ Ἰησου, αὐτοὶ θὰ ξεπεράσουν οσα ἔρχονται μὲ τη βοήθεια του Θεου.

Ἡ πίστις θὰ κλονισθει μέχρι τὰ θεμέλια, οι Αγιοι ὅμως δὲν θὰ ἐκλείψουν μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων. Πρέπει νὰ πιστεύουμε ακραδάντως ὅτι εἰς τοὺς ἐσχάτους χρόνους, που ηδη εἰσερχόμεθα καὶ προχωροῦμε, οι αγιοι ἄνθρωποι θὰ ειναι αυτοί, ποὺ θὰ δώσουν τὴν μαρτυρία του Ιησου μας καὶ θὰ κηρύξουν καὶ θὰ βροντοφωνήσουν ὅτι ὁ Χριστός μας ἐστὶν ὁ ἀληθὴς Θεός, ὁ ἐνανθρωπήσας διὰ τὸν ἄνθρωπον. Μὲ τὴν ὁμολογία αὐτὴ θὰ στεφανωθοῦν καὶ θὰ ἁγιάσουν» (Πηγή: Ἱστ. trelogiannis­)! Ὁ θεοφώτιστος Γέροντας μᾶς παροτρύνει νὰ μείνουμε σταθεροὶ στὴν πίστη μας στὸ Θεὸ καὶ στὴν ὀρθόδοξη παράδοσή μας. Νὰ γίνουμε ὁμολογητές, μὲ κάθε κόστος, γιὰ νὰ ἀμειφθοῦμε ἀπὸ τὸν Κύριό μας καὶ νὰ τύχουμε τῆς σωτηρίας!

Πηγη:orthodoxos typos

 

 

 

 

 

Όλες οι αντιδράσεις:

1212

 

Κάποιος Αμερικανός, είχε πάει στο μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα με την παρέα του.

Σε κάποια στιγμή εμφανίζεται ο γέροντας Εφραίμ να βγαίνει από το κελί όπου εξομολογεί τον κόσμο και να ρωτάει τον νεαρό Αμερικανό:

– Έχεις παιδί μου καλό κινητό, μοντέρνο, σύγχρονο;

– Γιατί ρωτάτε γέροντα, είπε με απορία ο νεαρός.

– Να θέλω να πάρεις τηλέφωνο στο Άγιο Όρος σε μια μονή, για να μιλήσω εκεί με ένα μοναστήρι, του απάντησε ο γέροντας.

Ο γέροντας έδωσε τον αριθμό της μονής και είπε στον νεαρό:

– Παιδί μου, πάρε τηλέφωνο σε μία ώρα περίπου και μόλις βγάλεις γραμμή, να μου δώσεις το τηλέφωνο, για να μιλήσω.

Πράγματι ο νεαρός μετά από μία ώρα πήρε τηλέφωνο στην μονή του Αγίου Όρους και στα Αμερικάνικα είπε στον μοναχό που σήκωσε το τηλέφωνο, ότι ο γέροντας Εφραίμ από την Αριζόνα ήθελε να τους μιλήσει.

Καθώς τα έλεγε αυτά ο νεαρός Αμερικανός κατευθυνόταν στο κελλί του γέροντα Εφραίμ, που εξομολογούσε, για να του δώσει το τηλέφωνο.

Ο μοναχός από το Άγιο Όρος παραξενεύτηκε από το τηλέφωνο και είπε στον νεαρό, ότι ο γέροντας Εφραίμ βρίσκεται στην μονή τους και μάλιστα ήθελε εκείνος, να του μιλήσει!

Κόκκαλο ο νεαρός Αμερικανός!.

Και ακούει από την άλλη γραμμή

να του μιλάει ο γέροντας Εφραίμ και να του λέει:

– Έλα παιδί μου Τζον (έτσι έλεγαν τον νεαρό), γι’ αυτό σε είπα να πάρεις τηλέφωνο, για να μπορέσουμε να μιλήσουμε!

Εγώ από το Άγιο Όρος και εσύ από την Αριζόνα!

Για να δεις τι εστί Ορθοδοξία και τι είναι Χάρις Αγίου Πνεύματος! Θα τα πούμε σύντομα Τζον!.

Αυτά του είπε ο γέροντας και έκλεισε το τηλέφωνο.

Ο νεαρός Τζον συγκλονίστηκε!

Έμεινε στήλη άλατος!

Μόλις λίγο συνήλθε από το σοκ, πήγε και άνοιξε την πόρτα του εξομολογητηρίου και είδε ότι ο γέροντας Εφραίμ δεν ήταν μέσα….

Μετά πήγε στην παρέα του και άρχισε να εξιστορεί το βίωμά του στους φίλους του.

Και όταν τελείωσε την διήγηση, βγαίνει από την πόρτα του εξομολογητηρίου ο γέροντας Εφραίμ και του λέει:

– Τζον έλα να σε δω!

– ……..

Αυτό το γεγονός έγινε η αιτία ο νεαρός να παρατήσει τα εγκόσμια και να γίνει μοναχός στο μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα..

Γέρων Εφραίμ της Αριζόνας.

 

 

«Μη λυπήσαι διά τίποτε άλλο, παρά όταν δεν κάνης εις καμίαν υπόθεσιν υπομονήν. Και τούτο διότι ανυπομονώντας ζημιώνεσαι μισθόν αιώνιον και παρρησίαν ου την τυχούσαν! Προσεύχου όπως σου προσθέση ο Κύριος πλούτον υπομονής και μακροθυμίας και διά του τοιούτου πλούτου και άλλους θα πλουτίσης»..

Άγ. Εφραίμ Αριζονίτης

"Ο θάνατος είναι η γέφυρα που μεταφέρει τον άνθρωπο από αυτόν τον κόσμο στον επόμενο. Αφού κλείνουν τα μάτια του σώματος, ανοίγουν αμέσως τα μάτια της ψυχής, και βλέπει πράγματα που δεν μπορούσε να δει πριν με τα μάτια του σώματος.

Κάθε άνθρωπος θα πρέπει να αντιμετωπίσει το βάρος του θανάτου. Κι όμως όσο πιο πνευματικός γίνεται ένας άνθρωπος, τόσο λιγότερο θα γευτεί τα βάσανα της αναχώρησης της ψυχής. Πρέπει να τηρούμε την προσευχή, τη μετάνοια και την επαγρυπνία. Πρέπει να προσέχουμε τις σκέψεις, τα λόγια, τις αισθήσεις και τις πράξεις μας. Πρέπει να υπομένουμε τους πειρασμούς και να συγχωρούμε από καρδιάς εκείνους που μας κατηγορούν.

Ό,τι καταφέρουμε για τον πλησίον μας, θα μας το επιστρέψει ο Θεός. Συγχωρούμε, και θα συγχωρεθούμε· αγαπάμε, και θα αγαπηθούμε· δείχνουμε έλεος, και έλεος θα μας φανεί σε εμάς. Εμείς δεν κρίνουμε τον συνάνθρωπό μας, ούτε ο Θεός θα μας κρίνει. Όλα τα πράγματα θα γίνουν ισότιμα. Ό,τι δίνουμε, θα το πάρουμε.

Όταν γνωρίζουμε το μονοπάτι της σωτηρίας, η σωτηρία είναι εύκολη... Είναι αδύνατον για τον άνθρωπο που αγαπά, που δεν κρίνει, που συγχωρεί, που παραβλέπει και που δείχνει έλεος να απομακρυνθεί από τον δρόμο της σωτηρίας. Ας φροντίσουμε να μην χάσουμε την σωτηρία της ψυχής μας, γιατί όλος ο κόσμος δεν αξίζει μια αθάνατη ψυχή. "

♰ Γέροντας Εφραίμ του Αγίου Όρους ♰

  

 

 

 

Ο ιεροδιάκονος π. Σεραφείμ της Αριζόνας διηγείται :

-Ο γέροντας μας, ο πατέρας Εφραίμ Φιλοθεΐτης , προέβη στην κουρά περίπου 15 ατόμων πριν από το θάνατό τους στο Σχήμα. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν άρρωστοι με καρκίνο σε τερματικό στάδιο.

Η αδερφή Ευπραξία μπήκε σε ελληνικό μοναστήρι στην ηλικία τών 18 ετών.

Εκεί έλαβε χώρα σε κάποια στιγμή και η κουρά της σε Μοναχή.

Ο γέροντας την κάλεσε στην Αμερική και την έκανε ηγουμένη στο μοναστήρι τού Ευαγγελισμού τής Παναγίας στην Φλόριντα. Στη συνέχεια την μετέφερε σε άλλο μοναστήρι στον Καναδά.

Κάποια στιγμή τής έγινε διάγνωση καρκίνου τού μαστού σε προχωρημένο στάδιο.

Ο γέροντας τής είπε:

- "Έλα εδώ να πεθάνεις στο μοναστήρι μας". Ήρθε μερικές μόνο μέρες πριν από το θάνατό της.

Ο γέροντας προέβει στην κουρά της με το ίδιο όνομα. Δύο ημέρες αργότερα ανεχώρησε γιά τον Κύριο.

Φέραν την συγχωρεμένη στο ναό όπου και τράβηξαν μια φωτογραφία ως ανάμνηση. Σύμφωνα με την παράδοση, διάβασαν το Ψαλτήρι πάνω από το σώμα της.

Κάπου 40΄λεπτά μετά την φωτογράφηση, έμειναν όλοι έκπληκτοι. Ένα χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη της.!

Ο γέροντας είπε:

-«Έτρεφε πολλή αγάπη για τους ανθρώπους.

Κι η ασθένεια της ήταν σοβαρή.

Είναι ψηλά–ψηλά στον παράδεισο ..".!

Ο γέροντας Εφραίμ επιμένει για την ευχή του Ιησού και στο ότι πρέπει να διαβάζουμε καθημερινά τον Ακάθιστο στη Μητέρα τού Θεού, γιά να μάς προφυλάσσει από κάθε κακό

Ο γέροντας Εφραίμ συνιστά επίσης κι επίμονα (και αυτό είναι μέρος τού μοναστικού μας κανόνα) να διαβάζουμε καθημερινά τον Ακάθιστο τής Θεοτόκου, γιά να μάς προφυλάσσει από κάθε κακό, ακόμη και όταν φεύγουμε από την μονή.

Στο μοναστήρι μας υπήρχε ένας δόκιμος, Έλληνας (τώρα είναι μοναχός).

Αυτός ο δόκιμος, διάβαζε συχνά και φωναχτά, είτε κατά την διάρκεια υπακοής είτε όχι, τον ακάθιστο τής Μητέρας τού Θεού, σε σημείο που την είχε αποστηθίσει.

Ένα βράδυ περπατούσε μέσα στο μοναστήρι και διάβαζε φωναχτά τον αγαπημένο του Ακάθιστο.

Βγήκε λίγο έξω ​​από τα όρια τού μοναστηριού, και στο σκοτάδι δεν είδε έναν κροταλία και έπεσε πάνω του.

Συνήθως, με το που αγγίζετε ένα φίδι, σάς δαγκώνει αμέσως.

Αλλά εκείνη την στιγμή συνέβη ένα θαύμα: η Μητέρα του Θεού κάλυψε τον δόκιμο, και το φίδι δεν τον δάγκωσε, αλλά απλά σύρθηκε στο πλάι. Βλέπετε τα οφέλη τής ανάγνωσης τού Ακάθιστου στην Παναγία.

(Η Όλγα Ροζνιόβα

συνομίλησε με τον Ιεροδιάκονο Σεραφείμ (Μολιμπόγκ)

Μετάφραση γιά το gr.pravoslavie.ru: Γρηγόριος Μάμαλης)

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ!

ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!