Γάμος και Παιδιά στη Διδασκαλία των Νεωτέρων Αγίων

 

Σὲ ἐπίσκεψή της στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Ἀντωνίου Ἀριζόνας ὁ γέροντας Ἐφραὶμ τῆς εἶπε ὅτι:

«τὰ δεινὰ ἔρχονται καλπάζοντας γιατί ἡ Ἑλλάδα κοιμᾶται στὴν ἁμαρτία ὅπως τὰ ζῶα στὴν κοπριά τους» καὶ ἔδωσε τὴν εὐχή του γιὰ νὰ γνωστοποιήσει τὸ παρακάτω περιστατικό.

Ἀθηνᾶ Σιδέρη:

Μιὰ μητέρα πῆγε στὴν Ἀριζόνα καὶ ἐπισκέφτηκε τὸν γέροντα Ἐφραὶμ στὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου. Μπῆκε στὸ κελὶ τοῦ γέροντα καὶ τοῦ εἶπε:

-Γέροντα εὐλογεῖτε!

Ὅλα ὁ Θεὸς τὰ ἔδωσε πλούσια στὴν οἰκογένειά μου.

Εἶχα ἕναν πάρα πολὺ καλὸ γάμο.

Ἀπέκτησα ἕνα παιδὶ χρυσό, ὁ ὁποῖος σήμερα εἶναι ἕνας καλὸς ἐπιστήμονας καὶ τώρα ἦρθα ἐδῶ, γιὰ νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μᾶς χαρίσει ὁ Θεὸς μιὰ καλὴ κοπέλα, ὥστε νὰ μὴν διασαλευτεῖ ἡ ὁμόνοια στὴν οἰκογένεια.

Ὁ γέροντας Ἐφραὶμ τὴν ἄκουσε μὲ προσοχὴ καὶ τῆς εἶπε:

-Τὸ ταξίδι παιδί μου στὴν Ἀριζόνα, δὲν τὸ σχεδίασες ἀπὸ μόνη σου,

ἀλλὰ σοῦ τὸ χάρισε ὁ Θεός, γιὰ νὰ μάθεις κάτι ”δυσάρεστο” γιὰ τὴν οἰκογένειά σου…

Τὸ παιδί σου σὲ 3 μέρες ἀπὸ σήμερα θὰ πεθάνει.

Ἐσὺ ὅμως μὴ φύγεις, ἐδῶ θὰ μείνεις,

νὰ μὴν ἐπιστρέψεις στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ θὰ ἐπιστρέψεις ὅταν ὁλοκληρωθεῖ τὸ προσκύνημά σου.

Ἡ γυναῖκα, μόλις ἄκουσε αὐτὰ τὰ λόγια ἀπὸ τὸν γέροντα, συγκλονίστηκε, ἔπαθε σόκ!

Γιὰ πολὺ ὥρα δὲν μποροῦσε νὰ συνέλθει.

Ὁ γέροντας φυσικὰ τὴν ἐμψύχωσε καὶ τόνωσε τὴν πίστη της.

Μόλις ἄρχισε ἡ μάνα νὰ συνέρχεται ἀπὸ τὸ ἀρχικὸ σόκ, κλαίγοντας εἶπε στὸν γέροντα:

-Πάτερ, τί εἶναι αὐτὰ ποὺ μοῦ λέτε;

Παρακαλέστε τὸ Θεό, νὰ τὸ ἀλλάξει!

Καὶ ὁ γέροντας, μὲ πολὺ ἀγάπη καὶ πόνο, τῆς εἶπε:

-Ὄντως ὁ Θεὸς ἔχει τὴν διάθεση νὰ τὸ ἀλλάξει,

ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἀλλάξει,

γιατί τὸ παιδί σου, ἔχει ἀποκτήσει ἕνα πάρα πολὺ δύσκολο σεξουαλικὸ πάθος:

Ἔχει ”καταστρέψει” (διαφθείρει) 40 κοπέλες!

Καὶ δυστυχῶς, αὐτὸ δὲν θὰ τὸ καταλάβει ποτέ!

Καὶ ὅσο θὰ ζεῖ καὶ γάμο νὰ κάνει,

αὐτὸς θὰ συνεχίζει τὸ καταστροφικό του ἔργο, μέχρι τὰ βαθιά του γεράματα.

Δὲν πρόκειται νὰ διορθωθεῖ.

Γι’ αὐτὸ τώρα ὁ Θεὸς φράζει τὸ δρόμο του καὶ θὰ τὸν πάρει.

Ἐσὺ θὰ μείνεις πίσω καὶ θὰ γονατίζεις γιὰ τὸ γιό σου καθημερινῶς

τόσο ποὺ νὰ σὲ πονᾶνε τὰ γόνατα ἀπὸ τὶς γονυκλισίες, μὲ τὴν προσευχὴ καὶ μὲ ἐλεημοσύνη νὰ βοηθᾶς καὶ νὰ δροσίζεις τὴν ψυχὴ τοῦ παιδιοῦ σου,

μέχρι νὰ ἔρθει ἡ Δευτέρα Παρουσία καὶ νὰ κρίνει ὁ Θεός, ποὺ θὰ τοποθετήσει τὴν ψυχή του.

Τέλος ὁ γέροντας Ἐφραὶμ συμβούλεψε νὰ κάνουμε νυχτερινὴ προσευχὴ γιὰ νὰ βοηθήσουμε μὲ διάκριση ὅσους ἔχουν σαρκικὰ πάθη.

YouTube: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ – ΓΙΑΤΙ ΖΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ Ἀφήγηση κὰς Ἀθηνᾶς Σιδέρη (ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ) στὸ 6:38

 

 

«Όταν οι γονείς είναι άγιοι και το μεταδώσουν αυτό στο παιδί και του δώσουν αγωγή εν Κυρίω, τότε το παιδί, ό,τι επιδράσεις κακές κι αν έχει απ' το περιβάλλον του, δεν επηρεάζεται, διότι έξω απ' την πόρτα του θα βρίσκεται η Σοφία, ο Χριστός. Δεν θα κοπιάσει, για να την αποκτήσει. Φαίνεται πολύ δύσκολο να γίνεις καλός, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ εύκολο, όταν από μικρός ξεκινήσεις με καλά βιώματα. Μεγαλώνοντας δεν χρειάζεται κόπος, το έχεις μέσα σου το καλό, το ζεις. Δεν κοπιάζεις, το έχεις ζήσει, είναι περιουσία σου, που τη διατηρείς, αν προσέξεις, σε όλη σου τη ζωή»

(Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

 

 

Καλύτερα να μην γεννιόταν η γυναίκα εκείνη που σκοτώνει τα παιδιά της. Διότι αυτό είναι αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος. Έπειτα, που έπρεπε να βρίσκει ο Θεός καλύτερη κατοικία για το παιδί, παρά στην κοιλία της μητέρας του; Και από εκει το βγάζεις και το πετάς στα σκυλιά και το σκοτώνεις; «Ποιά λέαινα, λέει ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, ποιά αρκούδα θα σκότωνε ποτέ το μικρό της; Και εσύ, λογικό ον, κάνεις χειρότερα από τα άγρια ζώα, όταν έφτασες να σκοτώσεις τα παιδιά σου...».”

- Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ (Cleopa Ilie) • ”

 

 

 

Διδαχές του Αγίου Πορφυρίου

Ευτυχία μέσα στο γάμο υπάρχει, αλλά απαιτεί μια προϋπόθεση: να έχουν αποκτήσει οι σύζυγοι πνευματική περιουσία, αγαπώντας το Χριστό και τηρώντας τις εντολές Του.Έτσι θα φτάσουν να αγαπιούνται αληθινά μεταξύ τους και να είναι ευτυχισµένοι.

 

Πολλοί λένε ότι η χριστιανική ζωή είναι δυσάρεστη και δύσκολη, εγώ λέω ότι είναι ευχάριστη και εύκολη, αλλά απαιτεί δυο προϋποθέσεις: ταπείνωση και αγάπη.

Όταν η ψυχή είναι ταραγμένη, θολώνει το λογικό και δε βλέπει καθαρά. Μόνο, όταν η ψυχή είναι ήρεμη, φωτίζει το λογικό, για να βλέπει καθαρά την αιτία κάθε πράγματος.

Η ψυχή είναι πολύ βαθιά και μόνο ο Θεός τη γνωρίζει.

Γιατί να κυνηγάμε τα σκοτάδια; Να, θα ανάψουμε το φως και τα σκοτάδια θα φύγουν μόνα τους. Θα αφήσουμε να κατοικήσει σ’ όλη την ψυχή µας ο Χριστός και τα δαιμόνια θα φύγουν μόνα τους.

Όταν έρθει μέσα μας ο Χριστός, τότε ζούμε μόνο το καλό, την αγάπη για όλο τον κόσμο. Το κακό, η αμαρτία, το μίσος εξαφανίζονται μόνα τους, δεν μπορούν, δεν έχουν θέση, να μείνουν.

Να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς το Χριστό και τους ανθρώπους. Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή.

Στην ψυχή, που όλος ο χώρος της είναι κατειλημμένος από το Χριστό, δεν μπορεί να µπει και να κατοικήσει ο διάβολος, όσο κι αν προσπαθήσει, διότι δεν χωράει, δεν υπάρχει κενή θέση γι’ αυτόν.

Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθεί, με την κατανόηση και βοήθεια θα σωθεί.

Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω µόνο µε τη σκέψη, χαλάς την πνευµατική ατµόσφαιρα. Εµποδίζεις το Άγιο Πνεύµα να ενεργήσει και επιτρέπεις στο διάβολο να μεγαλώσει το κακό. Εσύ πάντοτε να προσεύχεσαι, να αγαπάς και να συγχωρείς, διώχνοντας από μέσα σου κάθε κακό λογισµό.

Ο άνθρωπος του Χριστού πρέπει ν’ αγαπήσει το Χριστό, κι όταν αγαπήσει το Χριστό, απαλλάσσεται απ’ τό διάβολο, από την κόλαση και από το θάνατο.

Να προσεύχεσαι χωρίς αγωνία, ήρεμα, µε εμπιστοσύνη στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού.

Δεν πρέπει να πολεμάτε τα παιδιά σας, αλλά τον σατανά που πολεµά τα παιδιά σας. Να τους λέτε λίγα λόγια και να κάνετε πολλή προσευχή.

Η προσευχή κάνει θαύματα. Δεν πρέπει η μητέρα να αρκείται στο αισθητό χάδι στο παιδί της, αλλά να ασκείται στο πνευματικό χάδι της προσευχής.

Η σωτηρία του παιδιού σας περνάει μέσα από τον εξαγιασμό το δικό σας.

Ο αγιασμός δεν είναι ακατόρθωτο πράγμα, είναι μάλιστα εύκολος, φθάνει εσείς να αποκτήσετε ταπείνωση και αγάπη.

Αν θέλεις μπορείς να αγιάσεις και μέσα στην Οµόνοια.

Να παρακαλάς το Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου. Κι ο Θεός, επειδή θα τον παρακαλάς πονεμένος και ταπεινωμένος, θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες σου και θα σε κάνει καλά και στο σώμα.

Όταν προσεύχεσαι, να ξεχνάς την σωματική σου αρρώστια, να την αποδέχεσαι σαν κανόνα, σαν επιτίμιο, για την άφεση των αμαρτιών σου. Για τα παραπέρα µην ανησυχείς, άφησέ τα στο Θεό κι ο Θεός ξέρει τη δουλειά Του.

Οι ασθένειες µας βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένουμε αγόγγυστα, παρακαλώντας το Θεό να µας συγχωρήσει τις αμαρτίες και δοξάζοντας το όνομά Του.

Η μεγάλη λύπη και η στενοχώρια δεν είναι από το Θεό, είναι παγίδα του διαβόλου.

Να γεμίσεις την ψυχή σου με Χριστό, με θείο έρωτα, µε χαρά. Η χαρά του Χριστού θα σε γιατρέψει.

Ο Θεός φροντίζει ακόμη και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής µας. Δεν αδιαφορεί για µας, δεν είμαστε µόνοι στον κόσµο.

Ο Θεός µας αγαπάει πολύ, µας έχει στο νου Του κάθε στιγμή και µας προστατεύει. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό και να µή φοβούμαστε τίποτε.

Μόνο η χάρη του Θεού, µόνο η αληθινή αγάπη µας, που θυσιάζεται μυστικά για τους άλλους, μπορεί να σώσει και τους άλλους και µας.

Η αγάπη χρειάζεται θυσίες. Να θυσιάζουµε ταπεινά κάτι δικό µας, που στην πραγµατικότητα είναι του Θεού.

Είναι προτιµότερο να αποτύχεις σαν λαϊκός, παρά σαν µοναχός.

Ο ορθόδοξος ασκητισμός δεν είναι µόνο για τα μοναστήρια, αλλά και για τον κόσµο.

Αν έρθει η χάρη του Θεού, όλοι και όλα αλλάζουν, έλα όμως που για να έρθει, χρειάζεται πρώτα να ταπεινωθούµε!

Μπορεί κάποιος να μιλάει για τις αμαρτίες του και να είναι υπερήφανος κι άλλος να μιλάει για τις αρετές του και να είναι ταπεινός.

Να είμαστε ταπεινοί, αλλά να μην ταπεινολογούμε. Η ταπεινολογία είναι παγίδα του διαβόλου, πού φέρνει την απελπισία και την αδράνεια, ενώ η αληθινή ταπείνωση φέρνει την ελπίδα και την εργασία των εντολών του Χριστού.

Δε γίνεται κανείς χριστιανός µε την τεμπελιά, χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά.

Το παν είναι να αγαπήσει ο άνθρωπος το Χριστό και όλα τα προβλήματα τακτοποιούνται.

Και τώρα το Άγιο Πνεύμα θέλει να μπει στις ψυχές µας, όπως και τότε, αλλά σέβεται την ελευθερία µας, δε θέλει να την παραβιάσει. Περιμένει να του ανοίξουμε µόνοι µας την πόρτα και τότε θα μπει στην ψυχή µας και θα την µεταµορφώσει.

Όταν έρθει και κατοικήσει σ’ όλο το χώρο της ψυχής µας ο Χριστός, τότε φεύγουν όλα τα προβλήματα, όλες οι πλάνες, όλες οι στενοχώριες. Τότε φεύγει και η αµαρτία.

Επιλογή από το βιβλίο του Κων. Γιαννιτσιώτη: «Κοντά στο γέροντα Πορφύριο». Έκδοση Ιερού Γυναικείου Ησυχαστηρίου: “Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος”. Αθήναι 1995.

Πηγή: Ιερός Ναός Αγίων Παϊσίου Αγιορείτου και Αρσενίου Καππαδόκου Λεμεσός

το «σπιτάκι της Μέλιας»

 

 

Χθὲς βράδυ, τὴν ὥρα ποὺ πήγαινα στὸν ναὸ γιὰ τὴν ἀγρυπνία, εἶδα σὲ μιὰ ἄκρη ἕναν πατέρα μὲ ἕνα παιδάκι σὲ ἀναπηρικὸ καροτσάκι.

Πλησίασα, ἀγκάλιασα τὸν μικρὸ καὶ τὸν φίλησα.

«Εἶσαι ἕνας ἄγγελος, τοῦ εἶπα, τὸ ξέρεις;». Καὶ στὸν πατέρα του εἶπα:

«Μεγάλη τιμὴ γιὰ σένα νὰ ὑπηρετῆς ἕναν ἄγγελο.

Νὰ χαίρεστε,

γιατὶ θὰ πᾶτε καὶ οἱ δύο στὸν Παράδεισο». Ἔλαμψαν ἀπὸ χαρὰ τὰ πρόσωπά τους, γιατὶ ἔνιωσαν τὴν θεϊκὴ παρηγοριά. Αὐτοὶ ποὺ διακονοῦν ἀρρώστους, ἀναπήρους κ.λπ. μὲ ἀγάπη καὶ ὑπομονή, ἂν ἔχουν ἁμαρτίες, σβήνουν τὶς ἁμαρτίες τους μὲ τὴν θυσία ποὺ κάνουν· ἂν δὲν ἔχουν ἁμαρτίες, ἁγιάζονται.

 

Κάποτε μιὰ γυναίκα μοῦ διηγήθηκε μερικὰ γεγονότα ἀπὸ τὴν ζωή της πολὺ θαυμαστά.

Ἀπόρησα, γιατὶ ἦταν καταστάσεις ποὺ συναντοῦμε στοὺς βίους τῶν Ἁγίων καὶ αὐτὴ ἦταν μιὰ ἁπλὴ γυναίκα.

Ὅταν μοῦ εἶπε πῶς εἶχε περάσει τὰ περισσότερα χρόνια τῆς ζωῆς της, εἶδα ὅτι ὅλη ἡ ζωή της ἦταν μιὰ θυσία. Ἀπὸ νέα ἀκόμη ὑπηρετοῦσε ἀρρώστους, γιατὶ στὸ πατρικό της σπίτι εἶχαν καὶ τὸν παπποῦ καὶ τὴν γιαγιά, ποὺ ἦταν ἄρρωστοι. Ὅταν παντρεύτηκε, ἔμενε μὲ τὸν πεθερὸ καὶ τὴν πεθερά της, ποὺ ἦταν ἐπίσης ἄρρωστοι.

Μετὰ ἀρρώστησε ὁ ἄνδρας της, ἔμεινε κατάκοιτος καὶ τὸν ὑπηρετοῦσε. Ὅλη τὴν ζωή της δηλαδὴ αὐτὴ ἡ γυναίκα τὴν πέρασε διακονώντας ἀρρώστους. Διψοῦσε ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια νὰ μελετήση, νὰ πάη σὲ κάποια ἀγρυπνία, ἀλλὰ δὲν εἶχε χρόνο. Ἐπειδὴ ὅμως ἦταν δικαιολογημένη, ὁ Θεὸς στὸ τέλος τῆς ἔδωσε μαζεμένη τὴν Χάρη Του.Ὅταν ἐπισκέπτεται ὁ πόνος τὸν ἄνθρωπο, τότε τοῦ κάνει ἐπίσκεψη ὁ Χριστός.

Ἐνῶ, ὅταν δὲν περνάη ὁ ἄνθρωπος καμμιὰ δοκιμασία, εἶναι σὰν μία ἐγκατάλειψη τοῦ Θεοῦ.

Οὔτε ξοφλάει, οὔτε ἀποταμιεύει.

Μιλάω βέβαια γιὰ ἕναν ὁ ὁποῖος δὲν θέλει τὴν κακοπάθεια γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Σοῦ λέει: «Ἔχω τὴν ὑγεία μου, ἔχω τὴν ὄρεξή μου, τρώω, περνάω μιὰ χαρά, ἥσυχα...», καὶ δὲν λέει ἕνα «δόξα Σοι ὁ Θεός». Τοὐλάχιστον, ἂν ἀναγνωρίζη ὅλες αὐτὲς τὶς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ, κάπως τακτοποιεῖται ἡ ὑπόθεση. «Δὲν μοῦ ἄξιζαν αὐτά, νὰ πῆ, ἀλλά, ἐπειδὴ εἶμαι ἀδύνατος, γι ̓ αὐτὸ ὁ Θεὸς μὲ οἰκονομάει». Στὸν βίο τοῦ Ἁγίου Αμβροσίου ἀναφέρεται ὅτι κάποτε ὁ Ἅγιος φιλοξενήθηκε μὲ τὴν συνοδεία του στὸ σπίτι κάποιου πλουσίου. Βλέποντας ὁ Ἅγιος τὰ ἀμύθητα πλούτη του τὸν ρώτησε ἂν εἶχε καμμιὰ φορὰ δοκιμάσει κάποια θλίψη.

«Ὄχι, ποτέ, τοῦ ἀπάντησε ἐκεῖνος. Τὰ πλούτη μου συνέχεια αὐξάνονται, τὰ κτήματά μου εὐφοροῦν, οὔτε πόνο ἔχω, οὔτε ἀρρώστια εἶδα ποτέ».

Τότε ὁ Ἅγιος δάκρυσε καὶ εἶπε στὴν συνοδεία του: «Ἑτοιμάστε τὰ ἁμάξια νὰ φύγουμε γρήγορα ἀπὸ ̓δῶ, γιατὶ αὐτὸν δὲν τὸν ἐπισκέφθηκε ὁ Θεός!». Καὶ μόλις βγῆκαν στὸν δρόμο, τὸ σπίτι τοῦ πλουσίου βούλιαξε! Ἡ καλοπέραση ποὺ εἶχε ἦταν ἐγκατάλειψη Θεοῦ.

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οἰκογενειακή Ζωή»

 

 

Γέροντα,

μερικὲς φορὲς καὶ οἱ μεγάλοι τὸ βράδυ εἶναι τόσο κουρασμένοι, ποὺ δὲν μποροῦν οὔτε τὸ ἀπόδειπνο νὰ κάνουν.

–Ὅταν εἶναι πολὺ κουρασμένοι ἢ ἄρρωστοι, ἂς ποῦν τὸ μισὸ ἀπόδειπνο ἢ ἔστω ἕνα

«Πάτερ ἡμῶν».

Νὰ μὴν παραλείψουν τελείως τὴν προσευχή.

Ὅπωςστὸν πόλεμο,

ἂν βρεθῆς βράδυ σὲ ἕνα ὕψωμα μόνος καὶ περικυκλωμένος ἀπὸ ἐχθρούς, ρίχνεις καμμιὰ τουφεκιά, γιὰ νὰ φοβηθοῦν οἱ ἐχθροὶ καὶ νὰ μὴν κάνουν ἔφοδο, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἂς ρίχνουν καμμιὰ τουφεκιά, γιὰ νὰ φοβᾶται τὸ ταγκαλάκι καὶ νὰ φεύγη.Ἡ προσευχὴ ἔχει μεγάλη δύναμη μέσα στὴν οἰκογένεια.

Γνωρίζω δύο ἀδέλφια ποὺ κατάφεραν μὲ τὴν προσευχή τους ὄχι μόνο νὰ μὴ χωρίσουν οἱ γονεῖς τους, ποὺ εἶχαν πρόβλημα μεταξύ τους, ἀλλὰ νὰ τοὺς κάνουν καὶ πιὸ ἀγαπημένους.

 

Ἐμᾶς ὁ πατέρας μου μᾶς ἔλεγε: «Δὲν ξέρω τί θὰ κάνετε, δυὸ φορὲς τὴν ἡμέρα θὰ πρέπη νὰ δίνετε τὸ παρὸν στὸν Θεό, γιὰ νὰ ξέρη ποῦ βρίσκεστε».

Κάθε πρωὶ καὶ κάθε βράδυ κάναμε προσευχὴ μπροστὰ στὸ εἰκονοστάσι ὅλοι μαζί, ὁ πατέρας, ἡ μητέρα καὶ τὰ παιδιά, καὶ στὸ τέλος βάζαμε μετάνοια στὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν πάλι εἴχαμε κάποιο πρόβλημα στὴν οἰκογένεια, κάναμε προσευχή, γιὰ νὰ τακτοποιηθῆ.

Θυμᾶμαι, μιὰ φορὰ ποὺ ἀρρώστησε ὁ μικρότερος ἀδελφός μας, εἶπε ὁ πατέρας μου: «Ἐλᾶτε νὰ παρακαλέσουμε τὸν Θεὸ ἢ νὰ τὸν κάνη καλὰ ἢ νὰ τὸν πάρη, γιὰ νὰ μὴν ὑποφέρη». Προσευχηθήκαμε ὅλοι καὶ ἔγινε καλά.

 

Ἀλλὰ καὶ στὸ τραπέζι καθόμασταν ὅλοι μαζί. Κάναμε πρῶτα προσευχὴ καὶ ὕστερα ἀρχίζαμε νὰ τρῶμε. Ἂν ἄρχιζε κανεὶς νὰ τρώη, πρὶν εὐλογηθῆ τὸ τραπέζι, λέγαμε:

«αὐτὸς ἐπόρνευσε».

Τὴν ἔλλειψη ἐγκρατείας τὴν θεωρούσαμε πορνεία.

 

Εἶναι διάλυση τῆς οἰκογενείας νὰ ἔρχεται ὁ καθένας στὸ σπίτι, ὅποια ὥρα θέλει, καὶ νὰ τρώη μόνος του χωρὶς νὰ ὑπάρχη λόγος.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οἰκογενειακή Ζωή» -84-

 

 

–Γέροντα, μιὰ μητέρα δίνει ἁγιασμὸ στὸ παιδί της καὶ τὸ παιδὶ τὸν φτύνει.

Τί νὰ κάνη;

–Νὰ κάνη προσευχὴ γιὰ τὸ παιδί της. Ἴσως καὶ ὁ τρόπος ποὺ δίνει στὸ παιδὶ τὸν ἁγιασμὸ νὰ τοῦ προκαλῆ ἀντίδραση.

Γιὰ νὰ εἶναι τὰ παιδιὰ στὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ, πρέπει καὶ οἱ γονεῖς νὰ ζοῦν σωστὰ πνευματικά.

 Μερικοὶ γονεῖς ποὺ θρησκεύουν προσπαθοῦν νὰ βοηθήσουν τὰ παιδιά τους νὰ γίνουν καλὰ παιδιά, ὄχι γιατὶ τοὺς ἀπασχολεῖ ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς τους, ἀλλὰ γιατὶ θέλουν νὰ ἔχουν καλὰ παιδιά. Περισσότερο δηλαδὴ τοὺς στενοχωρεῖ τί θὰ πῆ ὁ κόσμος γιὰ τὰ παιδιά τους, παρὰ μήπως πᾶνε στὴν κόλαση.

Τότε πῶς νὰ βοηθήση ὁ Θεός; Σκοπὸς δὲν εἶναι νὰ πηγαίνουν τὰ παιδιὰ μὲ τὸ ζόρι στὴν ἐκκλησία, ἀλλὰ νὰ ἀγαπήσουν τὴν ἐκκλησία. Νὰ μὴν κάνουν τὸ καλὸ μὲ τὸ ζόρι, ἀλλὰ νὰ τὸ αἰσθανθοῦν ὡς ἀνάγκη. Ἡ ἁγία ζωὴ τῶν γονέων πληροφορεῖ τὶς ψυχὲςτῶν παιδιῶν καὶ ὑποτάσσονται φυσιολογικά. Ἔτσι μεγαλώνουν μὲ εὐλάβεια καὶ μὲ διπλὴ ὑγεία, χωρὶς ψυχικὰ τραύματα.

Ἂν οἱ γονεῖς ζορίζουν τὸ παιδί τους ἀπὸ φόβο Θεοῦ, βοηθάει ὁ Θεὸς καὶ βοηθιέται τὸ παιδί. Ἂν ὅμως τὸ κάνουν ἀπὸ ἐγωισμό, τότε δὲν βοηθάει ὁ Θεός. Πολλὲς φορὲς ταλαιπωροῦνται τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια τῶν γονέων.

Αγιου Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οἰκογενειακή Ζωή» -88-

 

 

«Η αγωγή του παιδιού αρχίζει από την ώρα της συλλήψεώς του. Το έμβρυο ακούει και αισθάνεται μέσα στην κοιλιά της μητέρας του. Ναι, ακούει και βλέπει με τα μάτια της μητέρας.

Αντιλαμβάνεται τις κινήσεις και τα συναισθήματά της, παρόλο που ο νους του δεν έχει αναπτυχθεί. Σκοτεινιάζει το πρόσωπο της μάνας, σκοτεινιάζει και αυτό. Νευριάζει η μάνα, νευριάζει και αυτό.

Ό,τι αισθάνεται η μητέρα, λύπη, πόνο, φόβο, άγχος κ.λπ., τα ζει κι αυτό. Αν η μάνα δεν το θέλει το έμβρυο, αν δεν το αγαπάει, αυτό το αισθάνεται και δημιουργούνται τραύματα στην ψυχούλα του, που το συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή.

Το αντίθετο συμβαίνει με τα άγια συναισθήματα της μάνας. όταν έχει χαρά, ειρήνη, αγάπη στο έμβρυο, τα μεταδίδει σ’αυτό μυστικά, όπως συμβαίνει με τα γεννημένα παιδιά.

Γι’αυτό πρέπει η μητέρα να προσεύχεται πολύ κατά την περίοδο της κυήσεως και να αγαπάει το έμβρυο, να χαϊδεύει την κοιλιά της, να διαβάζει ψαλμούς, να ψάλλει τροπάρια, να ζει ζωή αγία.

Αυτό είναι και δική της ωφέλεια, αλλά κάνει θυσίες και για χάρη του εμβρύου, για να γίνει και το παιδί πιο άγιο, να αποκτήσει από την αρχή άγιες καταβολές. Είδατε πόσο λεπτό πράγμα είναι για την γυναίκα να κυοφορεί παιδί; Πόση ευθύνη και πόση τιμή!»

(Βίος και Λόγοι Γέροντος Πορφύριου Καυσοκαλυβίτου, Ιερά Μονή Χρυσοπηγής)

"Συμβουλές προς τις κυοφορούσες μητέρες"

Έλεγε σ’έναν παιδίατρο:

- Να λες στις μητέρες να το νιώθουν πόσο πολύ τις ετίμησε ο Θεός, που τις αξίωσε να γίνουν μητέρες. Από τη στιγμή που φέρουν μέσα τους το συλληφθέν έμβρυον, έχουν μια δεύτερη ζωή.

Να μιλούν στο παιδί τους, να το χαϊδεύουν επάνω από την κοιλιά τους. Το έμβρυο τα αισθάνεται μυστικά αυτά. Να προσεύχονται με πολλή αγάπη γι’αυτό.

Όπως αντίθετα αισθάνεται, όχι μόνο το γεννημένο παιδί τους, αλλά και το έμβρυο την έλλειψη αγάπης της μάνας του, τα νεύρα της, τον θυμό της, την απέχθειά της. και δημιουργούνται τραύματα στην ψυχούλα του που το συνοδεύουν σ’όλη του τη ζωή.

Τα άγια συναισθήματα της μάνας και η αγία ζωή της, αγιάζουν το παιδί της από την ώρα της συλλήψεώς του ακόμη. Τα ίδια ισχύουν και για τον πατέρα.»

( Η θεϊκή φλόγα που άναψε την καρδιά μου – ο Γέρων Πορφύριος, Αγαπίου Μοναχού, Εκδόσεις Ιερού Γυναικείου Ησυχαστηρίου η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος

 

 

Άγιος Παΐσιος: Πώς να κάνουν παιδί, ενώ είναι γεμάτοι άγχος;

Το θέμα της τεκνοποιίας δεν εξαρτάται μόνον από τον άνθρωπο, εξαρτάται και από τον Θεό

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Υπάρχουν ανδρόγυνα, που μόλις παντρευτούν, θέλουν αμέσως να αποκτήσουν παιδί και αν λίγο καθυστερήσουν, αρχίζουν να αγωνιούν.

Άλλα πώς να κάνουν παιδί, ενώ είναι γεμάτοι άγχος; Οι σύζυγοι πρέπει να είναι πάντα έτοιμοι να δεχθούν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους. Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό, ο Θεός δεν τον αφήνει.

Πώς να κάνουν παιδί, ενώ είναι γεμάτοι άγχος;

Αυτό που συμφέρει στα αντρόγυνα είναι να αφήνουν το θέμα της τεκνοποιίας στον Θεό. Να εμπιστεύονται την ζωή τους στην Θεία Πρόνοια και να μην βάζουν δικά τους προγράμματα.

Πρέπει να πιστεύουν ότι ο Θεός, που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο θα φροντίσει για τα δικά τους παιδιά.

-----Μερικοί προσπαθούν πρώτα να τακτοποιήσουν όλα τα άλλα και ύστερα να σκεφθούν για παιδιά. Δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους καθόλου τον Θεό.

-------Άλλοι πάλι λένε: «σήμερα είναι δύσκολη η ζωή· ένα παιδί φθάνει, γιατί και αυτό με δυσκολία το μεγαλώνεις» και δεν κάνουν άλλα παιδιά.

-------Δεν καταλαβαίνουν πόσο αμαρτάνουν γιατί δεν αφήνονται με εμπιστοσύνη στον Θεό. Ο Θεός έχει σπλάχνα. Μόλις δει, ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν, δεν Του είναι δύσκολο να μην τους δώσει άλλα παιδιά.

Ο άνθρωπος συχνά κανονίζει και αποφασίζει για όλα χωρίς τον Θεό. «Θα κάνω, λέει, δύο παιδιά». Τον Θεό δεν Τον βάζει στον λογαριασμό. Γι’ αυτό και γίνονται τόσα ατυχήματα και σκοτώνονται τόσα παιδιά. Έχουν οι περισσότεροι δύο παιδιά, το ένα χτυπάει με το αυτοκίνητο, το άλλο αρρωσταίνει και πεθαίνει και δεν έχουν μετά κανένα παιδί…

Σε μερικές γυναίκες που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά, λειτουργούν και οι πνευματικοί νόμοι, γιατί δεν κάνουν οικογένεια εγκαίρως.

---Αρχίζουν να διαλέγουν. «Όχι, αυτός είναι έτσι, εκείνος είναι αλλιώς», δίνουν μια υπόσχεση σε κάποιον, κοιτάζουν συγχρόνως και άλλον, λένε μετά «όχι» σ’ εκείνον που έδωσαν την υπόσχεση και αυτός, αντί να το θεωρήσει ευλογία που τον αφήνει πριν παντρευτούν, πάει να αυτοκτονήσει.

Ε, τι οικογένεια θα κάνη μια τέτοια κοπέλα;

Άλλες γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, γιατί στα νεανικά τους χρόνια έζησαν άτακτη ζωή. Μερικές πάλι επηρεάζονται από την διατροφή. Πολλές τροφές περιέχουν πολλά φάρμακα και ορμόνες.

Υπάρχουν και ανδρόγυνα, που μόλις παντρευτούν, θέλουν αμέσως να αποκτήσουν παιδί και αν λίγο καθυστερήσουν, αρχίζουν να αγωνιούν. Άλλα πώς να κάνουν παιδί, ενώ είναι γεμάτοι άγχος;

Αν διώξουν την αγωνία και το άγχος και βάλουν στην ζωή τους μια καλή πνευματική σειρά, τότε θα κάνουν παιδί. Μερικές φορές ο Θεός σκόπιμα αργεί να δώσει παιδί σε κάποιο ανδρόγυνο, όπως έγινε στους Αγίους Ιωακείμ και Άννα. Οι σύζυγοι πρέπει να είναι πάντα έτοιμοι να δεχθούν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους. Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό, ο Θεός δεν τον αφήνει.

Το θέμα της τεκνοποιίας δεν εξαρτάται μόνον από τον άνθρωπο, εξαρτάται και από τον Θεό. Όταν ο Θεός βλέπει ταπείνωση στο ανδρόγυνο που έχει δυσκολία να αποκτήσει παιδιά, τότε όχι μόνο ένα παιδί τους δίνει, αλλά και πολυτέκνους μπορεί να τους κάνει. Όταν όμως βλέπει πείσμα και εγωισμό, αν τους εκπληρώσει το αίτημά τους, θα τους αναπαύσει στο πείσμα τους και στον εγωισμό τους.

-----Πρέπει να αφεθούν εν λευκώ στον Θεό. «Θεέ μου, να πουν, Εσύ για το καλό μας φροντίζεις: «γενηθήτω το θέλημα Σου» (Ματθ. 6, 10)». Τότε θα γίνει αυτό που ζητούν. Γιατί, όταν λέμε «γενηθήτω το θέλημα Σου» και αφηνόμαστε με εμπιστοσύνη στον Θεό, τότε γίνεται το θέλημα του Θεού. Αλλά εμείς από το ένα μέρος λέμε «γενηθήτω το θέλημα Σου», και από το άλλο μέρος επιμένουμε στο θέλημα το δικό μας. Τότε τι να κάνει και ο Θεός;

ΠΗΓΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ GR.