Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Γιόγκα και Χριστιανισμός





             




ΓΙΟΓΚΑ


H Γιόγκα είναι το νηπιαγωγείο του Ινδουισμού.
    Κάνοντας γιόγκα σταδιακά μυούμαστε στον Ινδουισμό, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, γιατί:

1)Είναι λέξη, φιλοσοφία, θεωρία, καθαρώς ινδουιστκή. Όπως δεν μπορούμε να πούμε ότι η σταύρωση του Χριστού είναι μωαμεθανισμός έτσι και η γιόγκα δεν μπορεί να είναι Χριστιανισμός. Η γιόγκα δεν μπορεί να αποθρησκευτικοποιηθεί, ο προσανατολισμός της Ινδικής αυτής τεχνικής ήταν και είναι θρησκευτικός, με οδηγό τις Βέδες και τις Ουπανισάδες

2)Όχι τυχαία γίνεται μελέτη στις σχολές αυτές ινδουιστικών ιερών γραφών και συγγραμμάτων των διαφόρων γκουρού (πνευματικός καθοδηγητής ) του Ινδουισμού .

 3)Έχουν διαλογισμό που χαρακτηρίζει τον Ινδουισμό και επικλήσεις ινδουιστικών θεοτήτων π.χ. Σίβα , Βισνού κτλ.

4)Χρησιμοποιούν κυρίως ινδουιστές δασκάλους .     
.
5)Έχουν τις ινδουιστικές γιορτές π.χ. τη Χόλι = γιορτή της άνοιξης .
Στα πρώτα στάδια-ανακουφίζονται από τα προβλήματα τους αφού απομακρύνουν το νου απ' αυτά, αλλά αν προχωρήσουν στα τελευταία στάδια που είναι η ένωση με το Μπράχμαν, οι επιπτώσεις είναι καταστροφικές, όπως ψυχολογικά προβλήματα , καταθλίψεις , νευρικός κλονισμός , διάλυση προσωπικότητας , οργανικές βλάβες κτλ.

6)Η γυμναστική της γιόγκα δεν μπορεί να αποκοπεί από το γενικό ινδουιστικό πνεύμα που την κυριαρχεί και την προϋποθέτει .Δεν γίνεται η γυμναστική της γιόγκα χωρίς διαλογισμό και την ινδουιστική περισυλλογή και αυτοσυγκέντρωση, όπως δεν γίνεται να λατρεύω το θεό Σίβα κάνοντας το σταυρό μου, νηστεύοντας ορθόδοξα ή εξομολογούμενος τις αμαρτίες σε ιερέα.          Η Γιόγκα ,λοιπόν αν και αδιαμφισβήτητα αποτελεί θρησκευτική  πρακτική του Ινδουισμού και του Βουδισμού παρουσιάζεται στο Δυτικό κόσμο ως απλά ένας τρόπος γυμναστικής που βοηθάει στην σωματική αλλα και ψυχική ευεξία. Οι σύγχρονοι άνθρωποι πιεσμένοι από την καθημερινότητα, την ένταση και τα προβλήματα, είναι λογικό να έλκονται από μεθόδους που υπόσχονται χαλάρωση και ηρεμία…
     Πίσω, όμως από την ‘’γυμναστική’’ βρίσκεται η ‘’θεολογία’’ των  Ινδών. ’’Γιόγκα’’ σημαίνει ένωση. Στόχος είναι ο ασκούμενος σταδιακά να ΄΄απελευθερωθεί ‘’ από τον έξω ‘’απατηλό’’ κόσμο. Σταδιακά, αρχικά με απλές ασκήσεις αναπνοής,  συγκεντρώνει το ‘’Νού’’ του σε κάτι(αυτό μπορεί να αποτελεί αρχικά κάποιο τοπίο και στην συνέχεια μια ινδουιστική λέξη  το ωμ που προηγείται της μυστικιστικής λέξης, του ‘’μάντρα’’, ουσιαστικά ινδουιστικής θεότητας) Έτσι, στόχος είναι το ‘’άτμαν’’(μέρος της θεότητας που υπάρχει σε κάθε άνθρωπο) να ενωθεί με το ‘’μπράχμαν’’(συμπαντική ‘’ενέργεια’’- θεότητα).Έτσι ,σύμφωνα πάντα με τον Ινδουισμό, ο άνθρωπος καταφέρνει να φτάσει στην «Νιρβάνα».Με την μέθοδο αυτή ο Ινδουιστής πιστεύει ότι σταδιακά μπορεί να απαλλαγεί –μόνος του η με τη βοήθεια κάποιας θεότητας- από τις διαδοχικές μετενσαρκώσεις (σαμσάρα) και να ενωθεί με το μπράχμαν.Στην χειρότερη περίπτωση κάνοντας γιόγκα, άλλες τελετουργίες και προσέχοντας να μη συσσωρεύει αρνητικό ενέργεια  βελτιώνει το ΄΄κάρμα’’ του ,ώστε να πετύχει μια ‘’καλύτερη ‘’ μετενσάρκωση.
         Βλέπουμε, λοιπόν ορολογίες που συχνά δεν συνειδητοποιούμε ότι ανήκουν στη ‘’θεολογία’’ του Ινδουισμού και τις αποδεχόμαστε άκριτα: Συμπαντική ενέργεια, κάρμα, μετενσάρκωση, θετική-αρνητική ενέργεια κ.α. Για το Χριστιανισμό υπάρχει μόνο η χάρη του Αγίου Πνεύματος και όλες οι άλλες ‘’ενέργειες’’ δεν υφίστανται εκτός και αν πρόκειται για πειρασμική ενέργεια. Εξάλλου εφόσον δεχτούμε ότι υπάρχει μετενσάρκωση δεν μπορούμε να λεγόμαστε ταυτόχρονα και Χριστιανοι για τον απλούστατο λόγο ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος για να μας σώσει  από τη φθορά και το Θάνατο.Ο Χριστός ήταν ο μοναδικός θεάνθρωπος, όπως μοναδικός είναι και ο κάθε ένας από εμάς που του δίνεται η ευκαιρία να τελειοποιηθεί εν Χριστω , χωρίς να ‘’αναβάλλει’’ την ‘’τελείωσή’’ του για μια άλλη ανύπαρκτη ζωή…
 7. H γιόγκα δεν είναι καν μέθοδος γυμναστικής αφού το χαρακτηριστικό της είναι η ακινησία.  «Τι είδους άσκηση είναι η γιόγκα;  Η ίδια η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα αποτρέπει τη χρήση της γιόγκα στα παι­διά, αλλά και στις εγκύους και θηλάζου­σες μητέρες, επισημαίνοντας ότι: «είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τις εγκύους να κάνουν ασκήσεις γιόγκα, εξαιτίας της πι­θανότητας εμβολισμού αγγείων με αέρα»1. Επίσης, πολλοί δάσκαλοι γιόγκα, αλλά και η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα τονί­ζουν τους σωματικούς κινδύνους που συνεπάγεται η γιόγκα για τα παιδιά κάτω των 16 ετών. Σε διάφορες γιογκικές Ιστοσελίδες επισημαίνονται μεταξύ άλλων και οι αναπνευστικοί κίνδυνοι της γιόγκα: υπεραερισμός, τραυματισμοί του διαφράγ­ματος και άλλων αναπνευστικών μυών και κατάρρευση των πνευμόνων από τις αναπνευστικές ασκήσεις γιόγκα Ψυχιατρικές μελέτες αναφέρουν τις ψυ­χιατρικές επιπλοκές του διαλογισμού, ο οποίος αποτελεί σύστημα της γιόγκα, και σοβαρές μελέτες εξειδικευμένων ψυχολόγων κατονομάζουν τις ποικίλες βλάβες που παρουσιάζονται στους ανθρώπους που ασκούν διαλογισμό και γιόγκα.
Η γιόγκα δεν είναι γυμναστική, αλλά πνευματικό μονοπάτι, το οποίο σύμφωνα με τις μελέτες των ειδικών, αλλά και του γκουρού Ραζνίς, μπορεί να οδηγήσει σε «προσωρινή ή μόνιμη απώλεια της λογικής» .
Να σημειωθεί δε ότι και ο γκουρού Satyananda, ιδρυτής του Satyanandashram ομολογεί:
«Θερμά σάς παρακαλώ όλους τους ομιλητές και όλους αυτούς οι οποίοι την εξασκούν να μην υποβιβάζουν την Γιό­γκα κάτω τού αληθινού σκοπού της. Εάν θέ­λεις να κάνεις γιόγκα μόνον για την ομορφιά σου, υπάρχουν γι' αυτό το σκοπό τα κέντρα ομορφιάς. Παρακαλώ πήγαινε σ' αυτά και μην έρχεσαι στα κέντρα της Γιόγκα. Εάν θέλεις επίσης να φορμάρεις το σώμα σου, υπάρχουν και κέντρα φυσιοθεραπευτικής αγωγής καθώς και άλλα παρόμοια μέρη για να πας. Πήγαινε λοιπόν εκεί. Γιατί στα κέντρα της Γιόγκα θα πρέπει μόνο ο σκοπός της ανάπτυξης της συνειδητότητάς σου να σε φέρνει. Εάν δεν ενδιαφέρεσαι εσύ για αυτήν την ανάπτυξη, τότε βεβαίως, μη δι­στάσεις να ζητήσεις αλλού αυτό που ζητάς».
 Άρα το ιδανικό της γιόγκα, δεν είναι η υγεία και η ευεξία, αλλά η εξουδετέρωση του σώματος και ολόκληρης της προσωπι­κότητας του ανθρώπου...
Εξάλλου είναι ανατριχιαστική αν όχι και εξωφρενική η αποκάλυψη από τον «ηγούμενο» του ναού της γιόγκα (Gorak Nat) στο Πακιστάν, σχετικά με την πραγ­ματική φύση της γιόγκα: «η γιόγκα είναι η τέχνη τού να πεθαίνει κανείς, όχι τού να ζήσει!». «Απλώς πολλοί πωλούν τη γιόγκα στη Δύση σαν κάτι που καλυτερεύει την υγεία»
   Είναι κατάλληλη η γιόγκα ως μέθοδος σωματικής άσκησης, για την βελτίωση της υγείας; (ιατρική – αθλητιατρική προσέγγιση). Ας δούμε τι γράφει ο Χρήστος Ταγαράκης, βραβευθείς ερευνητής αθλητιατρικής, στο Γερμανικό Πανεπιστήμιο Αθλητισμού Κολωνίας, στην Γερμανία: ’’Για τη βελτίωση της υγείας είναι απαραίτητα: 1) η εφαρμογή δυναμικής άσκησης αντοχής (αερόβιου τύπου), 2) να έχει προηγηθεί ιατρική εξέταση και 3) να υπάρχει άμεση επίβλεψη, ή τουλάχιστον καθοδήγηση, από ειδικά εκπαιδευμένο γυμναστή. Στη συνέχεια θα δούμε τι σχέση έχει η γιόγκα-γυμναστική με τα τρία αυτά σημαντικά σημεία:Οι ασκήσεις γυμναστικής που γίνονται κατά την γιόγκα είναι στατικές ή πολύ αργές. Στατικές σημαίνει ότι ο ασκούμενος μένει ακίνητος, σε μία στάση, για αρκετή ώρα. Στην καλύτερη περίπτωση γίνονται κατά την διάρκεια της γιόγκα – γυμναστικής πολύ αργές κινήσεις. Επομένως, δεν υπάρχει η προαναφερθείσα πρώτη απαραίτητη προϋπόθεση (δυναμική άσκηση αντοχής – άσκηση αερόβιου τύπου).    
Αυτό το σημείο είναι πολύ βασικό, ιδιαίτερα στις ημέρες μας. Λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής, οι περισσότεροι άνθρωποι πάσχουν από την υποκινητικότητα (κάνουν καθιστική ζωή).
         Η υποκινητικότητα (για σχετικές πηγές στις τράπεζες βι  βλιογραφίας, π.χ. στο PubMed, βλέπε: sedentarylifestyle, physicalinactivity) αποτελεί έναν τεράστιο κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες (παράγοντας κινδύνου – riskfactor), που μαζί με άλλους παράγοντες (π.χ. μη υγιεινή διατροφή) μπορεί να οδηγήσει σε πλήθος καρδιαγγειακών και εγκεφαλικών παθήσεων (π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, περιφερική αγγειοπάθεια)
      Για τον λόγο αυτό, υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος για την υγεία αυτών που εσφαλμένως νομίζουν ότι η γιόγκα είναι γυμναστική: περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους με καθιστικές στάσεις τύπου γιόγκα. Αντιθέτως, για να βελτιωθεί η υγεία τους, αυτό που πραγματικά χρειάζεται να κάνουν, είναι να κινούνται (επειδή είναι πολύ σημαντικό, επαναλαμβάνεται για πολλοστή φορά: είναι απαραίτητο να εφαρμόζεται δυναμική αερόβιου τύπου άσκηση αντοχής – βάδισμα, τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμβηση, κ.τ.λ.).
       Το ίδιο ισχύει και για τους μαθητές. Περνούν πολλές ώρες την ημέρα καθισμένοι στα θρανία, στα φροντιστήρια ή μπροστά στις οθόνες (π.χ. ηλεκτρονικός υπολογιστής, τηλεόραση). Οι λίγες ώρες σχολικής γυμναστικής την εβδομάδα (θα ήταν καλό για την βελτίωση της υγείας τους, οι ώρες αυτές να αυξηθούν) είναι γι’ αυτούς μία ευκαιρία να κινηθούν, να τρέξουν, να παίξουν, να δραστηριοποιηθούν.
      Ένα ακόμη βασικό σημείο, που έχει άμεση σχέση με τους μαθητές (επειδή βρίσκονται στην φάση της ανάπτυξης) αλλά ισχύει και για όλες τις ηλικίες, είναι η επίδραση της σωματικής άσκησης στη λειτουργία και τη δομή του εγκεφάλου. Έχει βρεθεί, ότι η δυναμική αερόβιου τύπου άσκηση αντοχής, βοηθάει στην καλύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου κατά την νεαρή ηλικία. Επιπλέον βοηθάει στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου σε όλες τις ηλικίες, με συνέπειες μεταξύ άλλων, την καλύτερη διανοητική απόδοση, την καλύτερη ψυχολογική κατάσταση, και σε μεγάλο βαθμό, την πρόληψη των συμπτωμάτων της γήρανσης. Αν ληφθούν υπ’ όψιν τα ανωτέρω, τίθεται το ερώτημα: Γιατί, αντί να αυξηθεί ο χρόνος για δραστηριότητες – ασκήσεις αντοχής και αθλοπαιδιές (π.χ. ποδόσφαιρο, μπάσκετ, κ.τ.λ.), θα πρέπει να περιοριστεί ακόμη περισσότερο η κινητικότητα των ανθρώπων, με καθιστικές “ασκήσεις” τύπου γιόγκα;
Επιπλέον, εάν η γιόγκα ήταν μορφή σωματικής άσκησης, που βελτιώνει τη φυσική κατάσταση, γιατί δεν την εφαρμόζουν για αυτόν τον σκοπό οι αθλητές; Ο κάθε αθλητής αντί να τρέχει, να ιδρώνει και να κουράζεται, θα προτιμούσε, να είναι ξαπλωμένος αναπαυτικά σε ένα στρώμα, να τεντώνει λίγο το ένα χέρι και λίγο το άλλο πόδι, ή να φαντάζεται ήρεμες λίμνες ή πράσινα λιβάδια (όπως συμβαίνει π.χ. με τις μεθόδους χαλάρωσης). Με αυτόν όμως τον τρόπο δεν βελτιώνεται η φυσική κατάσταση.
     Όσοι ασκούμενοι εφαρμόζουν πέραν της προπόνησής τους τη γιόγκα ή άλλες παρεμφερείς μεθόδους, το κάνουν για να χαλαρώσουν, να ξεκουραστούν και όχι για να γυμναστούν. Όμως οι τεχνικές αυτές χαλάρωσης δεν παρέχουν ουσιαστική ηρεμία και παρά μία προσωρινή ξεκούραση’’ Η ελληνορθόδοξη κληρονομιά μας έχει ως κέντρο την εν Χριστώ εμπειρία, την ένταξη τού ανθρώπου στο μυστικό σώμα τού Κυρίου μας, δια των μυστηρίων της Εκκλησίας μας. Έτσι συγκροτείται και ολοκληρώνεται η προσωπικότητα του παιδιού. Αυτά μας δίδαξαν οι Άγιοί μας. Αυτούς δεν επικαλούμαστε στις δυσκολίες μας; Αυτούς δεν έχουμε ως πρότυπα πάσης φύσεως ηρεμίας και ευεξίας; Τι τον θέλου­με τον μουντό, καταθλιπτικό, μεσαιωνικό, μονιστικό, μπερδεμένο και άκρως προβλη­ματικό κόσμο της γιόγκα;
   Κανένας δεν μας υποχρεώνει να ασπαστούμε την Χριστιανική πίστη ,εφόσον εμείς δεν το επιθυμούμε… Θα ήταν παράλογο να μας συστήνανε για την βελτίωση της φυσικής και ψυχικής μας κατάστασης να κάνουμε… μετάνοιες αν εμείς δεν πιστεύουμε στο Χριστό. Δεν θα ήταν προσηλυτισμός; Και είναι πραγματικά προσηλυτισμός να παρουσιάζεται η γιόγκα ως καθαρά πρακτική χαλάρωσης.  Το να αποσυνδέει κανείς τη γιόγκα από την ινδουιστική πίστη, είναι σα να πιστεύει ότι διαχωρίζεται το μυϊκό από το νευρικό σύστημα τού ανθρώπου. Αυτά τα δύο όμως πάνε πακέτο.
ο αποκρυφισμός  εισβάλλει στη ζωή και ψυχολογία των παιδιών μας, πολλές φορές χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε!
Χρειάζεται εγρήγορση για να προλαβαίνουμε τους κινδύνους για τα παιδιά μας, για  να μη θρηνήσουμε! Προτείνω, αντί για γιόγκα για παιδιά κάποιο χορό, μουσική, εικαστικά, αθλητικές δραστηριότητες ,δηλαδή κάτι που θα τους δώσει δυνατότητες έκφρασης και εκτόνωσης. Γιατί δεν είναι στη φύση των παιδιών να «φεύγουν» από την πραγματικότητα (κάνοντας διαλογισμό),αλλά να νοηματοδοτούν την κάθε στιγμή με το ψυχικό δυναμισμό που διαθέτουν και να εκφράζουν την αγνότητα και τα χαρίσματά τους».
Πηγή:
πρεσβυτέρα Μαγδαληνή Κωτσαλίδη-Αθανασάκη
ΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ  ΓΙΟΓΚΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου